Για μια από τις δυσκολότερες χρονιές των τελευταίων δεκαετιών στην παραγωγή ελαιολάδου, κάνουν λόγο οι παραγωγοί, επισημαίνοντας τη σημαντική μείωση της παραγωγής και τα αυξανόμενα προβλήματα στο κόστος και την οργάνωση του κλάδου.
Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ελαιοπαραγωγών «ΝΗΛΕΑΣ», Γιώργος Κόκκινος, χαρακτήρισε τη φετινή χρονιά «τη χειρότερη της τελευταίας πενταετίας», εξηγώντας ότι οι αγρότες βρίσκονται αντιμέτωποι με μειωμένες αποδόσεις, έλλειψη εργατικών χεριών και υψηλά έξοδα παραγωγής. «Μόνο το 2022 είχαμε καλή χρονιά· φέτος η κατάσταση είναι απογοητευτική», ανέφερε, σημειώνοντας πως η Ελλάδα, από τρίτη παραγωγική χώρα, «κινδυνεύει να γίνει ουραγός».
Παρά τις δυσκολίες, η αγορά εμφανίζεται πιο ισορροπημένη. Ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου, Μανώλης Γιαννούλης, εκτιμά ότι η συνολική παραγωγή θα κυμανθεί μεταξύ 200.000 και 250.000 τόνων, με τις τιμές παραγωγού στα 4–5 ευρώ/κιλό, ενώ στα ράφια των σούπερ μάρκετ το λάδι πωλείται 7–8 ευρώ. Όπως επισημαίνει, «η χρονιά προβλέπεται ήρεμη από πλευράς διακυμάνσεων», καθώς η παγκόσμια παραγωγή δεν παρουσιάζει υπερπροσφορά.
Η Κρήτη, που πέρυσι είχε πολύ καλή σοδειά, φέτος καταγράφει μικρότερη απόδοση λόγω των μειωμένων βροχοπτώσεων και των ήπιων χειμώνων, φαινόμενα που ευνοούν τον δάκο και τις μυκητολογικές ασθένειες. Παράλληλα, η Ισπανία –παγκόσμιος ρυθμιστής των τιμών– πλήττεται από ξηρασία, γεγονός που διατηρεί τις τιμές σε σχετικά υψηλά επίπεδα.
► Διαβάστε επίσης: Ελαιόλαδο: Σταθεροποίηση τιμών και συγκρατημένη αισιοδοξία στην αγορά - Ο καθοριστικός παράγοντας για το προϊόν
Η ελιά χρειάζεται κρύο και νερό για να δώσει καρπό. Όταν αυτά λείπουν, έχουμε πρόβλημα
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα δύο μεγαλύτερα εμπόδια για τον ελληνικό ελαιοκομικό τομέα είναι το υψηλό κόστος παραγωγής και οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. «Η ελιά χρειάζεται κρύο και νερό για να δώσει καρπό. Όταν αυτά λείπουν, έχουμε πρόβλημα», τονίζει ο κ. Γιαννούλης.
Παρά τα εμπόδια, θετικά είναι τα μηνύματα από τον τομέα των εξαγωγών: το τυποποιημένο ελληνικό ελαιόλαδο έχει σχεδόν διπλασιάσει τους όγκους του τα τελευταία χρόνια, αγγίζοντας τις 40.000 τόνους, γεγονός που δείχνει ότι το προϊόν παραμένει διεθνώς αναγνωρίσιμο και με σημαντικές προοπτικές.
