Είναι από τα απίστευτα της ελληνικής γραφειοκρατίας, αλλά και από τα αληθινά που ταλαιπωρούν πολίτες και αιρετούς, που οι μεν δεν απολαμβάνουν τα οφέλη και οι δε ψάχνουν λύσεις σε δυσεπίλυτους γρίφους!
Χτίστηκε δημοτικό κτήριο έναντι 1,5 εκατ. ευρώ σε οικόπεδο που δεν ήταν του Δήμου Ηρακλείου και αφού ιδιώτης διεκδίκησε το οικόπεδο, βρέθηκε λύση με πρακτικό συμβιβασμού, όμως ο Δήμος θα πρέπει να πληρώσει φόρο για την κτήση τόσο του οικοπέδου όσο και του κτηρίου!
Στο μεταξύ, το κτήριο, αντί να είναι πολυχώρος πολιτισμού όπως είχε σχεδιαστεί, χρησιμοποιείται απλώς ως αποθήκη!
Ο λόγος για το κτήριο του Δήμου Ηρακλείου στο Βενεράτο, που σχεδιάστηκε να γίνει “Κέντρο Οίνου και Πνεύματος”, όμως δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ ως τέτοιο εδώ και μία δεκαετία! Αντιθέτως... σήμερα είναι αποθήκη!
Το αξιοσημείωτο, ωστόσο, είναι ότι χτίστηκε σε οικόπεδο για το οποίο ο Δήμος Ηρακλείου δε διέθετε τίτλους ιδιοκτησίας και είναι απορίας άξιο πώς η τότε διαχειριστική Αρχή του ΕΣΠΑ χρηματοδότησε με ένα τόσο μεγάλο ποσό την κατασκευή κτηρίου σε οικόπεδο χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας!
Σήμερα ο Δήμος Ηρακλείου αναγκάζεται να προσφύγει δικαστικά με αγωγή, προκειμένου να ανάψει το “πράσινο φως” για συμβιβασμό με ιδιώτη που ήγειρε αξιώσεις επί του οικοπέδου, όμως το εμπράγματο σε αυτό είναι ξεκάθαρα ιδιοκτησία του Δήμου Ηρακλείου.
Μάλιστα, η περιπέτεια αυτή είναι ίσως μονόδρομος και σχεδόν βοηθάει... ώστε ο Δήμος Ηρακλείου να αποκτήσει επιτέλους έναν τίτλο ιδιοκτησίας για ένα ακίνητο που χτίστηκε για να στεγάσει το “Κέντρο Οίνου και Πνεύματος” στο Βενεράτο και κατέληξε να είναι αποθήκη του Δήμου Ηρακλείου, καθώς σήμερα στεγάζει το εκλογικό υλικό (παραβάν, κάλπες κ.λπ.) και το αρχείο του Δήμου Ηρακλείου, που έφυγε από το υπόγειο της Λότζιας για να γίνουν οι παρεμβάσεις ενεργειακής αναβάθμισης του Δημαρχείου.
Το θέμα έχει ήδη συζητηθεί δύο φορές στη Δημοτική Επιτροπή τόσο για συμβιβασμό με τον ιδιώτη, όσο και για αναγνωριστική αγωγή, ώστε να προχωρήσει η διαδικασία και εξ όσων φαίνεται είναι ένα πρόβλημα που χρειάζεται άμεσα να λυθεί, αφού πλέον ούτε τον αύλειο χώρο του κτηρίου δεν μπορεί ο Δήμος Ηρακλείου να διαμορφώσει μέσω ΕΣΠΑ! Εξάλλου, και ο τρόπος που ανακαλύφθηκε ότι δεν υπάρχει συμβόλαιο για το οικόπεδο είναι περίπου αυτός...
Ζητήθηκε από τον Δήμο Ηρακλείου να ενταχθούν κάποιες παρεμβάσεις στον αύλειο χώρο σε ΕΣΠΑ και η διαχειριστική Αρχή απάντησε ότι δε γίνεται γιατί ανάμεσα στα δικαιολογητικά δε βρίσκεται συμβόλαιο ή άλλος τίτλος που να αποδεικνύει την καθαρή ιδιοκτησία του Δήμου Ηρακλείου.
Έμαθαν ότι δεν είχαν τίτλους... τυχαία!
«Χτίστηκε το “Κέντρο Οίνου και Πνεύματος” με χρηματοδότηση ΕΣΠΑ σε οικόπεδο που δεν είχε συμβόλαιο», επιβεβαίωσε η αντιδήμαρχος Πολεοδομίας Στέλα Αρχοντάκη-Καλογεράκη μιλώντας στην εκπομπή “Ελεύθερο Σημείο” της “ΚΡΗΤΗ TV” με τον Λευτέρη Συμβουλάκη για το θέμα που σήμερα γίνεται προσπάθεια να επιλυθεί με συμβιβασμό και δικαστική απόφαση, ώστε επιτέλους ο Δήμος Ηρακλείου να αποκτήσει τίτλους στο οικόπεδο, το οποίο με το λόγω τιμής... του είχε παραχωρηθεί!
Η κ. Αρχοντάκη, μιλώντας για το θέμα, ανέφερε: «Γιατί δε ζητήθηκε, δεν ξέρει κανένας. Πήγαμε να κάνουμε κάποιες παρεμβάσεις στον αύλειο χώρο μέσω ΕΣΠΑ και μας είπαν ότι δεν έχετε συμβόλαιο.
Τώρα γίνεται προσπάθεια με πρακτικό συμβιβασμού να αποκτήσει ο Δήμος τίτλο. Το μεγάλο ζήτημα, ωστόσο, είναι ότι θα πρέπει τώρα να πληρωθεί φόρος για τη μεταγραφή του πρακτικού συμβιβασμού.
Ο φόρος θα πληρωθεί από τον Δήμο Ηρακλείου και είναι 3% επί της αξίας του αντικειμενικού κτίσματος και οικοπέδου. Αν αυτά είχαν γίνει νωρίτερα, ο Δήμος θα πλήρωνε μόνο για το οικόπεδο.
Τώρα θα πληρώσει και για το κτίσμα», παραδέχτηκε η κ. Αρχοντάκη, λέγοντας ακόμη ότι το κτήριο παραμένει ουσιαστικά αχρησιμοποίητο και αυτή τη στιγμή φιλοξενεί το αρχείο του Δήμου Ηρακλείου, που έφυγε από το υπόγειο της Λότζιας.
Το ιστορικό του κτηρίου
Δε λειτούργησε ποτέ για τον σκοπό τον οποίο χτίστηκε
Το κτήριο δημοπρατήθηκε από τον Δήμο Ηρακλείου, ώστε να στεγάσει έναν νέο πολυχώρο Πολιτισμού και Εκθέσεων Τοπικών Αγροτικών Προϊόντων με την ονομασία “Κέντρο Οίνου και Πνεύματος” στο Βενεράτο της Δημοτικής Ενότητας Παλιανής. Το κτήριο κόστισε 1,5 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ, κατασκευάστηκε μέσα σε έναν χρόνο, ωστόσο ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε ως σήμερα για τον σκοπό που χτίστηκε, καθώς δε λειτούργησε μέχρι σήμερα. Αντίθετα το κτήριο, ύστερα από περίπου μία δεκαετία που άρχισε να λαμβάνει “σάρκα και οστά”, χρησιμοποιείται ως αποθήκη.
Παλαιότερο ρεπορτάζ είχε αποκαλύψει ότι είχαν αποθηκευτεί σε αυτό παραβάν, κάλπες, καρέκλες, ξύλα, αρχεία, διάφορα αντικείμενα και όχι μόνο. Και φυσικά ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν δράσεις για την προβολή των αγροτικών προϊόντων, διαλέξεις και σεμινάρια για τον αγροτικό τομέα, που θα βοηθούσαν την τοπική οικονομία, όπως και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις με έμφαση στον πολιτισμό, οι οποίες προάγουν τη διατήρηση της κρητικής παράδοσης.
