Ένα περιστατικό που προκαλεί ανησυχία καταγγέλλει γυναίκα στο Ρέθυμνο, η οποία περιέγραψε μέσω ανάρτησής της την εμπειρία που έζησε τις πρώτες πρωινές ώρες της 6ης Μαρτίου 2026, όταν – όπως αναφέρει – ένας άγνωστος άνδρας την ακολουθούσε ενώ επέστρεφε στο σπίτι της.
Σύμφωνα με την περιγραφή της, περίπου στις 01:40 τα ξημερώματα, ενώ περπατούσε στον εσωτερικό παράδρομο της παραλιακής με κατεύθυνση προς τον Άγνωστο Στρατιώτη, παρατήρησε έναν άνδρα με φούτερ και κουκούλα να στέκεται κοντά στην περιοχή έξω από το Vienna. Όπως αναφέρει, ο άνδρας της μίλησε σε σπαστά ελληνικά και λίγο αργότερα αντιλήφθηκε ότι την ακολουθούσε.
Η ίδια, φοβούμενη για την ασφάλειά της και καθώς στην περιοχή δεν υπήρχε κόσμος, επιχείρησε να κατευθυνθεί προς πιο κεντρικό σημείο, ενώ ετοιμάστηκε να καλέσει το 100 από το κινητό της.
Λίγο αργότερα, στο ύψος γνωστού καταστήματος εστίασης, εντόπισε περιπολικό της ΟΠΚΕ που βρισκόταν κοντά σε περίπτερο και απευθύνθηκε στους αστυνομικούς ζητώντας βοήθεια, αναφέροντας ότι κάποιος την ακολουθούσε.
Οι αστυνομικοί, σύμφωνα με την ίδια, αντέδρασαν άμεσα, την καθησύχασαν και ανέλαβαν την υπόθεση. Όπως αναφέρει, ο άνδρας προσπάθησε να απομακρυνθεί προς την οδό Αρκαδίου, ωστόσο εντοπίστηκε από τους αστυνομικούς.
Η γυναίκα σημειώνει ότι αργότερα πληροφορήθηκε πως επρόκειτο για σεσημασμένο άτομο, ενώ θέλησε να ευχαριστήσει δημόσια τους άνδρες της ΟΠΚΕ για την άμεση ανταπόκριση και τη στάση τους.
Η ανάρτηση της: «ΠΡΟΣΟΧΗ Βράδυ. Περίπου 1:40πμ 6/3/2026 στο Ρέθυμνο.
Έφυγα από νυχτερινή έξοδο κ περπατούσα στον εσωτερικό παράδρομο της παραλιακής όπως πάντα με διαδρομή προς τον Άγνωστο Στρατιώτη.Στο άνοιγμα έξω από το Vienna ,στεκόταν ένας άντρας με φούτερ που φορούσε κ την κουκούλα. Τον πρισοερασα και εκείνος μου μίλησε σε σπαστά Ελληνικά "Γεια σου,τι κάνεις;Που πας;".Ερημιά δεν υπήρχε κανένας κοντά.
Συνέχισα να περπατάω χωρις να τον κοιτάξω.Συνεχισε να μιλάει κ καταλαβαίνω ότι με ακολουθεί!Περπατάω προς κεντρικό-παραλία και στην μέση του δρόμου σκεπτόμενη πως αν περνάνε αμάξια θα προστατευτω κάπως. Αμ δε.Ερημια!
Πιάνω το κινητό κ πληκτρολογώ το 100 κάνοντας το βήμα μου πιο γρήγορο, η καρδιά άρχισε να χτυπάει δυνατά. ΦΟΒΟΣ.
Εκείνος σταθερά πίσω μου.Στο ύψος του living room,που ήταν ΚΛΕΙΣΤΟ, βλέπω το αυτοκίνητο των ΟΠΚΕ στο περίπτερο απέξω. Κατευθύνομαι εκεί και μιλάω στους άνδρες τους λέω
"Καλησπέρα, κάποιος με ακολουθεί και φοβάμαι να πάω σπίτι μου".Σημειώνω εδώ ότι στην Γερακαρη ΔΕΝ ΑΝΑΒΟΥΝ ΤΑ ΦΩΤΑ.Αμεσως μου έκαναν ερωτήσεις αν τον βλέπω γιατί δεν τον έβλεπαν.Γυριζω το βλέμμα κ τον βλέπω να με περιμένει στα,σκοτεινα στο δρομάκι του λιβινγκ.Τους λέω είναι εκεί. Με καθησυχασαν και πολύ ευγενικά και προστατευτικα μου είπαν
"Πηγαίνετε στο σπίτι σας κυρία μου,αναλαμβάνουν εμείς ".Τους,ευχαρίστησα και είδα πως εκείνος έμπαινε Αρκαδίου για να εξαφανιστεί.Τον έπιασαν πριν πει κύμινο.Σημερα έμαθα ότι ήταν σεσημασμενος...
Θέλω να πω πως 30 χρόνια που βγαίνω Βράδυ κ γυρνάω με τα πόδια σπίτι ήταν η πρώτη φορά στην ζωή μου που φοβήθηκα.
Θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τους άνδρες της ΟΠΚΕ για την άμεση ανταπόκριση, ευγένεια και καταστολή του δράστη.
Η κακια στιγμή δεν θέλει πολλή ώρα ...
Ο φόβος μου όμως, θα παραμείνει για πολύ καιρό!
Η προστασία του πολίτη χτες είχε μια επιτυχία και είναι πολύ σημαντικό να τους δώσω τα εύσημα.
Προσοχή γιατί η πόλη έχει κινδύνους που δεν φανταζόμαστε!».
