Σ’ ένα διαγενεακό Κυνήγι Θησαυρού, ευφάνταστο, κεφάτο, δημιουργικό και επίκαιρο, συνεργάστηκαν τα παιδιά των ΚΔΑΠ και τα μέλη των ΚΑΠΗ του Δήμου Ρεθύμνης, προσθέτοντας μια ένα διάσταση στο θεσμό της πόλης.
Ένα «Κυνήγι Θησαυρού», που άντλησε το περιεχόμενό του από την παράδοση της Κρήτης κι ειδικότερα τα έθιμα του γάμου κατά τις προηγούμενες δεκαετίες ('50-'60).
Το παιχνίδι οργανώθηκε από τα ΚΔΑΠ και τα στελέχη της Κοινωνικής Υπηρεσίας Δήμου Ρεθύμνου και πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου, στο 15ο Δημοτικό Σχολείο Ρεθύμνου.
Τα παιδιά των ΚΔΑΠ του Δήμου με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους είχαν ενεργό ρόλο στο σύνολο της οργάνωσης του παιχνιδιού. Έφτιαξαν τους 22 γρίφους, έδωσαν ιδέες και δραματοποίησαν την εισαγωγή του κυνηγιού, την οποία παρουσίασαν στους ωφελούμενους / παίκτες από τα ΚΑΠΗ, οι οποίοι κλήθηκαν να λύσουν τους γρίφους για να βρεθεί η "χαμένη νύφη" /θησαυρός.
Οι συμμετέχοντες συνεργάστηκαν με όρεξη και ενθουσιασμό: Τα Μέλη των ΚΑΠΗ ανασύροντας μνήμες και βιώματα από το παρελθόν τους έλυναν τους γρίφους ενώ τα παιδιά έτρεχαν και μετέφεραν τους γρίφους από και προς το αρχηγείο.
Η εύρεση της «χαμένης νύφης» σηματοδότησε τη λήξη του παιχνιδιού και την έναρξη του γαμήλιου γλεντιού με απόδοση του θησαυρού στους νικητές, διανομή μπομπονιέρων και χορό.
Συγχαίροντας τους διοργανωτές και συμμετέχοντες για την εξαιρετική πρωτοβουλία η αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής, δρ Άννα Ελευθεριάδου – Γκίκα, επισήμανε την ψυχοθεραπευτική, γνωστική και κοινωνική αξία του παιχνιδιού αλλά και τη λειτουργία του ως πεδίο υγιούς αλληλεπίδρασης των νέων με τους ηλικιωμένους, ως συνθήκη καλλιέργειας της αποδοχής του άλλου, της συνοχής και του αλληλοσεβασμού καθώς και μια αφορμή γνωριμίας με τις παραδοσιακές καταβολές και τα έθιμα του τόπου μας.
Κρητικός γάμος
Η ιστορία....
Μια φορά κι έναν καιρό
γύρω στο πενήντα δυο
άνοιξη ήτανε θαρρώ...
έγινε ένα προξενιό!
Δυο παιδιά από τον Kαβρό
ο Σήφακας και το Λενιώ,
άλλοι αποφάσισαν να γίνουνε ζευγάρι
και να τους παντρέψουνε με του Θεού την χάρη!
Εκείνη ήταν όμορφη πολύ,
θυγατέρα του Μανώλη του Πεταλωτή.
Εκείνος παλικάρι δυνατό
σ’ όλο το κόσμο ξακουστό
Λίγο πριν ο ήλιος δύσει
χτύπησε η πόρτα του σπιτιού!
'Ήταν η κυρά ΡΗΝΙΩ
ήρθε για το προξενιό!
Μανώλη, ήρθα για καλό σκοπό!
για την προίκα να μιλήσουμε
κι αρραβώνες να ορίσουμε!!
Δίχως να ρωτήσουν το Λενιώ
τέλειωσαν το προξενιό
όρισαν τους αρραβώνες ήδη
παρήγγειλαν και δαχτυλίδι !
Και της δώσανε για προίκα
ένα λιόφυτο και μια κατσίκα
πέντε ξομπλιαστές κουβέρτες
και δώδεκα πετσέτες
Με λύρα, ρακή και μαντινάδες
κυλούσαν οι επόμενες βδομάδες...
γυναίκες έψηναν κουλούρια και ξεροτήγανα με μέλι
για να’ ναι η τύχη τους καλή, γλυκιά και ευλογημένη!!
Την κλίνη έστρωσαν μετά
πετώντας πάνω ρύζι
και ένα αρσενικό παιδί
την τύχη να χαρίζει!!
Ο γάμος ορίστηκε την Κυριακή
και η νύφη αναφώνησε “to be or not to be( μτφ..να ζει κανείς ή να μη ζει.”
και έτσι εξεκίνησε, η γαμήλια πομπή .…
Κουμπάροι ήταν ο Μανούσος
και ο φίλος του ο Ρούσσος.
Ο παπάς τραβά και σέρνει
με τα στέφανα τους δένει
Με χρήματα στο μπέτη
στο άσπρο νυφικό
έξω από το ξωκκλήσι
εστήσανε χορό....
Μετά το γάμο τον τρανό,
γλέντι ξεκινά παραδοσιακό
με άφθονο φαγητό
ξακουστό πιλάφι και βραστό.
Όμως μέσα στου χορού την ζάλη,
συρτού και πεντοζάλη,
έφυγε η νύφη σαν κρι κρι
την τύχη της αλλού να βρει...
Τι θ ΄απογίνει ο γαμπρός, άραγε από δω και μπρος;;;;;;
που σκέφτεται τη νύφη και κλαίει γοερώς ?
Δίνονται γρίφοι στη στιγμή
σκοπός.... η νύφη να βρεθεί!!!
