Η Γαλλία κάνει ένα ιστορικό βήμα στο ζήτημα του δικαιώματος επιλογής στο τέλος της ζωής, καθώς η Βουλή ενέκρινε το νομοσχέδιο για την υποβοηθούμενη ευθανασία, έπειτα από χρόνια πολιτικών αντιπαραθέσεων και κοινωνικών συζητήσεων.
Η ψηφοφορία στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση κατέληξε σε 291 ψήφους υπέρ και 241 κατά, εγκρίνοντας ένα πλαίσιο που επιτρέπει τη διαδικασία μόνο σε συγκεκριμένες και αυστηρά καθορισμένες περιπτώσεις.
Η απόφαση αποτελεί σημαντική εξέλιξη για τη χώρα, ωστόσο η διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη. Ο πρωθυπουργός Σεμπαστιέν Λεκορνύ αναμένεται να παραπέμψει ορισμένα άρθρα του νόμου στο Συνταγματικό Συμβούλιο της Γαλλίας, προκειμένου να εξεταστεί η συμβατότητά τους με το Σύνταγμα πριν από την τελική εφαρμογή.
Το νέο νομοθετικό πλαίσιο προβλέπει ότι η δυνατότητα αυτή θα αφορά αποκλειστικά ενήλικους ασθενείς που πληρούν αυστηρές προϋποθέσεις.
Συγκεκριμένα, ο ασθενής θα πρέπει να πάσχει από σοβαρή και ανίατη ασθένεια, η οποία βρίσκεται σε προχωρημένο ή τελικό στάδιο και προκαλεί συνεχή σωματική ή ψυχολογική ταλαιπωρία που χαρακτηρίζεται ως αφόρητη ή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με τις διαθέσιμες θεραπείες.
Η απόφαση θα πρέπει να λαμβάνεται από τον ίδιο τον ασθενή με ελεύθερη και ξεκάθαρη βούληση, χωρίς πίεση ή εξωτερική παρέμβαση.
Ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να απευθυνθεί σε γιατρό, ο οποίος θα εξετάσει το αίτημα και θα λάβει απόφαση μετά από διαδικασία αξιολόγησης και διαβούλευσης διάρκειας έως και 15 ημερών.
Η νομοθεσία προβλέπει αυστηρούς ελέγχους σε κάθε στάδιο.
Εφόσον εγκριθεί το αίτημα, ο ασθενής θα πρέπει αρχικά να προχωρήσει ο ίδιος στη χορήγηση της θανατηφόρας ουσίας. Σε περίπτωση που η κατάσταση της υγείας του δεν του επιτρέπει να το κάνει, η διαδικασία θα μπορεί να πραγματοποιηθεί από γιατρό ή νοσηλευτή.
Η τελική απόφαση του ασθενούς θα πρέπει να επιβεβαιώνεται εκ νέου από τον γιατρό την ημέρα εφαρμογής της διαδικασίας, ώστε να διασφαλίζεται ότι η επιλογή παραμένει συνειδητή και ελεύθερη.
Οι υποστηρικτές της ρύθμισης υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μια μορφή προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του δικαιώματος των ασθενών να αποφασίζουν για τις τελευταίες στιγμές της ζωής τους.
Η πορεία του νομοσχεδίου στη Γαλλία υπήρξε ιδιαίτερα δύσκολη. Παρότι η Εθνοσυνέλευση έχει εγκρίνει επανειλημμένα σχετικές διατάξεις, η Γερουσία, όπου κυριαρχούν πιο συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις, είχε απορρίψει το σχέδιο τρεις φορές.
Η συζήτηση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από την Καθολική Εκκλησία, αλλά και από μέρος του ιατρικού κόσμου, που εκφράζει ανησυχίες σχετικά με τα όρια μεταξύ της ιατρικής φροντίδας και της ενεργού παρέμβασης στο τέλος της ζωής.
Από την άλλη πλευρά, οι υποστηρικτές της μεταρρύθμισης επικαλούνται τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι μεγάλο μέρος της γαλλικής κοινωνίας τάσσεται υπέρ της δυνατότητας επιλογής για ασθενείς που βρίσκονται αντιμέτωποι με ανίατες ασθένειες.
Με την ψήφιση του νόμου, η Γαλλία κινείται προς την κατεύθυνση αρκετών ευρωπαϊκών χωρών που έχουν ήδη θεσπίσει αντίστοιχα συστήματα.
Η Ολλανδία και το Βέλγιο νομιμοποίησαν την ευθανασία το 2002, επιτρέποντας τη διαδικασία για ασθενείς που αντιμετωπίζουν αφόρητη ταλαιπωρία από ανίατες παθήσεις.
Η Ελβετία έχει διαφορετικό μοντέλο, καθώς επιτρέπει την υποβοηθούμενη αυτοκτονία υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όταν το άτομο που παρέχει βοήθεια δεν ενεργεί για προσωπικό όφελος.
Παράλληλα, παρόμοιες συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη και σε άλλες χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου το ζήτημα της υποβοηθούμενης ευθανασίας παραμένει αντικείμενο έντονης δημόσιας αντιπαράθεσης.
► Διαβάστε επίσης: Τα κουνούπια κατακτούν την Ευρώπη: Νέα είδη εξαπλώνονται – Στο επίκεντρο και η Ελλάδα λόγω κλιματικής αλλαγής
Πριν η νέα ρύθμιση αποκτήσει ισχύ, το Συνταγματικό Συμβούλιο της Γαλλίας καλείται να εξετάσει κρίσιμα σημεία του νομοσχεδίου.
Η κυβέρνηση έχει επισημάνει ότι στόχος είναι να υπάρξει μια ισορροπία ανάμεσα στο αίτημα για αυτονομία των ασθενών και στην ανάγκη προστασίας των ευάλωτων ανθρώπων από πιθανές πιέσεις ή καταχρήσεις.
Η τελική μορφή του νόμου αναμένεται να καθορίσει ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά και ηθικά ζητήματα που έχει αντιμετωπίσει η Γαλλία τις τελευταίες δεκαετίες.
