Κι ενώ η πόλη είναι ακόμα βυθισμένη στο σκοτάδι της νύχτας, υπάρχουν κάποιοι για τους οποίους η μέρα έχει ήδη ξεκινήσει. Αν κατέβεις τις πρώτες πρωινές ώρες στο λιμάνι του Ηρακλείου θα συναντήσεις δεκάδες ψαράδες να ετοιμάζονται για να πέσουν σιγά - σιγά στη μάχη του μεροκάματου. Κάτω από -σχεδόν- όλες τις καιρικές συνθήκες παίρνουν τα καΐκια τους και ξεκινάνε τη «βάρδια» τους.
Έτσι κι εμείς πήραμε την κάμερα της εκπομπής και συναντήσαμε δύο ψαράδες μόλις 24 ετών τον Γιώργο και τον Μάνο Ανδρουλάκη. Πριν ακόμα χαράξει επιβιβαστήκαμε μαζί τους στο καΐκι τους για να μας δείξουν από κοντά πως μοιάζει ένα πρωινό ενός νέου ψαρά.
Τα δίχτυα που είχαν ριχθεί αποβραδίς σε διάφορα σημεία μαζεύονται με το πρώτο φως της ημέρας χειροκίνητα. Στα μεγαλύτερα καΐκια υπάρχει ο απαραίτητος εξοπλισμός για την περισυλλογή τους, σε αυτό, όμως, ο ψαράς είναι αναγκασμένος να μαζεύει τα δίχτυα με τα χέρια του. Μία διαδικασία επίπονη και κουραστική.
Αυτό το καΐκι των μόλις πεντέμισι μέτρων έχει θρέψει για χρόνια μία ολόκληρη εφταμελή οικογένεια. Οι γονείς του Γιώργου και του Μάνου σάλπαραν καθημερινά με μοναδικό στόχο η ψαριά να είναι ικανή να θρέψει το σπίτι τους. Τα παιδιά μεγάλωσαν μέσα στη θάλασσα και τα καΐκια με αποτέλεσμα το ψάρεμα να καταστεί από πολύ μικρή ηλικία και η δική τους μοίρα.
Λαγοκέφαλοι, ερασιτέχνες ψαράδες, μείωση του πληθυσμού των ψαριών και μια ζυγαριά που γέρνει μόνιμα προς τα έξοδα καθιστούν αυτή τη δουλειά αποτρεπτική για τους νέους. Μόνο στο λιμάνι του Ηρακλείου κάποτε υπήρχαν 10 νέοι ψαράδες... σήμερα απέμειναν μόνο τρεις.
