Ο Μοχάμεντ Γκόζι από την Αίγυπτο ήταν το πρώτο ασυνόδευτο προσφυγόπουλο που έφτασε στην Κρήτη τον Ιανουάριο του 2017.
Από μια βάρκα στο Λιβυκό πέλαγος και τη διαμονή σε σπηλιά στα νότια παράλια του Ηρακλείου, βρέθηκε σε πιλοτικό πρόγραμμα στήριξης της Αναπτυξιακής, όπου έμαθε Ελληνικά, φοίτησε σε ελληνικό σχολείο και έκανε τα πρώτα του βήματα ένταξης στην κοινωνία. Εργάστηκε ως λαντζέρης, κηπουρός και οικοδόμος, μέχρι να καταφέρει να σπουδάσει αυτό που αγαπούσε: τη μαγειρική.
Σήμερα αισθάνεται την Κρήτη ως πατρίδα του, ενώ τους τελευταίους μήνες εργάζεται ως μάγειρας με ειδίκευση στην ιταλική κουζίνα, σε εστιατόριο στην Αθήνα. Ο επόμενος στόχος του είναι η απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας.
Παρότι πέρασε με επιτυχία τις εξετάσεις για την ελληνική ιθαγένεια, τα κριτήρια που αφορούν τις φορολογικές δηλώσεις των τελευταίων επτά ετών δημιουργούν, όπως επισημαίνει, σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση της διαδικασίας για τα πρώην ασυνόδευτα προσφυγόπουλα.
Όπως υπογραμμίζει, θα πρέπει να υπάρξει μέριμνα για τα προσφυγόπουλα που δεν μπορούν να καλύψουν ακόμη τα εισοδηματικά κριτήρια, είτε λόγω σπουδών είτε λόγω άλλων αντικειμενικών συνθηκών, προκειμένου να έχουν ίση δυνατότητα στην απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας.
Οι δυσκολίες μέχρι την απόκτηση της ιθαγένειας
«Το μοναδικό ζήτημα που με απασχολεί τα τελευταία δύο χρόνια είναι η ελληνική ιθαγένεια. Το 2024 έδωσα εξετάσεις και τις πέρασα με επιτυχία. Αυτό που προσπαθώ τώρα είναι να ολοκληρώσω τη διαδικασία και να αποκτήσω την ελληνική ιθαγένεια. Δεν είναι εύκολο λόγω των κριτηρίων που έχουν τεθεί από το 2019. Οι εξετάσεις είναι εύκολες αν έχεις διαβάσει. Εγώ τις πέρασα. Το δύσκολο κομμάτι είναι τα οικονομικά κριτήρια. Την περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού δεν μπορούσαμε να δουλέψουμε και δεν υπήρχαν εισοδήματα. Για την ιθαγένεια απαιτείται εισόδημα 7.500 ευρώ/έτος για τα τελευταία επτά χρόνια. Εγώ μπορώ να καλύψω τα πέντε χρόνια, όχι όμως την περίοδο του COVID, γιατί τότε πήγαινα σχολείο.
Έχουν ξεχάσει τα πρώην ασυνόδευτα προσφυγόπουλα. Δεν υπάρχει καμία εξαίρεση για εμάς. Άλλοι μπορούν να κάνουν αίτηση με τα φορολογικά των γονιών τους. Εγώ ήρθα μόνος μου, χωρίς γονείς, και δεν έχω τέτοια στοιχεία να δηλώσω. Ήμουν ασυνόδευτο προσφυγόπουλο και πήγαινα σχολείο.
Σε δύο χρόνια μπορώ να τα συμπληρώσω, αλλά θεωρώ ότι θα έπρεπε να υπάρχει εξαίρεση για εμένα και για άλλα νέα παιδιά που βρέθηκαν στην ίδια θέση. Αυτό που ζητάω είναι να υπάρξει μια δυνατότητα με λιγότερα οικονομικά κριτήρια», δήλωσε στη “Νέα Κρήτη” ο Μοχάμεντ Γκόζι.
Ζητά δικαίωση
Ο ίδιος δημοσιοποιεί το ζήτημα, ζητώντας μια δίκαιη λύση για όσους μεγάλωσαν στην Ελλάδα, σπούδασαν, εργάστηκαν και πάλεψαν να σταθούν στα πόδια τους. Παιδιά που βίωσαν αβεβαιότητα, φόβο και δυσκολίες, αλλά δεν τα παράτησαν.
«Βρίσκομαι στην Αθήνα. Τα πράγματα είναι πολύ ωραία. Πηγαίνω στη δουλειά μου, έχω το σπίτι μου. Στέλνω το βιογραφικό μου σε μαγαζιά και με παίρνουν τηλέφωνο. Είμαι μάγειρας. Δεν έχω φτάσει ακόμα στη θέση του σεφ, αλλά έχω τελειώσει σχολή μαγειρικής τέχνης και δουλεύω ως μάγειρας. Είμαι εξειδικευμένος στην ιταλική κουζίνα.
Μου αρέσει να ταξιδεύω. Έχω ταξιδέψει στην Ιταλία, στη Γερμανία και στη Δανία. Είμαι άνθρωπος που αγαπά τις ευρωπαϊκές χώρες και μου αρέσει να βλέπω και να μαθαίνω νέα πράγματα», σημείωσε.
Οι αναμνήσεις και το μήνυμα
Αντικρίζοντας σήμερα τα καραβάνια μεταναστών, θυμάται τη δική του διαδρομή και στέλνει μήνυμα δύναμης και ελπίδας για όσους βιώνουν τον ξεριζωμό, λέγοντας ότι όλοι αξίζουν μια ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή.
«Με είχαν πάρει τηλέφωνο για να βοηθήσω στις μεταφράσεις, αλλά δεν μπορούσα λόγω της απόστασης, γιατί μένω στην Αθήνα. Όταν βλέπω εικόνες με τα καραβάνια των μεταναστών, είναι τραγικές. Είναι πάρα πολύ δύσκολες εικόνες. Το καταλαβαίνω, γιατί το έχω ζήσει κι εγώ. Μακάρι να σταματήσει όλο αυτό και να μην υπάρχουν πια καραβάνια μεταναστών. Τις πρώτες ώρες του ταξιδιού είχα πολύ θάρρος. Ήθελα να ταξιδέψω. Το άγνωστο όμως ήταν το πιο δύσκολο, γιατί δεν ήξερες τι θα συναντήσεις. Αυτό ήταν το πιο τραγικό. Το χειρότερο για μένα, που δε θα ξεχάσω ποτέ, ήταν όταν ξύπνησα την επόμενη μέρα και είδα γύρω μου μόνο μπλε θάλασσα, μπλε ουρανό και μια βάρκα ανάμεσα. Είναι ένα όνειρο που βλέπω συνέχεια. Ένα συναίσθημα πολύ δύσκολο.
Ήρθα στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2017. Έμεινα στην Κρήτη για λίγες μέρες και μετά μας έστειλαν στην Αθήνα, όπου μπήκα σε δομή. Ζήτησα να πάω σε ελληνικό σχολείο και αυτό έγινε. Έμαθα Ελληνικά και τελείωσα το γενικό λύκειο. Ήθελα να σπουδάσω δικηγόρος, αλλά δεν είχα τη δυνατότητα. Έπρεπε να ξεκινήσω δουλειά, οπότε άφησα τις σπουδές και εργαζόμουν παράλληλα με το σχολείο.
Αργότερα άνοιξε ένα πρόγραμμα της Αναπτυξιακής στο Ηράκλειο Κρήτης και μπήκα σε αυτό. Έμεινα στην Κρήτη τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Είχα μείνει και στα Ανώγεια για κάποιο χρονικό διάστημα.
Τώρα που βρίσκομαι στην Αθήνα, η ζωή μου είναι όμορφη. Είμαι πολύ αισιόδοξος. Πιστεύω ότι πρέπει να τολμάς για να γίνουν τα όνειρά σου πραγματικότητα. Έχω αποκτήσει φίλους και απολαμβάνω τη ζωή μου», τόνισε χαρακτηριστικά.
Η μαντινάδα - Η Ελλάδα είναι πλέον η πατρίδα του
Η εμπειρία αυτή τον δίδαξε υπομονή και θάρρος. Σήμερα, η επιμονή και η σκληρή δουλειά τον έχουν φέρει κοντά στην πραγματοποίηση του ονείρου του, να αποκτήσει ελληνική ιθαγένεια.
Τέλος, ο Μοχάμεντ Γκόζι στέλνει ένα ακόμη μήνυμα, μέσω μαντινάδας:
«Πατρίδα μου είναι η Ελλάς
και η δοξασμένη Κρήτη
που λευτεριά μόνο γεννά
ωσάν τον Ψηλορείτη».
Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ από την ΚΡΗΤΗ TV:
