Καλησπέρα σας πατριωτάκια μου...
Αυτή την Κυριακή οφείλουμε όλοι να στηρίξουμε τις εκλογές στον Συλλογο Αλατσατιανών Νομού Ηρακλείου. Ραντεβού λοιπόν στο "σπίτι του Συλλόγου" στα Νέα Αλάτσατα του Ηρακλείου όπου μπορείτε να πάτε όσοι είσαστε μέλη και να ψηφίσετε από το 12 το μεσημέρι της Κυριακής μέχρι και τις 7 το απόγευμα...
Αλλά η σημερινή μέρα είναι η μέρα που πάντα πρέπει να δείχνουμε την αγάπη μας στον ποντιακό ελληνισμό...
Ήταν 19 Μαϊου 1919 όταν ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβαζόταν στη Σαμψούντα με πρόφαση να καταστείλει το αντάρτικο και δρομολογούσε την ανελέητη σφαγή στο πλαίσιο του Απελευθερωτικού Αγώνα των Τούρκων κατά των Δυτικών.
Ουσιαστικά ήθελε τον ξεσηκωμό των Τούρκων εναντίον των ελληνικών πληθυσμών. Με βασικό συνεργάτη τον Τοπάλ Οσμάν, έναν πρώην λοχία του Οθωμανικού στρατού, που μισούσε τους Έλληνες, ο Κεμάλ έκανε πράξη το σχέδιο που είχαν εμπνευστεί πριν από χρόνια οι Νεότουρκοι στο ιδρυτικό τους συνέδριο στη Θεσσαλονίκη: Την οριστική εξόντωση των χριστιανικών και ειδικά των ελληνικών πληθυσμών από τη γη του Πόντου και της Μικράς Ασίας...
Ο Πόντος είχε γεμίσει πτώματα. Οι Τούρκοι δεν επέτρεπαν την ταφή. Όσοι δεν έφευγαν, θα εκτελούνταν. Και τα άψυχα σώματά τους θα γίνονταν βορά σε λύκους, σκυλιά, τσακάλια, γύπες. Έτσι, όσοι γλίτωσαν, είχαν μόνο ένα δρόμο: Αυτόν του ξεριζωμού. Οι μνήμες, οι περιουσίες τους, τα χωράφια, τα ζώα τους, τα σπίτια τους, όλα έμειναν πίσω. Μαζί τους, ό,τι χώραγε στο δισάκι. Κάμποσα ρούχα, τις εικόνες των Αγίων, ελάχιστα χρυσαφικά και στο στόμα η ελπίδα. “Η Ρωμανία κι αν επέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο”.
Κι έφτασαν πίσω στην Ελλάδα, περιγράφοντας ότι «τραβήξαμε του Χριστού τα Πάθη»...
