Πάνω από 10% φέρνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, με την Πλεύση Ελευθερίας να σηκώνει ψηλά τη σημαία της καταγγελίας - και να τη βλέπει να ανεμίζει με απρόσμενη δύναμη. Η τραγωδία των Τεμπών αποτέλεσε τη μεγάλη πολιτική “στροφή” για τη Ζωή, που κατάφερε να απορροφήσει ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνικής οργής και να εμφανιστεί ως το “αντισυστημικό αντίβαρο”.
Θεαματική άνοδος, αλλά...
Κι όμως, όσο θεαματική είναι η άνοδος στα ποσοστά, άλλο τόσο παραμένει το βασικό ερώτημα: πόσο θα αντέξει; Η Πλεύση, προς το παρόν, είναι ένα κόμμα με μόλις πέντε βουλευτές, χωρίς σαφή δομή και χωρίς - τουλάχιστον ακόμη - ένα πλήρες πολιτικό σχέδιο για την επόμενη μέρα. Ο λόγος της Ζωής είναι οξυδερκής, διαπεραστικός, αλλά εξαιρετικά μονοθεματικός. Τέμπη, ευθύνες, συγκάλυψη, δικαιοσύνη. Όλα δίκαια αιτήματα, αλλά η πολιτική σπανίως συγχωρεί την εμμονή.
Πολλοί στον πολιτικό κόσμο αρχίζουν να ψιθυρίζουν - ή και να λένε ανοιχτά - πως η Πλεύση “κουβαλά” την υπόθεση Τεμπών, αλλά δεν έχει πλεύση για τα υπόλοιπα.
Από την άλλη, κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι η Κωνσταντοπούλου έχει πετύχει μια θεσμική “ανταρσία” που - στην “καρδιά” της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος - βρίσκει ακροατήριο. Και μάλιστα μεγάλο. Ειδικά στις νεότερες ηλικίες, το «λέει αυτό που σκέφτομαι» λειτουργεί.
