Γιάννης Μαράκης

Σεργιάνι στη νότια Κρήτη: Ο καπετάνιος και δεινός ψαράς Γιάννης Μαράκης αποκαλύπτει τα μυστικά της θάλασσας (vid)

Κρήτη
Σεργιάνι στη νότια Κρήτη: Ο καπετάνιος και δεινός ψαράς Γιάννης Μαράκης αποκαλύπτει τα μυστικά της θάλασσας (vid)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σαράντα χρόνια στο νερό, ο καπετάνιος και δεινός ψαράς Γιάννης Μαράκης αποκαλύπτει στη “Νέα Κρήτη” και το neakriti.gr τα μυστικά της θάλασσας

Με σεβασμό προς τη θάλασσα και ταπεινότητα εμπρός στο φυσικό στοιχείο, σαράντα χρόνια στο νερό έμαθε να τιθασεύει τα κύματα της ζωής. 

Μέσα στη θάλασσα δεν υπάρχουν δρόμοι, ταμπέλες και εμπόδια. Το υγρό στοιχείο ορίζει έναν υδάτινο αχανή χάρτη, όπου ο άνθρωπος βρίσκεται πλήρως εκτεθειμένος στις δυνάμεις της φύσης. Μόλις τα πόδια αφήσουν την ξηρά, ο νους λειτουργεί διαφορετικά, με μόνιμο κίνητρο στην άκρη των σκέψεων την επιβίωση. 

Σαλπάραμε για τις παραλίες του Νότου από το λιμάνι του Κόκκινου Πύργου στο Τυμπάκι με καπετάνιο τον Γιάννη Μαράκη και καΐκι τον “Αϊ Νικόλα”. Ο άνεμος φυσούσε νοτιοανατολικός, Σιρόκος στη γλώσσα των ναυτικών και των ψαράδων. Ο δυνατός, ξηρός και θερμός άνεμος μάς προέτρεψε να κινηθούμε νότια, περνώντας από το Καλαμάκι με προορισμό τα Μάταλα. 

Ανάμεσα στα κύματα κολύμπησαν ένα σωρό σκέψεις. Απορίες για την καθημερινότητα και τις ανησυχίες των ναυτικών, περιπέτειες δεινών καταδυτών και εμπειρίες που μια ζωή δε φτάνει να χωρέσει.

Ο άνθρωπος που ανέλαβε να μας βγάλει στα ανοιχτά φέρει το όνομα Γιάννης Μαράκης. Όταν πρωτομπήκε στη θάλασσα ήταν ακόμη νεαρό παιδί. Θυμήθηκε την πρώτη διαμορφωτική εμπειρία στο ψάρεμα, όταν επιβιβάστηκε στο επαγγελματικό καΐκι με προορισμό τη Γαύδο, και μας μετέφερε το αίσθημα ασάφειας που καραδοκούσε σε κάθε του κίνηση. Ένιωθε, όπως είπε χαρακτηριστικά, σαν χαμένος. Παρ’ όλα αυτά, ο φόβος προς το άγνωστο δεν τον αποθάρρυνε και εκείνη η μέρα ήταν αρκετή για να υιοθετήσει τη διαχρονική συνήθεια του ψαρέματος, μία συνήθεια που δεν τον εγκαταλείπει 40 χρόνια τώρα. 

Μαράκης Γιάννης

Σύμφωνα με τον ίδιο, «όποιος μάθει από μικρός το ψάρεμα, δεν το παρατά μετά εύκολα. Και να το παρατήσει, το μικρόβιο που του έχει μείνει πάντα θα τον ακολουθεί. Ο άνθρωπος σε όλα του τα χρόνια μαθαίνει. Ειδικά στη θάλασσα, κάθε ταξίδι είναι και μια καινούργια εμπειρία». 

Σεργιανώντας ανάμεσα σε θαλασσοπόρους, αντιληφθήκαμε πως ανάμεσα στις αρετές του καλού ψαρά είναι και η υπομονή. Ακόμη και οι πιο έμπειροι, ταλαντούχοι ψαράδες μπορεί να γυρίσουν με άδεια χέρια. Με δεδομένο ότι η θάλασσα κρύβει σκαμπανεβάσματα και αμφίβολα αποτελέσματα, το πιο σοφό που μπορεί να κάνει κανείς είναι να παραμένει ευγνώμων για ό,τι κι αν συναντήσει μέσα στο νερό. 

«Ο ψαράς ο καλός πρέπει να έχει μεγάλη υπομονή, να μην απογοητεύεται. Η θάλασσα έχει απογοητεύσεις. Και να προσπαθεί πάντα να σκέφτεται σωστά, για να μπορεί στην επόμενη καλάδα που θα κάνει να χαλαρώνει. Να πει “δε βγάλαμε σήμερα ψάρια, πάμε για αύριο. Δε βγάλαμε αύριο; Πάμε για μεθαύριο”. Αλλά πάντα με υπομονή.
Όταν βουτάς στη θάλασσα, αυτά που σου δίνει πρέπει να παίρνεις. Άμα ένα ψάρι δε βγαίνει, είναι καλύτερο να το παρατάς, γιατί μπορεί να μη βγεις εσύ. Το ψάρι που δε θα ’ρθει επάνω με την πρώτη, με τη δεύτερη δεν πρόκειται να έρθει. Κι αν έρθει, θα ’ναι με μεγάλη τυραννία, που δεν αξίζει τον κόπο.

Η ειδικότητα του ψαρά είναι από εκείνες τις τέχνες που μαθαίνονται με την εμπειρία και την αλληλεπίδραση με τη θάλασσα. Ο ψαράς εκπαιδεύεται στα κατατόπια και θυμάται τα σημεία της καλής ψαριάς μέσα από τη συναναστροφή του με άλλους έμπειρους ψαράδες. Τα ρεύματα, η κίνηση των κοπαδιών, οι καιρικές συνθήκες, ακόμα και ο κύκλος του φεγγαριού επηρεάζουν την έκβαση ενός ψαρέματος και όσες γνώσεις κι αν έχει κανείς, σημαντικός παράγοντας για μια καλή ευκαιρία παραμένει αναμφίβολα η τύχη. 

Σαλπάραμε για τις παραλίες του Nότου από το λιμάνι του Κόκκινου Πύργου στο Τυμπάκι με καπετάνιο τον Γιάννη Μαράκη και καΐκι τον “Αϊ Νικόλα”

Βεβαίως η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς. Οποιαδήποτε τέχνη που επιστρατεύει ο άνθρωπος ώστε να επωφεληθεί από το φυσικό στοιχείο εμπεριέχει θάρρος να τιθασεύει τη φύση και να βγει νικητής. Έτσι και ο ψαράς γνωρίζει πως δεν επιβάλλεται στο νερό, καλείται να τιθασεύσει ορισμένα κύματα και άμα τα καταφέρει και σταθεί τυχερός, μπορεί και να λάβει ως τρόπαιο για τον κόπο του λίγα ψάρια, για να μη μείνει με άδεια χέρια. Κάτι που δε συνέβη σίγουρα στον κύριο Γιάννη Μαράκη, που όλα έδειχναν ήδη από τα πρώτα του ταξίδια ότι οι ψαριές του θα ήταν πάντα καλές και βαριές.

Η μεγαλύτερη ψαριά 

Στην ερώτηση που του απευθύνουμε σχετικά με το μεγαλύτερο ψάρι που έπιασε ποτέ, απάντησε νοσταλγικά: «Το πιο μεγάλο ψάρι που έχω πιάσει ήταν 500 κιλά. Ένας τόνος. Ήμουν πολύ μικρός τότε, την πρώτη φορά που το βγάλαμε ήταν το 1982, το βγάλαμε ανοιχτά στο Παξιμάδι, είχε πατώσει κάτω στις περίπου 1.500 οργιές. Το σέρναμε όλη μέρα με τα χέρια, το βγάλαμε και δεν ξέραμε τι να το κάνουμε. Τότε ο τόνος δεν ήτανε διαδεδομένος, ο κόσμος δεν τον ήξερε και τον πήρανε αλλά το πετάξανε το ψάρι, γιατί δεν μπορούσανε να το πουλήσουνε». 

Νότια Κρήτη, θάλασσα

Και όσο ένας δεινός βουτηχτής-ψαράς μας περιέγραφε πώς η αγάπη για το ψάρεμα χαρίζει απίστευτες στιγμές γαλήνης και ικανοποίησης στον ίδιο, ταράξαμε τα νερά με ερώτηση σχετική με το αν υπάρχει πρόληψη στο ψάρεμα. Αναρωτηθήκαμε για το αν τελικά επιτρέπεται ή όχι να ευχόμαστε καλή ψαριά στους φίλους αλιείς. Η απάντηση του κυρίου Γιάννη Μαράκη ήταν κατατοπιστική: «Πιστεύουμε στο μάτι. Ο ψαράς είναι προληπτικός. Όταν δω έναν συγκεκριμένο στο λιμάνι, δε θέλω να πάω για ψάρεμα γιατί κάτι θα τύχει. Δε θα βγάλω πράμα, θα πάει τζάμπα η βραδιά. Η πρόληψη στο ψάρεμα υπάρχει. Όταν σου λέει ο άλλος “καλή ψαριά” σε... “σκότωσε”, αυτό δε λέγεται. Βέβαια οι άνθρωποι εν αγνοία τους το λένε, με καλή πρόθεση. Αλλά η “καλή ψαριά” δεν είναι καλή κουβέντα γι’ αυτόν που φεύγει για ψάρεμα. Το θεωρεί γρουσουζιά». 

Ένας άλλος κόσμος... «Αισθάνεσαι πολύ μικρός μέσα στη θάλασσα, ασήμαντος» 

Με τον καταγάλανο ορίζοντα της νότιας Κρήτης στο διάβα μας και το ειδυλλιακό τοπίο των Ματάλων μπροστά στα μάτια μας, ευχηθήκαμε αυτή η βαρκάδα να μην τέλειωνε ποτέ. Ωστόσο, ο άνεμος δυνάμωνε και έπρεπε να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής. Η τελευταία απορία που θέσαμε άγγιξε εύθραυστες προσωπικές νότες ενός ψαρά που με ταπεινότητα εξήγησε με πόσο σεβασμό διαχειρίζεται τον εαυτό του στο νερό. Μέσα στο υγρό στοιχείο τολμά κανείς να μείνει με τις σκέψεις που τον ταλανίζουν στη στεριά. Παίρνει τελικά αποφάσεις ζωής στο νερό ο άνθρωπος; 
«Αποφάσεις ζωής δεν έχω πάρει στο νερό. Γιατί όταν είσαι στη θάλασσα είσαι σε άλλο κόσμο. Στον δικό σου τον κόσμο. Δε σκέφτεσαι κάτι άλλο, δεν έχεις το περιθώριο. Αισθάνεσαι πολύ μικρός μέσα στη θάλασσα, ασήμαντος. Η θάλασσα είναι κάτι τεράστιο. Εσύ τι είσαι; Τίποτα δεν είσαι στη θάλασσα μέσα. Είναι μία τεράστια έκταση νερού, μία φύση. Δεν μπορείς να τα βάλεις με τη φύση, κανείς δεν μπόρεσε». 

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr στο Google News