Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Σουηδία, η οποία τα τελευταία χρόνια είχε καταγραφεί ως μία από τις πιο «cashless» κοινωνίες παγκοσμίως.
Ωστόσο, πρόσφατες νομοθετικές παρεμβάσεις δείχνουν ότι η χώρα κινείται πλέον προς ένα πιο υβριδικό μοντέλο πληρωμών, όπου τα μετρητά παραμένουν ενεργά στο οικονομικό σύστημα.
Σύμφωνα με τις νέες ρυθμίσεις που έχουν εγκριθεί από το κοινοβούλιο, επιχειρήσεις όπως σούπερ μάρκετ, φαρμακεία και ορισμένες τράπεζες θα υποχρεούνται να δέχονται πληρωμές σε μετρητά, με στόχο να διασφαλιστεί ότι κανείς πολίτης δεν αποκλείεται από τις καθημερινές συναλλαγές.
Η εφαρμογή του μέτρου συνδέεται άμεσα με την ανησυχία για τον λεγόμενο ψηφιακό αποκλεισμό, που αφορά κυρίως ηλικιωμένους και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
Παράλληλα, η Σουηδική Κεντρική Τράπεζα (Riksbank) έχει επισημάνει ότι, παρά την κυριαρχία των ηλεκτρονικών πληρωμών, τα μετρητά εξακολουθούν να αποτελούν κρίσιμο εργαλείο για την ανθεκτικότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ειδικά σε περιπτώσεις κρίσεων, διακοπών δικτύων ή κυβερνοεπιθέσεων.
Ανάλογες συζητήσεις καταγράφονται και σε άλλες χώρες της Βόρειας Ευρώπης, όπως η Νορβηγία, η Δανία και η Ολλανδία, όπου εξετάζονται κανόνες που διασφαλίζουν ότι οι πολίτες θα έχουν πάντα πρόσβαση σε ρευστό χρήμα, είτε μέσω καταστημάτων είτε μέσω τραπεζικών υπηρεσιών.
► Διαβάστε επίσης: ΑΑΔΕ: Στο μικροσκόπιο αδήλωτα POS και νέες μέθοδοι φοροδιαφυγής
Η συνολική εικόνα δείχνει ότι η Ευρώπη δεν εγκαταλείπει την ψηφιακή μετάβαση, αλλά αναγνωρίζει πλέον πιο έντονα ότι ένα πλήρως cashless σύστημα μπορεί να δημιουργήσει κοινωνικά και λειτουργικά κενά.
Για τον λόγο αυτό, οι νέες πολιτικές δεν κινούνται προς την κατάργηση των μετρητών, αλλά προς τη διατήρησή τους ως εναλλακτικό και συμπληρωματικό εργαλείο πληρωμών.
Σε αυτό το πλαίσιο, η τάση που διαμορφώνεται δεν είναι «επιστροφή στο παρελθόν», αλλά μια νέα ισορροπία: ένα οικονομικό μοντέλο όπου μετρητά και ψηφιακές πληρωμές συνυπάρχουν, ώστε να καλύπτονται τόσο οι ανάγκες της τεχνολογικής εποχής όσο και της κοινωνικής συνοχής.
