Από τη Νάκμπα του 1948 μέχρι τη γενοκτονία που εκτυλίσσεται εδώ και δεκαετίες στην Παλαιστίνη, η ανθρωπότητα παρακολουθεί μια αδιάκοπη αλυσίδα εκτοπισμού, κατοχής και βίας που βαθαίνει ολοένα περισσότερο. Σε αυτό το πλαίσιο, το Global Sumud Flotilla πλέει ξανά προς τη Γάζα, με την ελπίδα αυτή τη φορά να σπάσει ο αποκλεισμός της. Η Κρήτη δεν μένει αμέτοχη, αφού πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και συντροφικότητας λαμβάνουν χώρα και στο νησί μας, που το περασμένο διάστημα υποδέχθηκε 172 μέλη του στολίσκου. Η Έλλη και ο Δημήτρης, μέλη του Συντονισμού Συλλογικοτήτων για την Παλαιστίνη Ηρακλείου, μιλούν στο neakriti.gr, για τις δράσεις που πραγματοποιούνται με το βλέμμα στραμμένο στη Γάζα, και ξεδιπλώνουν – μέσα από τις προσωπικές τοποθετήσεις τους – την άποψή τους για όλα όσα συμβαίνουν στην ‘’γειτονιά’’ μας, αλλά και τον ρόλο της κοινωνικής αλληλεγγύης και του αντιφασιστικού κινήματος.
H Νάκμπα του 1948 για ποιο λόγο είναι επίκαιρη σήμερα;
«Η Νάκμπα είναι σημαντική για δύο λόγους» ανέφερε η Έλλη, εξηγώντας: «Ο πρώτος λόγος είναι γιατί τότε το Ισραήλ έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο, το οποίο είχε αρχίσει να το χτίζει ήδη από τις αρχές του 19ου αιώνα. Απλά το 48’ έδειξε πραγματικά και στρατιωτικά το πραγματικό πρόσωπο, δηλαδή μια αποικιοκρατική δύναμη που ήθελε να εποικίσει μια ολόκληρη περιοχή και να την κάνει δική του εντελώς παράτυπα . Από κει και πέρα αυτό κλιμακούμενα δημιούργησε το κράτος του Ισραήλ που έχουμε σήμερα, το οποίο είναι ένα κράτος απαρτχάιντ. Και γιατί είναι σημαντικό σήμερα; Διότι δείχνει ότι μια Νάκμπα μπορεί να ξαναγίνει και να ξαναγίνει».
Βλέπουμε τώρα να αναβιώνει;
«Ναι. Ο Λίβανος είναι ένα θύμα της σύγχρονης Νάκμπα στην προκειμένη, και φυσικά ολόκληρη η Παλαιστίνη. Προσωπικά θεωρώ ότι το Ισραήλ δεν θα σταματήσει εκεί, είναι μια αποικιοκρατική δύναμη, που δεν σταματάει πουθενά. Στις δυτικές χώρες όπως την Κύπρο και στην Ελλάδα, εξελίσσεται στρατιωτικά, σε πάρα πολλά επίπεδα. Έχουμε εποικιστεί κατά μία έννοια, ειδικά η Κύπρος και εμείς, από το Ισραήλ» επισήμανε η Έλλη, συνεχίζοντας: «Όμως πέρα από την καταστροφή, για τους Παλαιστίνιους η Νάκμπα σημαίνει και το ξεκίνημα της αντίστασης. Δηλαδή οι Παλαιστίνιοι αντέστρεψαν την καταστροφή και την έκαναν το ξεκίνημα του δικού τους αγώνα, το οποίο για μας αποτελεί μια τεράστια έμπνευση».
Παράλληλα, ο Δημήτρης περιέγραψε το τί σηματοδοτεί η Νάκμπα, για τις βλέψεις του Ισραήλ. «Μιλάμε για ένα κράτος το οποίο εξυπηρετεί ουσιαστικά συμφέροντα του δυτικού ιμπεριαλισμού, και είναι σε πόλεμο από την ίδρυσή του, τώρα έχει εφτά μέτωπα και είναι σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης συνεχόμενα. Μιλάμε επίσης για ένα κράτος που για να μπορέσει να πάρει το ζωτικό χώρο για να υπάρξει, πρέπει αυτόματα να καταστρέψει την Παλαιστίνη και το λαό της. Και αυτό κάνει συστηματικά εδώ και πάνω από 70 χρόνια» τόνισε ο ίδιος.
Πριν μερικές εβδομάδες έφτασαν εδώ μέλη του Global Sumud Flotilla, είδαμε εικόνες συγκινητικές, με αλληλέγγυους ανθρώπους και συλλογικότητες. Τι έδειξε αυτό για το πρόσωπο της Κρήτης;
«Κινηθήκαμε σε δύο επίπεδα» εξηγεί ο Δημήτρης. «Είχαμε αρχικά το τοπικό κίνημα, το οποίο ανταποκρίθηκε άμεσα, είτε μιλάμε ας πούμε για πληροφορίες και την αξιοποίηση αυτών αλλά και την ενεργοποίηση του δικτύου αλληλεγγύης σε όλη την Κρήτη. Αντίστοιχα είχαμε και η έμπρακτη-υλική ανταπόκριση. Μόλις μάθαμε ότι έρχονται, όλος ο κόσμος του κινήματος εδώ πέρα από όλο το φάσμα κινητοποιήθηκε, με πολιτικό όχημα τον Συντονισμό Συλλογικοτήτων Ηρακλείου για την Παλαιστίνη. Πιάσαμε αμέσως δουλειά: Να τους υποδεχτούμε, και εφόσον αυτοί οι άνθρωποι ξέραμε ότι στο τέλος θα καταλήξουν στο Ηράκλειο, έπρεπε αυτόματα να βρούμε και ένα τρόπο να τους φιλοξενήσουμε, γιατί υπήρχε πλήρης απουσία θεσμικών φορέων. Συνολικά ήταν 172 άτομα, το μεγαλύτερο κομμάτι αυτών, φιλοξενήθηκε στην κατάληψη Ευαγγελισμού. Ο κόσμος του κινήματος άνοιξε το σπίτι, αμέσως διαμορφώθηκαν δωμάτια κατάλληλα, ήρθε στήριξη για τα απαραίτητα είδη πρώτης ανάγκης. Ταυτόχρονα, στην κατάληψη χτίστηκαν οι απαραίτητες δομές, στο ‘’πόδι’’. Δηλαδή, δομές φιλοξενίας, δομές νομικής βοήθειας, να καταγραφούν τα ιατρικά περιστατικά.» εξήγησε ο Δημήτρης, τονίζοντας ότι οι διαδικασίες για την βοήθεια αυτών των ανθρώπων ήταν άμεση.
«Φυσικά όλα αυτά, ποτέ δεν γίνονται όταν δεν υπάρχει κοινωνική στήριξη» πρόσθεσε η Έλλη επισημαίνοντας ότι «υπήρχε μια κοινωνία που κατευθείαν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα αυτό. Με ρούχα, με τρόφιμα, άνθρωποι άνοιγαν τα σπίτια τους, όλο αυτό ήταν εντυπωσιακό και ελπιδοφόρο».
Τις τελευταίες ώρες κάνει τον γύρο του κόσμου, η είδηση της εκτέλεσης ενός 16χρονου Παλαιστίνιου, που συνέβη – κατά τον IDF- επειδή «πετούσε πέτρες». Η δεύτερη είδηση αφορά τη μαρτυρία οικογένειας ότι Ισραηλινοί τους ανάγκασαν να ξεθάψουν τον πρόσφατα θαμμένο τάφο ενός συγγενή. Τι δείχνουν αυτά τα περιστατικά για την στάση του Ισραήλ απέναντι σε άμαχο πληθυσμό;
«Δυστυχώς, η ιστορία των Παλαιστινίων, είναι γεμάτη από τέτοια περιστατικά, δημιουργώντας έναν ανθρωπολογικό τύπο αγωνιστή συγκλονιστικό. Αυτό είναι η κανονικότητά τους» ξεκαθάρισε η Έλλη, προσθέτοντας ότι «το Ισραήλ, δεν θα σταματήσει μέχρι να έχει αφανίσει κάθε σπιθαμή Παλαιστινιακής γης και να την έχει χρίσει Ισραηλινή. Όλη αυτή την περίοδο της υποτιθέμενης εκεχειρίας, έκανε ακόμα μεγαλύτερη εισβολή στη Δυτική Όχθη. Το ότι το Ισραήλ ‘’επιθυμεί ειρήνη’’ είναι μία από τις σημερινές διαστροφές της μεταμοντέρνας πληροφορίας, ουσιαστικά με τα δικά τους λόγια, ειρήνη σημαίνει πόλεμος».
Ταυτόχρονα, βλέπουμε δυστυχώς την άνοδο της ακροδεξιάς ιδεολογίας που ακμάζει τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα. Σε συνάρτηση με αυτό, ποια πρέπει να είναι η δική μας στάση, απέναντι στο κίνημα της αλληλεγγύης και απέναντι σε τέτοια συντηρητικά ρεύματα;
«Οι άνθρωποι στους δύσκολους καιρούς, πάντα ζητάνε εύκολες απαντήσεις» δήλωσε η Έλλη, υπενθυμίζοντας τα αντίστοιχα γεγονότα του 1920-1930 της Γερμανίας. «Το μόνο που έχουμε είναι να προσπαθούμε και να αγωνιζόμαστε και να αποδεικνύουμε στην πράξη τον ανθρωπισμό μας, την αλληλεγγύη πρακτικά» τόνισε.
Ο Δημήτρης, αναφέρθηκε στο σκηνικό που διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή τόσο στην Δύση, όσο και στην Ελλάδα, που ευνοεί την ανάπτυξη όπως είπε, τέτοιων ρευμάτων. «Είναι μια μεταστροφή σε καιρό πολέμου. Έχεις μια πολεμική προετοιμασία, πειθάρχηση του πληθυσμού εσωτερικά, τη διαμόρφωση μιας πολεμικής οικονομίας. Όλα δείχνουν εδώ και καιρό, ότι γίνεται μια στροφή σε αυτό, ζούμε καιρούς πολέμου, απλά δεν έχει έρθει ακόμα, είμαστε στο ‘’σκαλοπάτι’’. Ιστορικά πάντα, όταν υπάρχει μια καπιταλιστική κρίση – το είδαμε και στα χρόνια των μνημονίων - υπάρχει και μια αύξηση της ακροδεξιάς, η οποία φαινομενικά προσφέρει κάποιες λύσεις». Επιπλέον, ο Δημήτρης τόνισε ότι το ευρύτερο αντιφασιστικό ρεύμα, οφείλει να μεταβάλλει αυτή τη κατάσταση. «Δικό μας χρέος ως ευρύτερο αντιφασιστικό κίνημα, είναι να τους το σπάσουμε. Πρέπει το αντιφασιστικό κίνημα να είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει ξανά όπως έχει κάνει την προηγούμενη δεκαετία, αυτή την απειλή» καταλήγει.
Περιγράψτε μου τις τριήμερες δράσεις που διεξάγονται, με το βλέμμα στραμμένο στην συγκέντρωση την Κυριακή στην βάση της Σούδας…
«Μπαίνουμε σε μία περίοδο κάποιων ημερών σημαντική, χθες Πέμπτη, ξεκίνησε το Global Sumud Flotilla από τη Μαρμαρίδα της Τουρκίας, να πλέει προς τη Γάζα» επισήμανε η Έλλη, κάνοντας γνωστό ότι και ένα άτομο από την Κρήτη θα βρίσκεται στον στόλο. «Η πρώτη δράση που αποφασίσαμε να κάνουμε, είναι να μιλήσουμε μαζί τους σε μία διαδικτυακή συνομιλία, όπου μας μίλησαν πάνω από το σκάφος, όπως επίσης και μία σύντροφος που μας μίλησε για το κομβόι ξηράς που θα επιχειρήσει να διαπεράσει τα σύνορα της Ράφα. Επίσης, σήμερα το απόγευμα στην Πλατεία Λιονταριών οργανώσαμε πορεία, με αφορμή τα 78 χρόνια της επετείου της Νάκμπα» περιέγραψε η ίδια.
Επιπλέον, ο Δημήτρης μίλησε για το κάλεσμα του Παγκρήτιου συντονισμού για την Παλαιστίνη στα Χανιά, την Κυριακή στις 12:00 το μεσημέρι. «Την Κυριακή ο συντονισμός καλεί σε κινητοποίηση στην Πλατεία Αγοράς ενάντια στη βάση της Σούδας, ενάντια στη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ-ΝΑΤΟ, και της Ελλάδας σε αυτήν. Ενδέχεται εκείνη την ημέρα, με δεδομένο τη πλεύση του στολίσκου, να σημειωθεί και κάποιο συμβάν με τον IDF» τόνισε. Τα μέλη του Συντονισμού, καλούν τον κόσμο σε εγρήγορση, για τυχόν εμβόλιμα καλέσματα και εύχονται ολόψυχα, αυτή τη φορά, να σπάσει ο αποκλεισμός της Γάζας.
