Με λόγο βαθιάς πίστης και ελπίδας, ο Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτος απευθύνει το πασχαλινό του μήνυμα προς τους πιστούς, αναδεικνύοντας τη σημασία της Ανάστασης ως κεντρικού γεγονότος της χριστιανικής πίστης και ζωής.
Όπως τονίζει, η Ανάσταση του Χριστού αποτελεί το θεμέλιο της πίστης, επισημαίνοντας ότι χωρίς αυτήν «ματαία ἡ πίστις», παραπέμποντας στον Απόστολο Παύλο. Υπογραμμίζει ότι η Ανάσταση μεταμορφώνει τον Σταυρό από σύμβολο θανάτου σε σύμβολο σωτηρίας, δίνοντας νέο νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη και ανοίγοντας τον δρόμο προς τη Βασιλεία του Θεού.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη σύγχρονη πραγματικότητα, σημειώνοντας ότι σε πολλά σημεία του κόσμου το μήνυμα του Πάσχα συνυπάρχει με τον πόλεμο, τη φτώχεια και την αδικία. Ωστόσο, τονίζει ότι η αγάπη και η συγχώρεση υπερνικούν κάθε κακό, καλώντας τους πιστούς σε προσευχή ώστε το φως της Ανάστασης να φωτίσει τις ψυχές όλων, ιδιαίτερα εκείνων που λαμβάνουν αποφάσεις για την πορεία του κόσμου.
Παράλληλα, ο Μητροπολίτης αναφέρεται στη σημασία της προσωπικής πνευματικής πορείας, επισημαίνοντας ότι η πίστη παραμένει ζωντανή όταν έχει ως επίκεντρο τον Αναστάντα Χριστό, ο οποίος δίνει κατεύθυνση και νόημα στη ζωή των ανθρώπων.
Κλείνοντας το μήνυμά του, το οποίο αποτελεί το πρώτο που απευθύνει ως Επίσκοπος προς το ποίμνιό του την περίοδο του Πάσχα, εκφράζει θερμές ευχές προς όλους, ζητώντας το αναστάσιμο φως να καθοδηγεί τη ζωή και τις επιλογές τους.
«Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!», καταλήγει, μεταφέροντας το διαχρονικό μήνυμα της ελπίδας και της πίστης.
Το μήνυμά του:
“Παιδιά μου ἀγαπητά καί εὐλογημένα,
Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας ἀποτελεῖ τό πιό ἀποφασιστικό γεγονός τῆς ἐπίγειας ζωῆς Του καί τό πιό σημαντικό κεφάλαιο τῆς Πίστεως μας. Ὁ απόστολος Παῦλος μᾶς λέει: «εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ὑμῶν» (Α´Κορ.15,17).
Ἡ Ἀνάσταση ὁλοκληρώνει τήν διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου, μεταβάλλει τόν Σταυρό ἀπό ὄργανο ἀτιμωτικῆς τιμωρίας σέ Τίμιο Ξύλο καί ὄργανο σωτηρίας.
Ἡ Ἀνάσταση νοηματοδοτεῖ ὅλο τόν χριστιανικό βίο καί μεταβάλλει τά ποικίλα ἀδιέξοδα σέ δρόμους πού μᾶς ὁδηγοῦν πρός τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Τό Πάσχα δίδει νόημα καί σκοπό στήν ζωή μας. Κοντά στόν Σταυρωθέντα καί Ἀναστάντα Χριστό τά πάντα ἀποκτοῦν νόημα. Ὅπως ἡ γῆ περιστρέφεται γύρω ἀπό τόν ἥλιο ὥστε νά μπορεῖ νά ἔχει ζωή, ἔτσι ἀκριβῶς καί ἡ χριστιανική διδασκαλία, ἡ λατρεία τῆς Ἐκκλησίας καί ἡ ζωή τῶν χριστιανῶν ἔχει ὡς κέντρο της τήν Ζωηφόρο Ἀνάσταση. Γι’ αὐτό ἡ Πίστη μας εἶναι ἀληθινή καί ἐπειδή εἶναι ἀληθινή, εἶναι ζωντανή. Γι᾽ αὐτό μέ εὐγνωμοσύνη δοξάζουμε τόν Πανάγιο Θεό, ὁ ὁποῖος διά τοῦ ζωοποιοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ μας «εἰς ἀφθαρσίαν ἡμᾶς ἐκ φθορᾶς μεταστήσας» (Α΄ Κορ. στ΄ 12-20). Μέ τήν Σταύρωση καί τήν Ἀνάστασή Του ἁγίασε τήν ψυχή καί τό σῶμα μας ὥστε, «ἐν καθαρῷσυνειδότι, ἀνεπαισχύντῳπροσώπῳκαί πεφωτισμένῃκαρδίᾳ» (Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία), νά πορευόμαστε τόν χρόνο τῆς ζωῆς μας.
Σέ πολλά μέρη τοῦ κόσμου τό ἀναστάσιμο μήνυμα ἠχεῖ μαζί μέ τίς κλαγγές τῶν ὅπλων, τῶν πυραύλων καί τῶν βομβῶν. Ταυτόχρονα, πολλοί συνάνθρωποί μας ὑποφέρουν ἀπό τήν φτώχεια, τήν ἀδικία, τήν καταπίεση καί τήν ἐκμετάλλευση. Τά σημάδια ἀπό τά καρφιά καί τήν λόγχη στό Πανάχραντο Σῶμα τοῦ Ἀναστημένου Ἰησοῦ μαρτυροῦν ὅτι ὅλο τό κακό καί ἡ ἀδικία τοῦ κόσμου, δέν ἔχει τήν δύναμη νά νικήσει τόν ὡκεανό τῆς ἀγάπης καί τῆς συγχώρεσης τοῦ Θεοῦ. Ἄς προσευχηθοῦμε ὅλοι μέ θέρμη, τό Φῶς τῆς Ἀναστάσεως νά λάμψει μέσα στά σκοτάδια τῆς ψυχῆς μας, ἰδιαιτέρως στις ψυχές τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς καί ἐκείνων πού μέ τίς ἀποφάσεις τους καθορίζουν τήν πορεία τοῦ κόσμου τούτου. Νά ἀφυπνίσει καί νά ἀναστήσει τίς συνειδήσεις, ὥστε νά ἐπικρατήσει ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ πρώτα στίς ψυχές μας καί ὕστερα στόν κόσμο ὁλόκληρο.
Καθώς εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ἑορτάζω μαζί σας τό Πάσχα ὡς Ἐπίσκοπός σας, θά ἤθελα μέ ἰδιαίτερη χαρά καί μέ πολύ ἀγάπη, νά εὐχηθῶ σέ ὅλους ἐσᾶς καί στόν καθένα καί στήν καθεμία προσωπικά, ὁ Σταυρωθείς καί Ἀναστάς Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός νά Σᾶς εὐλογεῖ καί νά σᾶς χαριτώνει. Ὅλα στήν ζωή σας νά φωτίζονται ἀπό τό ἀναστάσιμο Φῶς τοῦ Κυρίου μας καί ἡ βεβαία Πίστη «ὅτι ἠγέρθη ὁ Κύριος ὄντως» (Λουκ. 24-34), νά ἐμπνέει τά βήματα καί τούς ὁραματισμούς σας.
Χριστός Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη! Αὐτῷ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τοὐς αἱῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν!”
