Η ανθοκομία στην Ιεράπετρα αποτελούσε πριν δυο δεκαετίες έναν κερδοφόρο κλάδο της τοπικής αγροτικής οικονομίας, που προσπαθούσε να ανταγωνιστεί τις μεγάλες διεθνείς δυνάμεις της παραγωγής λουλουδιών της Ολλανδίας, της Αφρικής και της Κεντρικής Αμερικής.
Τα τελευταία χρόνια ο ανταγωνισμός των ελληνικών λουλουδιών με τα λουλούδια των τρίτων χωρών χαμηλού κόστους, κυρίως, έχει γίνει πάρα πολύ σκληρός, γεγονός που αναγκάζει τους Έλληνες ανθοπαραγωγούς να πουλούν την παραγωγή τους στις τιμές που πουλούσαν πριν από 20 χρόνια, ενώ το κόστος παραγωγής έχει εκτοξευτεί σε δυσθεώρητα ύψη.
Ο Γιάννης Παπαλεξανδράκης, που καλλιεργεί 22 στρέμματα λουλουδιών στην Ιεράπετρα και 12 στρέμματα στον Μαραθώνα Αττικής, είναι από τους λίγους παραγωγούς «δρεπτών ανθέων» που έχουν μείνει στον κλάδο και δίνουν πραγματικά έναν άνισο αγώνα για να σταθούν με αξιοπρέπεια στον χώρο αυτό.
«Βλέπουμε ότι τα τελευταία χρόνια, από τα περίπου 500 στρέμματα λουλουδιών που καλλιεργούσαμε στην Ιεράπετρα, το 80% των συναδέλφων τα έχει παρατήσει και έχει στραφεί στην καλλιέργεια των κηπευτικών. Η παραγωγή λουλουδιών έχει ακριβύνει πάρα πολύ και ο διεθνής σκληρός ανταγωνισμός που έχουμε από χώρες χαμηλού κόστους δεν μας επιτρέπει να ακολουθήσουμε κι εμείς την αγορά, πράγμα που σημαίνει ότι πουλούμε τα λουλούδια μας ακόμα και κάτω από το κόστος. Η κατάσταση αυτή μάς έχει κουράσει πάρα πολύ και, ένας - ένας, εγκαταλείπουμε την ανθοκομία. Κι εγώ σκέφτομαι να γυρίσω στην καλλιέργεια των κηπευτικών. Τουλάχιστον θα μπορώ να καλλιεργώ 7 με 8 μήνες τον χρόνο και να ξεκουράζομαι το καλοκαίρι.
Καλλιεργώντας λουλούδια, είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε 12 μήνες τον χρόνο, 7 ημέρες την εβδομάδα, και να μην σταματούμε ούτε μέσα στις γιορτές», μας είπε με παράπονο ο κ. Γιάννης Παπαλεξανδράκης.
Ο κλάδος της ανθοκομίας δέχεται πολύ μεγάλη πίεση τα τελευταία χρόνια από τα εισαγόμενα λουλούδια χαμηλού κόστους.
«Ο κλάδος μας τα τελευταία χρόνια πάει από το κακό στο χειρότερο. Τα εισαγόμενα λουλούδια έχουν κατακλύσει την ελληνική αγορά. Τα διακινούν οι Ολλανδοί, που έχουν τον έλεγχο της παγκόσμιας ανθοκομίας, αλλά τα περισσότερα παράγονται σε χώρες χαμηλού κόστους της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. Σε αυτές τις χώρες, με το φθηνό εργατικό δυναμικό, έχουν επενδυθεί μεγάλα κεφάλαια από την Ευρώπη. Αυτές οι χώρες αναπτύσσονται, σε αντίθεση με την Ελλάδα που κάνει βήματα πίσω. Πριν 20 χρόνια στην Ελλάδα ήμασταν 100 παραγωγοί τριαντάφυλλων και τώρα έχουμε μείνει μόνο 10 με 12. Εκτός από την Ιεράπετρα, έχουν μείνει ακόμα λίγοι ανθοπαραγωγοί στον Πόρο της Τροιζηνίας, στο Άργος, στον Μαραθώνα και πολύ λίγοι στη Θεσσαλονίκη», προσθέτει ο κ. Γιάννης Παπαλεξανδράκης.
Τα ελληνικά λουλούδια είναι άριστα ποιοτικά κάποιους μήνες του χρόνου και δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα τα εισαγόμενα.
«Έχουμε λουλούδια άριστης ποιότητας, ειδικά τους μήνες που δεν έχουμε μεγάλες αυξομειώσεις στη θερμοκρασία ημέρας και νύχτας, όπως συμβαίνει κυρίως κατά τους μήνες της άνοιξης. Τώρα, κάθε μέρα που περνά και όσο ανεβαίνουν οι θερμοκρασίες, η ποιότητα των λουλουδιών μας δεν είναι η καλύτερη δυνατή. Οι μεγάλες αυξήσεις στην ενέργεια και στα αγροτικά εφόδια δεν μας επιτρέπουν να τοποθετήσουμε συστήματα δροσισμού για να καλλιεργούμε σε ελεγχόμενο περιβάλλον.
»Με τις μεγάλες αυξήσεις στο κόστος παραγωγής, δουλεύουμε πλέον χωρίς να έχουμε τα ανάλογα κέρδη», τόνισε ο κ. Γιάννης Παπαλεξανδράκης.
Κατά την περίοδο που μας πέρασε, και η καλλιέργεια των λουλουδιών αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα με το κακής ποιότητας υφάλμυρο νερό του Φράγματος Μπραμιανών.
«Είμαστε πλήρως απογοητευμένοι από αυτήν την κατάσταση, γιατί δεν βλέπουμε να υπάρχει στην Ιεράπετρα ένα σοβαρό πλάνο αντιμετώπισης της λειψυδρίας. Διαφορετικά θα ήταν αν γνωρίζαμε ότι υπάρχει ένα πλάνο που θα μας οδηγήσει σε μια σοβαρή λύση αυτού του διαχρονικού προβλήματος.
»Θεωρώ ότι η μοναδική λύση στο πρόβλημα είναι αυτό που έκαναν πριν 30 χρόνια οι Κύπριοι. Εκεί έχουν γεμίσει το νησί με πάνω από 100 μικροφράγματα. Εάν είχαν γίνει και στην Ιεράπετρα μερικά μικροφράγματα, που έχουν χαμηλό κόστος και μεγάλη ωφελιμότητα, δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα άρδευσης», προσθέτει ο κ. Παπαλεξανδράκης.
Οι επιστήμονες εδώ και χρόνια γράφουν ότι έρχεται η ερημοποίηση της νότιας Ελλάδας και ιδιαίτερα της Νότιας Κρήτης, αλλά το κεντρικό κράτος κάνει ότι δεν ακούει την επιστημονική κοινότητα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ιεράπετρα είναι ότι οι αγρότες δεν έχουν συλλογική συνείδηση.
Οι ανθοπαραγωγοί που έχουν μείνει ακόμη στον χώρο της ανθοκομίας προσπαθούν να τροφοδοτήσουν την ανθαγορά κυρίως με χρυσάνθεμα, τριαντάφυλλα και ζέρμπερες.
