Ο Μοτάζ, η Σβιτλάνα, ο Μοχάμαντ. Τρία ονόματα ανάμεσα σε δεκάδες ιστορίες. Ιστορίες ανθρώπων, οι οποίοι πέρασαν δια πυρός και σιδήρου, που άφησαν πίσω πατρίδες, σπίτια, αγαπημένα πρόσωπα, και βρέθηκαν στην Κρήτη με μία βαλίτσα γεμάτη αναμνήσεις και μια καρδιά γεμάτη ελπίδα. Τη Δευτέρα (10.02.2026) σε γνωστό ξενοδοχείο του Ηρακλείου, δεν πραγματοποιήθηκε απλώς μια ακόμη επαγγελματική συνάντηση. Πραγματοποιήθηκε ένα βήμα ζωής.
Η Δράση Επαγγελματικής Διασύνδεσης στον Τουρισμό που πραγματοποιήθηκε από την Εκπαιδευτική Αναπτυξιακή ΠΛΟΗΓΟΣ, σε συνεργασία με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ) στο πλαίσιο του προγράμματος HELIOS+ – «Υποστήριξη ωφελούμενων για την Ένταξή τους στην Αγορά Εργασίας» άνοιξε έναν δίαυλο επικοινωνίας, εκεί όπου συχνά υψώνονται αόρατα τείχη. Από τη μία πλευρά, οι εκπρόσωποι μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων που αναζητούν ανθρώπινο δυναμικό για την επερχόμενη τουριστική περίοδο. Από την άλλη, πρόσφυγες, άνδρες και γυναίκες με βιογραφικά στα χέρια και αποφασιστικότητα στο βλέμμα.
Δεν ήταν μόνο τα προσόντα που εντυπωσίασαν. Ήταν η δύναμη της θέλησης. Η επιμονή ανθρώπων που, παρά τις δυσκολίες, δεν ζήτησαν οίκτο αλλά ευκαιρία. Οι εκπρόσωποι των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων δήλωσαν εξαιρετικά ικανοποιημένοι από το επίπεδο των υποψηφίων, αναγνωρίζοντας σε αυτούς κάτι βαθύτερο από επαγγελματικές δεξιότητες: την αποφασιστικότητα εκείνων που έχουν μάθει να παλεύουν για να σταθούν ξανά στα πόδια τους.
Η δυνατότητα των προσφύγων να έρθουν σε άμεση επαφή με στελέχη μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων δεν είναι απλώς μια διαδικασία εύρεσης εργασίας. Είναι μια γέφυρα ένταξης. Είναι η στιγμή που το «ξένος» μετατρέπεται σε «συνεργάτης», που η ανασφάλεια δίνει τη θέση της στην αξιοπρέπεια της εργασίας. Είναι το σημείο στο οποίο η τοπική κοινωνία και οι άνθρωποι που επέλεξαν να χτίσουν εδώ το νέο τους ξεκίνημα, συναντιούνται ισότιμα.
Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες, οι επιχειρήσεις μπορούν να καλύψουν ανάγκες τους για ανθρώπινο δυναμικό, ταυτόχρονα, όμως, συμβάλλουν σε κάτι πολύ σημαντικότερο: στη δημιουργία μιας Κοινωνίας που δεν αποκλείει, αλλά ενσωματώνει, που δεν φοβάται τη διαφορετικότητα, αλλά την αγκαλιάζει ως δύναμη.
Για τον Μοτάζ, τη Σβιτλάνα, τον Μοχάμαντ - και για πολλούς ακόμη - μια τέτοια συνάντηση μπορεί να σημαίνει το πρώτο σταθερό βήμα σε μια νέα ζωή. Μια θέση εργασίας που δεν προσφέρει μόνο μισθό, αλλά αυτοπεποίθηση, προοπτική και την αίσθηση του "ανήκειν". Άλλωστε η ένταξη δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι μια χειραψία, είναι ένα βιογραφικό που γίνεται ευκαιρία, ένα «καλώς ήρθατε στην ομάδα μας» που μπορεί να αλλάξει ολόκληρη τη διαδρομή ενός ανθρώπου.
"Η εργασία, όχι μόνο ως μέσο εξασφάλισης εισοδήματος αλλά και ως βήμα ένταξης"
Η area business partner του Ομίλου Mitsis στην Κρήτη, Μαρία Νταγλέρη, μιλώντας στο neakriti.gr σημειώνει ότι η εταιρεία, έτσι κι αλλιώς, προσλαμβάνει πρόσφυγες, όλα τα χρόνια, οπότε "είμαστε αρκετά εξοικειωμένοι με αυτό και είναι κάτι που μας ενδιαφέρει". Η ίδια σημειώνει: "έχουμε άτομα στην ομάδα μας από όλο τον κόσμο, υπάρχει πολυπολιτισμικότητα και είμαι πολύ χαρούμενη που είμαι εδώ σήμερα". Όσο για το επίπεδο των υποψηφίων, τόνισε ότι είναι αρκετά καλό και ότι πρόκειται για "ανθρώπους καταρτισμένους, που ψάχνουν μία ευκαιρία, κι αφού είμαστε στη φάση της στελέχωσης, είναι πολύ καλό το timing".
Η κ.Νταγλέρη εξηγεί ότι αν και οι περισσότεροι εκφράζουν το ενδιαφέρον τους για συγκεκριμένες θέσεις, στις οποίες έχουν εργαστεί ξανά στο παρελθόν, η εταιρεία "βλέποντας τις δεξιότητές τους και μιλώντας μαζί τους, τους οδηγεί και σε θέσεις που μπορεί να μην είχαν σκεφτεί", ενώ υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που ξεκίνησαν από ένα πόστο και στην πορεία ανελίχθηκαν επαγγελματικά.
Μεταξύ των υποψηφίων, η στάση μπορεί να διαφέρει, όμως "όταν περνάς όλη αυτή τη δυσκολία για να έρθεις και να προσαρμοστείς εδώ, σίγουρα αυτό σε χαλυβώνει, οπότε σου δίνει πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Αυτά τα άτομα εγώ τα θαυμάζω και χαίρομαι που η επιχείρησή μας καλωσορίζει άτομα από όλες τις χώρες" - εξηγεί η Μαρία Νταγλέρη και προσθέτει πως "σημασία δεν έχει από πού προέρχεται κάποιος, σημασία έχει η εργατικότητα και η αποφασιστικότητα. Δίνουμε όλα τα εφόδια σε κάποιον που θέλει να εξελιχθεί κοντά μας".
Ο Χρόνης Σφακιανάκης εκ μέρους της αλυσίδας "Aquila Hotels & Resorts" δήλωσε εντυπωσιασμένος αφενός από την προσέλευση υποψηφίων κι αφετέρου από το ενδιαφέρον και την όρεξή τους για δουλειά. "Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το έντονο ενδιαφέρον των συμμετεχόντων στην εκδήλωση, καθώς και η ειλικρινής διάθεση και προθυμία τους να εργαστούν. Για τους περισσότερους από αυτούς, η εργασία δεν είναι μόνο ένα μέσο εξασφάλισης εισοδήματος, αλλά αποτελεί και ένα ουσιαστικό βήμα ένταξης σε μια νέα κοινωνία. Λειτουργεί περισσότερο ως γέφυρα επικοινωνίας, αποδοχής και δημιουργικής συμμετοχής.
Παρ'ότι σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρξαν δυσκολίες στην επικοινωνία λόγω περιορισμένης γνώσης της ελληνικής ή της αγγλικής γλώσσας, οι δυσκολίες αυτές αντισταθμίστηκαν από την ισχυρή θέληση, την επιμονή και την ειλικρινή διάθεση των υποψηφίων να εξελιχθούν και να προσφέρουν" - τονίζει ο ίδιος.
Υπογραμμίζει μάλιστα ότι ο Όμιλος θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικές τέτοιες πρωτοβουλίες που προάγουν την ισότιμη πρόσβαση στην αγορά εργασίας και ενισχύουν τη συμπερίληψη και τη συνοχή, απευθύνοντας μάλιστα συγχαρητήρια στους διοργανωτές για την ουσιαστική συμβολή τους.
Μοχάμαντ, 20 ετών: «Από όταν ήρθα στην Κρήτη, ξεκίνησε η ζωή μου κανονικά»
Στα 20 του χρόνια, ο Μοχάμαντ μιλάει εξαιρετικά ελληνικά - μερικές φορές μάλιστα με έντονη κρητική προφορά! Ζει στα Ανώγεια από τότε που έφτασε στην Κρήτη.
Έφυγε από τη Συρία όταν ξέσπασε ο πόλεμος, στα 17 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του τη δουλειά στις φυστικοκαλλιέργειες όπου εργαζόταν η οικογένειά του. Στόχος του αρχικά ήταν να φτάσει στη Νορβηγία. Επί τρεις μήνες περπατούσε: από τη Συρία στην Τουρκία, από εκεί στην Ξάνθη και με λεωφορείο από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα. Μετά από λίγους μήνες στην πρωτεύουσα, ταξίδεψε στο Ηράκλειο, όπου εντοπίστηκε και μεταφέρθηκε στο Κέντρο Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων Προσφύγων Ανωγείων.
Στα 17 του ξεκίνησε να μαθαίνει ελληνικά, κάνοντας την αρχή από την ύλη του δημοτικού. Πέρυσι αποφοίτησε από τη Β’ Λυκείου και φέτος είναι τελειόφοιτος. Παράλληλα, εργάζεται ως σερβιτόρος στο καφενείο «Μίχαλος» στα Ανώγεια, ενώ βοηθά και στην κουζίνα.
«Σαλάτα, πανσέτα, αυγά, ομελέτα» - απαριθμεί χαμογελώντας μερικά από τα φαγητά που γνωρίζει ήδη να μαγειρεύει. «Μου έμαθαν τα πάντα μέσα κι έξω από την κουζίνα», λέει για την κυρία Μαρία και την κυρία Ζαχαρένια Σκουλά που στάθηκαν στο πλευρό του. «Και μετά προσπάθησα κι εγώ. Έχω δει χιλιάδες βίντεο – για podcast, για marketing, για πολλά πράγματα».
Με συγκίνηση δηλώνει: «Από όταν ήρθα στην Κρήτη, ξεκίνησε η ζωή μου κανονικά». Έμαθε να γράφει και να διαβάζει, να ζητά οδηγίες, να ονοματίζει διάφορα προϊόντα. Σήμερα εργάζεται, σπουδάζει και σχεδιάζει το μέλλον του με αυτοπεποίθηση, ενώ μοιάζει να έχει ενσωματωθεί στην τοπική κοινωνία των Ανωγείων, που όπως λέει είναι πολύ φιλόξενη και προστατευτική για εκείνον.
Μοατάζ, 35 ετών: «Μου δόθηκε μια δεύτερη ζωή στην Ελλάδα»
Ο Μοατάζ, 35 ετών, βρίσκεται στην Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια. Παλαιστίνιος, με σύζυγο από την Αίγυπτο, έχει περάσει από δύσκολες διαδρομές.
Έφυγε από την Παλαιστίνη και πήγε στην Αίγυπτο, παρ'ότι, όπως λέει, «ήταν παράνομο, δεν μας επέτρεπαν να πάμε, αλλά το έκανα». Από εκεί βρέθηκε στην Τουρκία, όπου εργάστηκε. «Δεν υπάρχει μέλλον εκεί. Δεν παρέχουν τίποτα, παρά μόνο το ότι ζεις εκεί», αναφέρει.
Μη μπορώντας να έρθει νόμιμα στην Ελλάδα, αναγκάστηκε να περάσει παράνομα μέσω της θάλασσας. «Ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου το αν θα τα καταφέρναμε», λέει. Σήμερα βλέπει την άφιξή του ως μια νέα αρχή: «Θεωρώ ότι μου δόθηκε μια δεύτερη ζωή τώρα που ήρθα στην Ελλάδα».
Είναι αποφασισμένος να παραμείνει: «Δε θα φύγω από την Ελλάδα. Θέλω να δουλέψω εδώ». Ήδη έχει εγκατασταθεί και αισθάνεται αποδεκτός. «Εδώ, όταν δουλεύεις, είσαι εκτιμητέος και πραγματικά νιώθω αυτό το αίσθημα» - αναφέρει.
Μάγειρας με γνώσεις δυτικής και ανατολίτικης κουζίνας, ονειρεύεται να ανοίξει το δικό του εστιατόριο με αραβικό και ελληνικό φαγητό. «Στο τέλος του χρόνου θα έχω το δικό μου εστιατόριο» - λέει με αυτοπεποίθηση.
Για το Helios+ μιλά με ευγνωμοσύνη: «Με βοηθάει τα τελευταία δύο χρόνια, ακόμη και σήμερα. Προετοίμασαν το βιογραφικό μου και μου το εκτύπωσαν». Όσο για τους ανθρώπους που έχει συναντήσει; «Εισέπραξα υπέροχη συνεργασία από τους Έλληνες, τους θεωρώ φίλους μου, με υποδέχτηκαν πολύ καλά».
Μοχάμαντ, 30 ετών: «Θέλω μια χώρα που θα αγκαλιάσει την κόρη μου»
Ο Μοχάμαντ είναι 30 ετών και ζει στην Ελλάδα εδώ και έναν χρόνο. Παλαιστίνιος, με σύζυγο επίσης Παλαιστίνια, έφυγε από τη Γάζα κυνηγώντας το όνειρό του.
Είναι αρχιτέκτονας εσωτερικών χώρων και είχε γίνει δεκτός σε Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. «Έφυγα για να κυνηγήσω το όνειρό μου», λέει. Ωστόσο, δεν του χορηγήθηκε βίζα λόγω του ότι ζούσε στη Γάζα. Έτσι, κατέληξε στην Τουρκία – «η μόνη χώρα που δίνει βίζα» αναφέρει – όπου έζησε οκτώ χρόνια, εργάστηκε και απέκτησε μια κόρη.
Όταν γεννήθηκε η κόρη του, δεν της δόθηκαν έγγραφα, παρ'ότι οι γονείς είχαν. «Η μόνη επιλογή που είχα ήταν να ταξιδέψω παράνομα» - εξηγεί. Σήμερα ο στόχος του είναι ξεκάθαρος: «Θέλω να χτίσω το μέλλον μου, το μέλλον της κόρης μου εδώ, στην Ελλάδα». Θέλει να φέρει την οικογένειά του στην Κρήτη και να δημιουργήσει τη δική του επιχείρηση με εξοπλισμό και αξεσουάρ αυτοκινήτων.
Είναι νέος στο Helios+ και προσκλήθηκε στην εκδήλωση διασύνδεσης. Όπως τονίζει, δεν έχει βιώσει διακρίσεις στην Ελλάδα: «Δεν συνάντησα καμία προκατάληψη ή ρατσισμό από τους Έλληνες, παρά το ότι δεν μιλάω τη γλώσσα τους. Είναι πολύ καλοί». Αντιθέτως, στην Τουρκία – παρότι μιλούσε τη γλώσσα – είχε διαφορετική εμπειρία.
Σβιτλάνα: «Έρχομαι από άλλη χώρα και από κάπου πρέπει να ξεκινήσω»
Η Σβιτλάνα είναι 31 ετών και κατάγεται από την Ουκρανία. Ζει στην Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια, ενώ προηγουμένως βρισκόταν στην Πολωνία. Στην Κρήτη γνώρισε τον σύντροφό της και, όπως λέει, έχει σχεδόν αποφασίσει πως το νησί θα αποτελέσει τη «βάση» της.
Για το πρόγραμμα Helios+ ενημερώθηκε από έναν φίλο της και εγγράφηκε πριν από περίπου τέσσερις μήνες. Μέσα από το πρόγραμμα βρέθηκε στην εκδήλωση διασύνδεσης, πραγματοποιώντας συνεντεύξεις για εργασία στον τομέα του Τουρισμού.
Έχει εργαστεί για δύο χρόνια ως μάγειρας και τώρα αναζητά το επόμενο επαγγελματικό της βήμα. Όπως αναφέρει, έχει ήδη δεχτεί «καλές προτάσεις με παροχές, όπως διαμονή και σίτιση», γεγονός που της δίνει αισιοδοξία.
Το μεγάλο της όνειρο είναι να γίνει σχεδιάστρια μόδας. Ωστόσο, αντιμετωπίζει ρεαλιστικά τη νέα της αρχή: «Έρχομαι από άλλη χώρα και από κάπου πρέπει να ξεκινήσω», λέει χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι βασική της προτεραιότητα είναι να μάθει ελληνικά, ώστε να ενταχθεί πλήρως στην κοινωνία και την αγορά εργασίας.
