ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ

Βρε την κεντροαριστερά...

Παραπολιτικά
Βρε την κεντροαριστερά...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τέσσερις μήνες μάς χωρίζουν πλέον από τις ευρωεκλογές και στον ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν, με όχι και τόσο συγκρατημένη απαισιοδοξία, τα ποσοστά του κόμματος να μη λένε έστω να πλησιάσουν στο 17% της εκλογικής αναμέτρησης του Ιουνίου

Σιγά-σιγά στον ΣΥΡΙΖΑ δέχτηκαν ότι είναι “κεντροαριστερά” (άφησαν το “αριστερά” στη... Νέα Αριστερά), αλλά αυτό, μαζί με το «ναι» στο νομοσχέδιο για την ισότητα στον γάμο, φαίνεται να είναι το μόνο πράμα στο οποίο συμφωνούν άπαντες στον ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη. Το κόμμα βρίσκεται σε μια συνεχή περιδίνηση, τα δημοσκοπικά ποσοστά, αντί να αβγαταίνουν με την κυβερνητική φθορά, φθίνουν όλο και περισσότερο, η δημοσκοπική τρίτη θέση έχει πλέον παγιωθεί και καθώς η φτώχια (έστω και δημοσκοπική) φέρνει ως γνωστόν γκρίνια, το κόμμα συνεχίζει να είναι άνω-κάτω.

Όχι ότι στο ΠΑΣΟΚ είναι καλύτερα τα πράγματα, κι εκεί περισσεύει η γκρίνια, παρά την ευφορία που προκάλεσαν οι επιτυχίες στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά.

 

Στον ορίζοντα ευρωεκλογές

Τέσσερις μήνες μάς χωρίζουν πλέον από τις ευρωεκλογές και στον ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν, με όχι και τόσο συγκρατημένη απαισιοδοξία, τα ποσοστά του κόμματος να μη λένε έστω να πλησιάσουν στο 17% της εκλογικής αναμέτρησης του Ιουνίου. Για τον ΣΥΡΙΖΑ, οι δημοσκοπήσεις είναι τραυματικές. Το ότι η κατακρήμνιση του ποσοστού τους δε συνοδεύεται από αντίστοιχη μεγέθυνση του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ δείχνει ότι αυτοί οι ψηφοφόροι εν πολλοίς παραμένουν “άστεγοι” και είναι ίσως ο μόνος λόγος αισιοδοξίας στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ. Το ότι δημοσκοπικά η Νέα Αριστερά εμφανίζεται κάτω από το 3%, επίσης. Αλλά αυτά είναι τα μόνα αισιόδοξα μηνύματα.

 

Ενόψει συνεδρίου

Στον ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζονται για το έκτακτο συνέδριο στις 23 Φεβρουαρίου, αλλά το πόσο εύθραυστες είναι οι ισορροπίες στο κόμμα φαίνεται από το πόσες συζητήσεις ξεσήκωσε και πόση αναστάτωση προκάλεσε η εκδήλωση των “τριών” (Τεμπονέρα, Αχτσιόγλου και Χριστοδουλάκη) για την ανασυγκρότηση της Αριστεράς. Από τη στιγμή δε όπου στο “κάδρο” μπήκε, διά του Διονύση Τεμπονέρα, και ο Αλέξης Τσίπρας, το θέμα έγινε ακόμη πιο “εκρηκτικό”. Η χαριστική βολή θα ήταν να δεχόταν ο Τσίπρας να παραστεί στην “εκδήλωση των τριών”, ωστόσο οι διαρροές από το περιβάλλον του λένε ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει. Μικρή παρηγοριά για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που περιμένει πάντως ότι ο πρώην πρόεδρος θα δώσει το “παρών” στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, όπως άλλωστε (επίσης) διέρρευσε το περιβάλλον του. 

 

Τα προβλήματα του ΠΑΣΟΚ

Αλλά και στο ΠΑΣΟΚ προκάλεσε κάμποσο εκνευρισμό η ίδια εκδήλωση των τριών, καθώς στην πρωτοβουλία συμμετέχει ο Μανόλης Χριστοδουλάκης. Εκεί βεβαίως είναι άλλο το διακύβευμα, καθώς θεώρησαν την κίνηση Χριστοδουλάκη ως δήλωση “παρουσίας” στην αρένα της ηγεσίας. Όχι ότι τίθεται θέμα ηγεσίας αυτή τη στιγμή, αλλά καθώς όλο και περισσότεροι διαπιστώνουν ότι το ΠΑΣΟΚ με την ηγεσία του Ανδρουλάκη έχει... χτυπήσει ταβάνι και τα ποσοστά δε λένε να ξεκολλήσουν από τα πολύ χαμηλά στάνταρ που τέθηκαν στις εκλογές της περασμένης χρονιάς, λογικό είναι να υπάρχει μια διάχυτη ανησυχία. Φυσικά δεν πρόκειται να ανοίξει καν κάποια συζήτηση έως τις ευρωεκλογές, όπου θα έχουμε ένα test drive της νέας πραγματικότητας. Να δούμε αν η δημοσκοπική δεύτερη θέση μεταφραστεί και σε εκλογική δεύτερη θέση και αν τα ποσοστά “ξεκολλήσουν” από το απογοητευτικά χαμηλό 12-13%, το οποίο δε δίνει καμία προοπτική για τη μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε εναλλακτική πρόταση για τη μονοκρατορία της Ν.Δ. του Μητσοτάκη.

 

Τα πιο... άμεσα ζητήματα

Στο ΠΑΣΟΚ, πάντως, ο Ανδρουλάκης έχει να λύσει δύο πιο άμεσα θέματα, τα οποία άπτονται σε ισάριθμα νομοσχέδια στα οποία καλείται το ΠΑΣΟΚ να ψηφίσει “ναι” ή “όχι”. Το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και εκείνο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Στο πρώτο θέμα, η “γραμμή” Ανδρουλάκη είναι η υπερψήφιση, αλλά υπάρχουν 12-14 βουλευτές που συνεχίζουν να εκφράζονται αρνητικά και επί του παρόντος δε σκοπεύουν να ψηφίσουν “ναι”. Ο Ανδρουλάκης δε θα θέσει φυσικά θέμα κομματικής πειθαρχίας, ωστόσο αν το 40% της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ επιλέξει να ψηφίσει κάτι άλλο από τη γραμμή της ηγεσίας, θα υπάρχει πρόβλημα. Όπως υπάρχει πρόβλημα και στη Ν.Δ. για το ίδιο θέμα, αν όντως μια 40αριά βουλευτές ψηφίσουν “όχι” ή απέχουν.

Στο θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων, ο Ανδρουλάκης προεκλογικά είχε τοποθετηθεί “ευνοϊκά” (δίχως κατηγορηματικό τρόπο, σε φάση «είμαστε θετικοί στην ιδέα») και η εκτίμηση ήταν ότι το ΠΑΣΟΚ θα ήταν θετικό “επί της αρχής”. Αλλά πλέον, με το ΠΑΣΟΚ να παρακολουθεί αμήχανα τη δημιουργία κανονικού φοιτητικού κινήματος (και πανεκπαιδευτικού κινήματος συνολικά), που δεν περιλαμβάνει μόνο τους “συνήθεις ύποπτους”, δηλαδή τους ΚΚΕδες και τους ΕΑΑΚίτες και λοιπούς εξωκοινοβουλευτικούς αριστερούς, κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων, μια επιλογή “υπέρ” μοιάζει με πολιτική αυτοκτονία για το κόμμα, που προσπαθεί να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του “προοδευτικού” χώρου. Μέσα στη βδομάδα αναμένεται να αρχίσουν οι ζυμώσεις, αλλά πλέον το ΠΑΣΟΚ, αν πει “ναι”, θα επιβεβαιώσει ξεκάθαρα την εκτίμηση πολλών, ότι αποτελεί “ουρά” της Νέας Δημοκρατίας και θα χάσει πολύ έδαφος στην κούρσα για τη δημιουργία του “εναλλακτικού πόλου”. Θυμίζουμε ότι ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά έχουν ήδη πει “όχι” στο νομοσχέδιο της Ν.Δ.

 

Και η Ν.Δ.

Να πούμε και για τη Νέα Δημοκρατία. Πέραν των αναταραχών που προκαλεί το νομοσχέδιο για την ισότητα στον γάμο, υπάρχουν και άλλα θεματάκια. Στο κόμμα θεωρούν δεδομένο ότι το 41% (παρά κάτι) του Ιουνίου δε θα το δουν... ούτε με το κιάλι στις ευρωεκλογές. Γι’ αυτό άλλωστε (όπως αναφέραμε και σε προηγούμενο σημείωμά μας) έφεραν τόσο νωρίς το μόνο νομοσχέδιο που θα προκαλέσει αντιδράσεις στην “παραδοσιακή δεξιά” βάση του κόμματος, ώστε να έχουν μετά όλο τον χρόνο (τριάμισι χρόνια για την ακρίβεια) να διαχειριστούν την κατάσταση και να θεραπεύσουν τις πληγές. Το ότι θα είναι “το μόνο” είναι κάτι που σηκώνει συζήτηση, αφού ενδέχεται να χρειαστεί ο Μητσοτάκης να περάσει και τη συνεκμετάλλευση των υδατανθράκων του Αιγαίου με την Τουρκία, αν και δεν πιστεύω ότι θα το κάνει και θα αφήσει την “καυτή πατάτα” για την επόμενη κυβέρνηση, όπως άφησε και ο Σαμαράς την “καυτή πατάτα” του ασφαλιστικού και της “Βόρειας Μακεδονίας” στον ΣΥΡΙΖΑ. Βεβαίως, αν δεν αλλάξουν δραματικά τα δεδομένα, μπορεί και η επόμενη κυβέρνηση να είναι Ν.Δ., αλλά σε περίπτωση τρίτης τετραετίας ο Μητσοτάκης θα είναι τόσο ισχυρός που θα περνάει... ό,τι θέλει.

Πάντως, στη Ν.Δ. κατανοούν απόλυτα ότι το νομοσχέδιο θα προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις στο πιο “πιστό” κομμάτι του κομματικού τους ακροατηρίου και γι’ αυτό βάζουν τον πήχη χαμηλά στις ευρωεκλογές. Σε δύο τουλάχιστον δημοσιεύματα σε “φίλια media”, την περασμένη βδομάδα, είδαμε το ποσοστό 33% ως “στόχο” της Ν.Δ. στις ευρωεκλογές. Για ένα κόμμα που κυβερνά με 41% από τις εθνικές και χωρίς αντίπαλο στην πολιτική σκηνή, το 33% μοιάζει πολύ μικρό και δη ως στόχος. Οπότε αναμένουν ότι η δυσαρέσκεια θα εκφραστεί στις ευρωεκλογές και το 8% που θα χαθεί θα διοχετευτεί σε κάποια από τα σχήματα της άκρας δεξιάς. Κινδυνεύουμε, δηλαδή, να στείλουμε στην Ευρωβουλή (ξανά) φασίστες ή ακροδεξιούς θρησκόληπτους ή ακροδεξιούς αριβίστες. Επιλέξτε εσείς ποιο από τα τρία ακροδεξιά κόμματα περιγράφει ο καθένας από τους παραπάνω χαρακτηρισμούς.

 

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr στο Google News