Ο Σωτήρης Ρούσσος, καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Συντονιστής του Κέντρου Μεσογειακών & Μεσανατολικών Σπουδών στο ίδιο Πανεπιστήμιο, μιλάει στον 98.4 για τη νέα ανάφλεξη στον Περσικό κόλπο με τα χτυπήματα των ΗΠΑ στο Ιράν και την ανταπόδοση του Ιράν, σημειώνοντας πως το επίδικο εξακολουθεί να είναι το καθεστώς των στενών του Ορμούζ, ενώ για το ΝΑΤΟ αναλύει πως μετά τη Σύνοδο στην Άγκυρα, έχουμε αλλαγή «πίστας». Επιβεβαίωση της απαγκίστρωσης των Αμερικανών από την άμυνα της Ευρώπης στο συμβατικό πεδίο. Κρατά την πυρηνική ασπίδα έναντι της Ρωσίας. Αυτό σημαίνει υψηλότερες δαπάνες, μεγαλύτερους στρατούς, εκτεταμένη πολεμική βιομηχανία και έλεγχο των βασικών περασμάτων που περικλείουν τη Ρωσία. Και στα 4 η Τουρκία έχει κεντρικό ρόλο.
Η δύναμη που ανέρχεται στρατιωτικά είναι αναμφισβήτητα η Γερμανία. Στο τέλος αυτής της δεκαετίας οι αμυντικές δαπάνες της θα ξεπεράσουν το άθροισμα των δαπανών της Γαλλίας και της Βρετανίας. Είναι γνωστές οι προνομιακές σχέσεις Βερολίνου-Άγκυρας. Έχει εμπεδωθεί στην ευρωπαϊκή αμυντική κουλτούρα ότι η βασική και μόνη απειλή προέρχεται από τη Ρωσία. Θα είναι πολύ δύσκολο να πεισθούν οι σύμμαχοι ότι μπορεί να υπάρξει απειλή και από άλλη δύναμη και μάλιστα συμμαχική.
Σε όλα τα παραπάνω η Ελλάδα είναι IRRELEVANT. Στους σχεδιασμούς αυτούς ο ρόλος της είναι επικουρικός της Τουρκίας. Ένας ρόλος κομπάρσου που το μόνο που του έχει απομείνει είναι να προσπαθεί να αγκιστρωθεί στο Ισραήλ του Νετανιάχου, μπορεί να αποδειχθεί και επικίνδυνο, αφού η συμμετοχή σου σε μία ενδεχόμενη αντιπαράθεση άλλων μπορεί να σου προκαλέσει ζημιές. Το Ισραήλ άλλωστε στρατηγικά ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχει συμμετοχή σε πολέμους άλλων, παρά μόνο σε αυτούς που υπηρετούν τα όποια εθνικά του συμφέροντα.
