Νόμος... βγαλμένος από το (προ)χθές

Παραπολιτικά
Νόμος... βγαλμένος από το (προ)χθές

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Επιβάλλεται το 45% έως το 70% των τραγουδιών που μεταδίδονται σε σινεμά και κάμποσους κοινόχρηστους χώρους (λ.χ. εμπορικά κέντρα και ξενοδοχεία) να είναι... ελληνόφωνα!

Όπως είχαμε προβλέψει, θα πληρώσουμε με πολλούς “μεσαιωνικούς” νόμους την “προοδευτική επίφαση” που έδωσε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη ο νόμος για την ισότητα στον γάμο. Ο πρώτος ήταν ο νέος Ποινικός Κώδικας, που μας επιστρέφει... σούμπιτους τριάντα χρόνια πίσω και μας διαχωρίζει άρδην από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους (πλην... Πολωνίας και Ουγγαρίας βεβαίως). Θα ακολουθήσουν πολλά ακόμη και το πρώτο... το ’φερε η ανεκδιήγητη Λίνα Μενδώνη. Με... το ζόρι, λοιπόν, επιβάλλεται το 45% έως το 70% των τραγουδιών που μεταδίδονται σε σινεμά και κάμποσους κοινόχρηστους χώρους (λ.χ. εμπορικά κέντρα και ξενοδοχεία) να είναι... ελληνόφωνα!

Να σας πω την αλήθεια μου, όταν το πρωτοδιάβασα μέσα στο σαββατοκύριακο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, νόμιζα ότι ήταν τρολάρισμα και γέλασα. Αλλά μετά είδα ότι είναι πραγματική είδηση και... μου κόπηκε το γέλιο.

Η... φιλελεύθερη κυβέρνηση

Έχω την εντύπωση ότι τελικά ως “φιλελευθερισμός” ορίζεται η οικονομική ασυδοσία και οι... δρακόντειοι νόμοι σε όλα τα υπόλοιπα. Ή τέλος πάντων έτσι ερμηνεύει η κυβέρνησή μας τον φιλελευθερισμό, αφού στο οικονομικό πεδίο και στην αγορά τα μεγάλα συμφέροντα ξεσαλώνουν κάνοντας κυριολεκτικά ό,τι γουστάρουν, ενώ συνεχώς ξεφυτρώνουν νέες απαγορεύσεις και νόμοι που μας φέρνουν πιο κοντά στην... Πολωνία και την Ουγγαρία. Άλλωστε, σε θέματα κράτους Δικαίου είμαστε ακριβώς στην ίδια κατηγορία, με τη βούλα του Ευρωκοινοβουλίου.

Η κυβερνησάρα μας, λοιπόν, μπορεί να μην τολμά να ρεγουλάρει την αγορά, αλλά επιστρέφει τη χώρα στις εποχές της χούντας και πιο πριν, καθιστώντας υποχρεωτικό το να παίζουν τα καταστήματα ελληνόφωνα τραγούδια!

Το νομοσχέδιο

Το σχετικό νομοσχέδιο έχει τίτλο “Μέτρα για τη διαφύλαξη και την ανάδειξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, την προστασία και ενίσχυση του ελληνόφωνου τραγουδιού” (και διάφορα άλλα, όμως είναι άσχετα) και πάει ενάντια σε καθετί υποτίθεται ότι εκπροσωπεί η κυβέρνησή μας. Επιβάλλει περιορισμούς και στερεί ελευθερίες, στο όνομα μιας υποτιθέμενες διαφύλαξης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Λες και κινδυνεύει η πολιτιστική μας κληρονομιά, την οποία ακούμε σε διάφορες εκδοχές (κυρίως αυτήν του καλούμενου “σκυλάδικου”) παντού, όλες τις ώρες της ημέρας και της νύχτας, όπου κι αν πάμε.

Αλλά για κάποιον μυστήριο (πιθανότατα ψηφοθηρικό) λόγο, η κυβέρνηση αποφάσισε να το κάνει... υποχρεωτικό! Και μάλιστα όχι με κάποια ποσοστά που θα ήταν “ελαφρά προτροπή”, αλλά με συντριπτικά υψηλές ποσοστώσεις!

Κράξιμο

Αν και περιμένω κι άλλο ψήφισμα από το Ευρωκοινοβούλιο, όπου θα αποδοκιμάζεται αυτή η νέα ανοησία, επί του παρόντος χοντρό κράξιμο ρίχνει ο ΣΑΠΟΕ (Σύλλογος Ανεξάρτητων Παραγωγών Οπτικοακουστικού Υλικού), που κάνει λόγο για ανεφάρμοστη, παράλογη και αντισυνταγματική διάσταση της προτεινόμενης διάταξης, σημειώνοντας ότι «είναι μια διάταξη που τινάζει στον αέρα την ελληνική οπτικοακουστική παραγωγή και την κινηματογραφική τέχνη. Εκθέτει τη χώρα διεθνώς, καθώς πουθενά αλλού - τουλάχιστον στον λεγόμενο “δυτικό κόσμο” - δεν έχει θεσπιστεί παρόμοια υποχρέωση για τον κλάδο».

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr στο Google News