Σε μια αίθουσα τοκετού, εκεί όπου η αγωνία συναντά τη γέννηση και ο φόβος μεταμορφώνεται σε δύναμη, η μαία Γιάννα Αλεξάνδρου βλέπει εδώ και 20 χρόνια τη ζωή να “ανασαίνει” μπροστά της. Για εκείνη, η γυναίκα τη στιγμή της γέννας μεταμορφώνεται σε μια ατρόμητη ύπαρξη, που υπερβαίνει τον πόνο και αποκαλύπτει τη βαθύτερη αντοχή της ανθρώπινης φύσης.
H ίδια θεωρεί πως το ανθρώπινο πρόσωπο είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται κάθε επιστημονική δεξιότητα, ενώ, όπως εξομολογείται, όταν ασχολήθηκε με την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, είδε τα παιδιά ως ζωντανά θαύματα που γεννιούνται από ζευγάρια αποφασισμένα να μη σταματήσουν να ονειρεύονται.
Γιατί επιλέξατε τη Μαιευτική; Υπήρξε κάποια προσωπική ιστορία ή πρότυπο που έπαιξε ρόλο;
«Καταρχάς, η Μαιευτική δε με διάλεξε αλλά τη διάλεξα, δεδομένου ότι στο μηχανογραφικό μου δελτίο η πρώτη σχολή επιλογής μου ήταν η Μαιευτική Αθηνών. Πιστεύω ότι καθοριστική σημασία για την επιλογή μου έπαιξε η αγάπη που είχα πάντα μέσα μου να βοηθάω τον αδύναμο. Έτσι πίστευα ότι η γυναίκα την ώρα που γεννάει είναι φοβερά ευάλωτη. Τελικά στη σχολή μου με έμαθαν ότι στην πραγματικότητα η γυναίκα την ώρα εκείνη κάθε άλλο παρά αδύναμη είναι... Μάλλον ατρόμητη θα τη χαρακτήριζα!».
Όταν παίρνω αγκαλιά το μωράκι μας, αισθάνομαι ότι με έχει πλημμυρίσει τόση θετική ενέργεια, τόσο φως, τόση αγάπη, που πραγματικά αυτό από μόνο του είναι καταπληκτικό
Πώς θα περιγράφατε τη στιγμή που βοηθάτε μια γυναίκα να φέρει στον κόσμο το παιδί της; Σας επηρεάζει συναισθηματικά;
«Οι μαίες εκπαιδευόμαστε να βοηθάμε τη γυναίκα να γεννήσει η ίδια το μωρό της. Η πιο συγκλονιστική στιγμή στη ζωή ενός ανθρώπου κι εμείς έχουμε βοηθήσει δύο ανθρώπους να γίνουν γονείς. Τη στιγμή που το μωρό αφήνει το σώμα της μητέρας του σηματοδοτεί την αρχή μίας νέας ζωής, τη “γέννηση” μίας μητέρας, ενός πατέρα και τη δημιουργία μίας οικογένειας. Ζούμε όλοι μας από τόσο κοντά ένα ζωντανό θαύμα. Όταν παίρνω αγκαλιά το μωράκι μας, αισθάνομαι ότι με έχει πλημμυρίσει τόση θετική ενέργεια, τόσο φως, τόση αγάπη, που πραγματικά αυτό από μόνο του είναι καταπληκτικό.
Αισθάνομαι το λιγότερο ευλογημένη που βρίσκομαι μέσω της δουλειάς μου δίπλα στα κορίτσια μας, να τις βοηθάω, να τις στηρίζω και να τους υπενθυμίζω πόσο δυνατές και υπέροχες είναι. Αυτό γίνεται με πολλή αγάπη και όλο αυτό επηρεάζει θετικά τον τρόπο που δουλεύω μαζί τους και επηρεάζει τον τρόπο που κοιτάζω τη ζωή!».
Υπάρχει κάποια στιγμή στην αίθουσα τοκετών που δε θα ξεχάσετε ποτέ; Τι την έκανε τόσο ιδιαίτερη;
«Παρακολουθούσαμε μία κοπέλα όπου η κύηση δεν ήταν επιθυμητή από την πλευρά του συντρόφου της, εκείνη όμως είχε επιλέξει να το κρατήσει μόνη της, χωρίς καμία βοήθεια από εκείνον και με απόλυτη αξιοπρέπεια. Καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης από νωρίς είχε αναπτυχθεί μεγάλη συμπάθεια και στενή επαφή. Την ημέρα του τοκετού, όταν την παρέλαβα στο μαιευτήριο, την πήρα μία σφιχτή αγκαλιά και της υποσχέθηκα να ζήσει τον τοκετό των ονείρων της. Νιώθαμε μαζί με τον γιατρό ότι είχαμε χρέος και βαθιά υποχρέωση να είμαστε για εκείνη ό,τι της έλειπε και να την προστατεύουμε από κάθε αρνητικό συναίσθημα. Έχουν περάσει πολλά χρόνια, μιλάμε πού και πού, αλλά πάντα την έχω στην καρδιά μου και το ξέρει...».
Ποιο είναι το πιο απρόσμενο πράγμα που έχετε ανακαλύψει για την ανθρώπινη φύση μέσα στην αίθουσα τοκετού;
«Η ανθρώπινη φύση προσαρμόζεται πολύ εύκολα σε κάθε δυσκολία και η δύναμη της γυναίκας νικάει κάθε φόβο, κάθε πόνο και πολλές φορές ξεπερνάει τα ανθρώπινα όρια».
Πώς θα εξηγούσατε την τοκοφοβία σε κάποιον που δεν έχει ακούσει ποτέ τον όρο και πόσο συχνά τη συναντάτε στις εγκύους που υποστηρίζετε;
«Τοκοφοβία θα τους εξηγούσα ότι είναι ο φόβος για το άγνωστο. Η τοκοφοβία τις προηγούμενες δεκαετίες ήταν δεδομένη για γυναίκες και άνδρες. Στις μέρες μας οι γυναίκες είναι πολύ ενημερωμένες και έχουν την επιλογή πλέον να γεννάνε χωρίς πόνο, με επισκληρίδιο αναισθησία, άρα ο όρος τοκοφοβία τείνει να εκλείψει. Η γυναίκα επιλέγει τον γιατρό που θα τον εμπιστευτεί τυφλά. Επίσης, επιλέγει και τη μαία της, όπου μαζί με τον γιατρό θα δημιουργήσουν μία μαιευτική ομάδα που θα εξαλείψει κάθε φόβο και ανασφάλεια. Άρα η τοκοφοβία αντιμετωπίζεται από τα πρώτα ραντεβού και με τη βοήθεια των προγεννητικών μαθημάτων εκμηδενίζεται».
Ποιο είναι το πιο τρυφερό πράγμα που έχετε δει έναν σύντροφο να κάνει για μια μέλλουσα μητέρα;
«Η γυναίκα είχε αποκοιμηθεί από την κούραση του πολύωρου τοκετού και ο σύντροφός της τη σκέπαζε, τη φιλούσε τρυφερά, της χάιδευε τα μαλλιά και την κοιτούσε όπως κοιτάζεις τον ομορφότερο πίνακα ζωγραφικής του κόσμου».
Πρέπει να αποδείξεις στη γυναίκα ότι είσαι για εκείνη πάντα εκεί, όταν σε έχει ανάγκη και να την κάνεις να αισθάνεται ασφαλής
Πώς “χτίζετε” σχέση εμπιστοσύνης με τις γυναίκες που παρακολουθείτε;
«Η εμπιστοσύνη δεν είναι δεδομένη, πρέπει να την κερδίσεις, βήμα-βήμα. Η σχέση στηρίζεται στον αλληλοσεβασμό, στην αλληλοεκτίμηση και την αλληλοκατανόηση. Πρέπει να αποδείξεις στη γυναίκα ότι είσαι για εκείνη πάντα εκεί, όταν σε έχει ανάγκη και να την κάνεις να αισθάνεται ασφαλής. Πρέπει να χρησιμοποιείς διαφορετικούς χειρισμούς για να μπορείς να αντιμετωπίσεις κάθε διαφορετική προσωπικότητα. Την κοιτάς πάντα στα μάτια και όντως πιστεύει ότι είναι η μοναδική σου. Σταματάς να μιλάς και την αφήνεις να γίνει το κέντρο του κόσμου σου. Τότε μόνο θα σε αφήσει να γίνεις ο συνοδοιπόρος της σε όλο αυτό το ταξίδι».
Ποια είναι η πιο σημαντική συμβουλή που θα δίνατε σε μια μέλλουσα μητέρα;
«Να μη φοβηθεί. Να ακούσει δυνατά το ένστικτό της. Να της επιβεβαιώσεις ότι θα κάνει αρκετά λάθη έως να κατακτήσει τη μητρική “τέχνη” και να της υπενθυμίζεις ότι η πιο τέλεια μητέρα σε όλο τον πλανήτη είναι εκείνη!».
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες/προκλήσεις που αντιμετωπίζετε καθημερινά σε σχέση με το επάγγελμά σας;
«Η πρόοδος της Μαιευτικής επιστήμης απαιτεί συνεχή ενημέρωση και μετεκπαίδευση. Είσαι υποχρεωμένη ναι είσαι πάντα ενήμερη για τις εξελίξεις και άρτια καταρτισμένη, με στόχο την παροχή υψηλής ποιότητας μαιευτική φροντίδα.
Από την άλλη πλευρά, για τις δυσκολίες του επαγγέλματός μου θα εστιάσω στη δύσκολη και απαιτητική καθημερινότητά μου ως μητέρα τριών παιδιών και σύζυγος, όπου προσπαθείς να ισορροπήσεις ανάμεσα σε προσωπική και επαγγελματική ζωή. Όταν όλη η οικογένεια ζει με τους μαιευτικούς ρυθμούς μου και έχει μάθει τη φράση “φεύγω, έχω τοκετό” και σου λένε “καλή επιτυχία”, ε τότε λες κάτι καλό κάνω! Η δυσκολία μου είναι να μη νιώθω τύψεις για ό,τι αφήνω πίσω μου, αλλά να υπηρετήσω σωστά το καθήκον μου».
Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να αλλάξει στο Σύστημα Υγείας ή στον τρόπο που αντιμετωπίζεται ο ρόλος της μαίας;
«Θα πρέπει να εστιάσουμε στις επιστημονικές γνώσεις και στις δεξιότητες των μαιών σε τομείς που προάγουν την υγεία των γυναικών, καθώς επίσης και η συνεργασία με επαγγελματίες Υγείας, όπως οι παιδίατροι, για την προαγωγή του θηλασμού. Προσωπικό μου όνειρο σε ιδιωτικά και δημόσια μαιευτήρια μαζί με το φύλλο νοσηλείας να υπάρχει και το διάγραμμα παρακολούθησης θηλασμού, για σωστότερη λήψη αποφάσεων σε σχέση με τη φόρμουλα».
Πώς σας έχει αλλάξει ως άνθρωπο αυτό το επάγγελμα;
«Με οδηγό τον σεβασμό στον άνθρωπο και πλήρη αφοσίωση σε κάθε γυναίκα και κάθε ζευγάρι ξεχωριστά και μοναδικά. Δουλεύω αποκλειστικά με γυναίκες στην πιο ιερή στιγμή της ζωής τους. Αυτό με έκανε πιο υπεύθυνη, πιο υπομονετική και πιο ευαίσθητη, έχοντας ως στόχο και σκοπό να χαρίσω μία πανέμορφη και ασφαλή εμπειρία τοκετού. Έμαθα να μη χάνω το ανθρώπινο πρόσωπό μου, πέρα από το επιστημονικό αντικείμενο».
Τι θα συμβουλεύατε μια νέα κοπέλα που θέλει να γίνει μαία;
«Το επάγγελμα της μαίας είναι από τα επαγγέλματα που θα χαράξουν για πάντα την ψυχή μιας γυναίκας. Ένα επάγγελμα καρδιάς. Η μαία έχει πολλούς ρόλους, όπως να σε ενημερώσει, να σε στηρίξει, να σε καθοδηγήσει και να σε συντροφεύσει, κάνοντάς σε να νιώθεις ασφάλεια πριν τη σύλληψη, κατά την κύηση, τον τοκετό και τη λοχεία. Είναι ένα επάγγελμα που θα σου χαρίσει απλόχερα ανεπανάληπτες στιγμές, συγκίνηση, χαρά και ικανοποίηση ότι έπλασες μία μητέρα και βοήθησες να γεννηθεί ένα μωρό με ασφάλεια. Μια νέα μαία θα πρέπει να έχει τα απαραίτητα προσόντα της αξιοπιστίας, της υπευθυνότητας, να είναι φιλική, ψύχραιμη, ευέλικτη, ευχάριστη, εχέμυθη, συναισθηματική και με απέραντη αγάπη για την επιστήμη της. Να θυμάσαι ότι, αν δεν είσαι έτοιμη να τις αγαπήσεις πιο πολύ από εσένα, τότε δεν είσαι έτοιμη να γίνεις μαία...».
Ποια ανθρώπινη αρετή χρειάζεται περισσότερο στο επάγγελμά σας;
«Η υπομονή, η ενσυναίσθηση και η απέραντη αγάπη για τη Μαιευτική και τον άνθρωπο. Η ηθική ευθύνη να διαχειριστούν με υπομονή, γενναιοδωρία και σεβασμό τη διαφορετικότητα».
Υπήρξε στιγμή στην καριέρα σας που άλλαξε τον τρόπο που βλέπετε τη ζωή;
«Όταν ασχολήθηκα με την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή και την εξωσωματική γενικότερα, είδα ζευγάρια να δίνουν τα πάντα, όλα τους τα υπάρχοντα, να παίρνουν δάνεια, να πονούν, να μην το βάζουν κάτω, να συνεχίζουν τον αγώνα τους, εμπιστευόμενοι τον γιατρό τους, για να αποκτήσουν ένα παιδάκι. Αυτό με έκανε να αλλάξω τον τρόπο που κοιτάζω τα παιδάκια και ειδικά τα δικά μου. Τα θεωρώ ζωντανά θαύματα. Υπηρετώ πολλά χρόνια με σεβασμό και ευλάβεια αυτόν τον χώρο και συμπονώ κάθε ζευγάρι, δίνοντας κι εγώ μαζί τους τον δικό μου αγώνα για την επίτευξη του στόχου τους...».
