Σε φάση εφαρμογής μπαίνει ένα νέο πακέτο παρεμβάσεων στο ασφαλιστικό, με στόχο την αποκατάσταση χρόνιων αδικιών για περίπου 200.000 συνταξιούχους που είχαν παράλληλη ασφάλιση και δεν είδαν ποτέ πλήρη απόδοση των εισφορών τους.
Η ρύθμιση έρχεται σε μια περίοδο έντονων πιέσεων από την ακρίβεια και τον αυξημένο πληθωρισμό, ο οποίος συνεχίζει να περιορίζει σημαντικά την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
Το βασικό σημείο της αλλαγής αφορά την ενεργοποίηση της ανταποδοτικής προσαύξησης για όσους είχαν καταβάλει εισφορές σε περισσότερα από ένα ασφαλιστικά ταμεία, κυρίως στο διάστημα από το 2001 έως το 2015.
Για χιλιάδες ασφαλισμένους, οι επιπλέον εισφορές δεν είχαν ενσωματωθεί σωστά στον τελικό υπολογισμό της σύνταξης, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σημαντικές αποκλίσεις ανάμεσα σε εισφορές και παροχές.
Με τη νέα ρύθμιση, ο χρόνος της παράλληλης ασφάλισης επανυπολογίζεται και οδηγεί σε αυξήσεις που, ανάλογα με την περίπτωση, μπορούν να φτάσουν έως και τα 400 ευρώ τον μήνα.
Το ύψος της προσαύξησης εξαρτάται από τα έτη διπλής ασφάλισης και το συνολικό ασφαλιστικό ιστορικό κάθε δικαιούχου, με ιδιαίτερη επίδραση σε επαγγελματικές κατηγορίες όπως επιστήμονες, ελεύθεροι επαγγελματίες και εργαζόμενοι με διπλή απασχόληση.
Παράλληλα, ανοικτό παραμένει το ζήτημα των αναδρομικών ποσών, τα οποία θα καταβληθούν τμηματικά, χωρίς ενιαία εκταμίευση, ώστε να μην επιβαρυνθεί άμεσα ο κρατικός προϋπολογισμός.
Η διαδικασία αυτή σημαίνει ότι οι πληρωμές θα «σπάσουν» σε φάσεις, ανάλογα με τις δημοσιονομικές δυνατότητες και την εξέλιξη των αιτήσεων.
Στο ίδιο πλαίσιο εξετάζονται επιπλέον αλλαγές που αφορούν την Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ), με στόχο να περιοριστεί το φαινόμενο όπου μικρές αυξήσεις «εξαφανίζονται» λόγω υψηλότερων κρατήσεων.
Ταυτόχρονα συνεχίζεται η σταδιακή μείωση της λεγόμενης προσωπικής διαφοράς, αν και για μεγάλο αριθμό συνταξιούχων παραμένει ακόμη εμπόδιο για πραγματικές αυξήσεις στο καθαρό εισόδημα.
Για το 2026, η προβλεπόμενη αναπροσαρμογή στις συντάξεις κυμαίνεται περίπου στο 2,4%–2,6%, ποσοστό που, ωστόσο, θεωρείται περιορισμένο σε σχέση με το κόστος ζωής, ειδικά σε βασικά αγαθά και ενέργεια.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι αυξήσεις να λειτουργούν περισσότερο ως μερική αντιστάθμιση απωλειών παρά ως ουσιαστική ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος.
► Διαβάστε επίσης: Κοινωνικός Τουρισμός 2026: Παράταση-ανάσα 48 ωρών από τη ΔΥΠΑ μετά την ταλαιπωρία στην πλατφόρμα – Τρέχουν οι αιτήσεις
Στην πράξη, η ρύθμιση για την παράλληλη ασφάλιση αποτελεί μια προσπάθεια διορθωτικής αποκατάστασης εισφορών που είχαν καταβληθεί αλλά δεν αποδόθηκαν πλήρως. Παρότι η εφαρμογή της γίνεται σταδιακά, αφορά ένα μεγάλο κομμάτι του συνταξιοδοτικού πληθυσμού και αναδιαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζονται οι τελικές απολαβές για χιλιάδες δικαιούχους.
