Μια δυνατή φωνή μέσα από την πραγματικότητα των πολύτεκνων οικογενειών έρχεται να αναδείξει τις σοβαρές στρεβλώσεις και αδικίες της φορολογικής πολιτικής, με επίκεντρο τον ΕΝΦΙΑ. Η κυρία Παλιάκη Μαρία, μητέρα δέκα παιδιών, απευθύνει δημόσια επιστολή στην οποία αποτυπώνει την αναλγησία του θεσμικού πλαισίου απέναντι στους ανθρώπους που, ενώ εργάζονται σκληρά και μεγαλώνουν πολυμελείς οικογένειες, αποκλείονται από τις προβλεπόμενες εκπτώσεις επειδή «τολμούν» να έχουν ένα σπίτι μεγαλύτερο από 150 τ.μ. ή ένα ετήσιο εισόδημα που μόλις ξεπερνά το όριο της φτώχειας.
Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή:
«ΕΝΦΙΑ και η αδικία εις βάρος των πολύτεκνων οικογενειών
Η ισχύουσα νομοθεσία για την έκπτωση 50% στον ΕΝΦΙΑ υποτίθεται ότι στηρίζει τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ανάμεσά τους και τους πολύτεκνους. Στην πράξη όμως, ελάχιστες πολύτεκνες οικογένειες επωφελούνται, αφού τα εισοδηματικά και περιουσιακά όρια είναι τόσο αυστηρά και παρωχημένα, που αποκλείουν όσους εργάζονται — ακόμη κι αν ζουν οριακά.
Συγκεκριμένα, για να λάβει ένας πολύτεκνος την έκπτωση 50% πρέπει:
- το συνολικό οικογενειακό εισόδημα να μην υπερβαίνει τις 9.000 ευρώ, προσαυξανόμενο κατά 1.000 ευρώ για τη σύζυγο και κάθε παιδί,
- η κατοικία να μην ξεπερνά τα 150 τ.μ.,
- η αντικειμενική αξία του ακινήτου να είναι κάτω από καθορισμένα όρια.
Το εισοδηματικό πλαφόν αυτό είναι ανεδαφικό. Μια τετραμελής οικογένεια (με 4 παιδιά) με έναν εργαζόμενο σε βασική εργασία υπερβαίνει εύκολα τις 13.000 ευρώ. Άρα, η στήριξη αφορά μόνο τους ανέργους, όχι τους πολύτεκνους που κοπιάζουν να επιβιώσουν και να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά τους.
Επιπλέον, το όριο των 150 τ.μ. για την κατοικία είναι το ίδιο, είτε μια οικογένεια έχει 2 είτε 7 παιδιά. Δεν προβλέπεται καμία αύξηση για τα πολυμελή νοικοκυριά, παρότι το σπίτι δεν είναι πολυτελές αγαθό, αλλά απολύτως απαραίτητο για την αξιοπρεπή διαβίωσή τους.
Όπως το κράτος αναγνωρίζει τη χρησιμότητα ενός μεγάλου αυτοκινήτου για τις πολύτεκνες οικογένειες (και το απαλλάσσει από τεκμήριο έως τα 2.000 κυβικά), έτσι θα έπρεπε να αντιμετωπίζει και τη μεγάλη κατοικία ως ανάγκη και όχι ως πολυτέλεια.
Η αδικία γίνεται ακόμη εντονότερη αν αναλογιστεί κανείς ότι όλα αυτά τα όρια (εισοδηματικά και περιουσιακά) έχουν μείνει αμετάβλητα εδώ και πάνω από 10 χρόνια, ενώ η ακρίβεια, οι αντικειμενικές αξίες και οι ανάγκες των οικογενειών έχουν εκτιναχθεί.
Αυτό που χρειάζεται είναι ένα δίκαιο, κλιμακωτό σύστημα έκπτωσης στον ΕΝΦΙΑ για τις πολύτεκνες οικογένειες. Όχι απότομοι αποκλεισμοί, αλλά μείωση της έκπτωσης ανάλογα με το εισόδημα (π.χ. 50%, 30%, 10%, 0%), με ουσιαστική αναπροσαρμογή του εισοδηματικού ορίου στα 5.000 ευρώ ανά μέλος, όπως γίνεται και στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο (ΚΟΤ).
Επιπλέον, το ανώτατο όριο επιφάνειας κατοικίας θα πρέπει να αυξάνεται κατά τουλάχιστον 20% για κάθε παιδί. Δηλαδή, μια οικογένεια με 4 παιδιά να δικαιούται έως 150 τ.μ., ενώ οι υπερπολύτεκνες (με 6 παιδιά και άνω) να μπορούν να έχουν χωρίς πέναλτι κατοικίες 200 τ.μ.
Οι πολύτεκνες οικογένειες κρατούν ζωντανή τη δημογραφική προοπτική της χώρας. Δεν είναι λογικό να τιμωρούνται φορολογικά επειδή εργάζονται ή επειδή έχουν ένα σπίτι που χωράει τα παιδιά τους. Η Πολιτεία οφείλει να προχωρήσει άμεσα σε ρεαλιστική και κοινωνικά δίκαιη προσαρμογή του ΕΝΦΙΑ, λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικές ανάγκες των πολύτεκνων νοικοκυριών.
Παλιάκη Μαρία,
Μητέρα δέκα τέκνων».
