Ο οργανισμός διευκρίνισε ότι η επιδημία, που καταγράφεται στην ανατολική επαρχία Ιτούρι του Κονγκό, όπου έχουν αναφερθεί περίπου 246 ύποπτα κρούσματα και 80 θάνατοι, δεν πληροί τα κριτήρια πανδημίας.
Ωστόσο, προειδοποίησε ότι ενδέχεται να πρόκειται για «πολύ μεγαλύτερη επιδημία» από αυτή που καταγράφεται μέχρι στιγμής, με σημαντικό κίνδυνο τοπικής και περιφερειακής εξάπλωσης.
Ο ΠΟΥ ανέφερε ότι το συγκεκριμένο στέλεχος του Έμπολα προκαλείται από τον ιό Bundibugyo, για τον οποίο δεν υπάρχουν εγκεκριμένα φάρμακα ή εμβόλια.
Τα πρώτα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, μυϊκούς πόνους, κόπωση, πονοκέφαλο και πονόλαιμο, ενώ ακολουθούν έμετοι, διάρροια, εξανθήματα και αιμορραγίες.
Ο οργανισμός ανακοίνωσε ότι μέχρι στιγμής έχουν επιβεβαιωθεί εργαστηριακά οκτώ κρούσματα, ενώ υπάρχουν και άλλα ύποπτα περιστατικά και θάνατοι σε τρεις υγειονομικές ζώνες, μεταξύ των οποίων η Μπουνία — πρωτεύουσα της επαρχίας Ιτούρι — καθώς και οι μεταλλευτικές πόλεις Μονγκουάλου και Ρουαμπάρα.
Ένα κρούσμα έχει επιβεβαιωθεί και στην πρωτεύουσα Κινσάσα, σε ασθενή που επέστρεψε από την Ιτούρι.
Ο ΠΟΥ ανέφερε επίσης ότι ο ιός έχει ήδη περάσει τα σύνορα του Κονγκό, καθώς δύο επιβεβαιωμένα κρούσματα καταγράφηκαν στη γειτονική Ουγκάντα. Οι αρχές της χώρας ανακοίνωσαν ότι ένας 59χρονος άνδρας, ο οποίος πέθανε την Πέμπτη, είχε βρεθεί θετικός στον ιό.
Σε ανακοίνωσή της, η κυβέρνηση της Ουγκάντας ανέφερε ότι ο νεκρός ήταν υπήκοος Κονγκό και η σορός του έχει ήδη επιστραφεί στη χώρα.
Παράλληλα, σύμφωνα με το AFP, εργαστήριο επιβεβαίωσε κρούσμα Έμπολα και στην ανατολική πόλη Γκόμα, που βρίσκεται υπό τον έλεγχο των ανταρτών M23.
Ο ΠΟΥ προειδοποίησε ότι η συνεχιζόμενη κρίση ασφαλείας και η ανθρωπιστική κατάσταση στη ΛΔ Κονγκό, σε συνδυασμό με τη μεγάλη κινητικότητα πληθυσμών, την αστική φύση των εστιών και τον μεγάλο αριθμό άτυπων δομών υγείας στην περιοχή, αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης.
Οι χώρες που συνορεύουν με το Κονγκό θεωρούνται υψηλού κινδύνου λόγω εμπορικών και ταξιδιωτικών μετακινήσεων.
Ο οργανισμός κάλεσε το Κονγκό και την Ουγκάντα να δημιουργήσουν κέντρα επιχειρήσεων έκτακτης ανάγκης για την παρακολούθηση, την ιχνηλάτηση επαφών και την εφαρμογή μέτρων πρόληψης λοιμώξεων.
Για τον περιορισμό της εξάπλωσης, ο ΠΟΥ τόνισε ότι τα επιβεβαιωμένα περιστατικά πρέπει να απομονώνονται άμεσα και να παραμένουν υπό θεραπεία έως ότου δύο ειδικές εξετάσεις για τον ιό Bundibugyo, με διαφορά τουλάχιστον 48 ωρών, βγουν αρνητικές.
Παράλληλα, συνέστησε στις γειτονικές χώρες να ενισχύσουν την επιτήρηση και την καταγραφή περιστατικών, ενώ ξεκαθάρισε ότι κράτη εκτός της πληγείσας περιοχής δεν θα πρέπει να κλείσουν σύνορα ή να περιορίσουν ταξίδια και εμπόριο, καθώς «τέτοια μέτρα λαμβάνονται συνήθως από φόβο και δεν στηρίζονται στην επιστήμη».
Ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ, δρ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, προειδοποίησε ότι εξακολουθούν να υπάρχουν «σημαντικές αβεβαιότητες σχετικά με τον πραγματικό αριθμό των μολυσμένων ατόμων και τη γεωγραφική εξάπλωση της επιδημίας».
Τι είναι ο Έμπολα και πώς μεταδίδεται
• Ο Έμπολα είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή και συχνά θανατηφόρα νόσος που προκαλείται από ιό. Υπάρχουν τρία είδη του ιού που προκαλούν επιδημίες και το συγκεκριμένο ανήκει στο στέλεχος Bundibugyo.
• Μεταδίδεται μέσω μολυσμένων σωματικών υγρών, όπως αίμα και εμετός.
• Περίπου το 30% των ασθενών έχει καταλήξει σε προηγούμενες επιδημίες του στελέχους Bundibugyo.
• Τα συμπτώματα εμφανίζονται από δύο έως 21 ημέρες μετά τη μόλυνση.
• Στα πρώτα στάδια θυμίζει γρίπη, με πυρετό, πονοκέφαλο και έντονη κόπωση. Στη συνέχεια εμφανίζονται έμετοι, διάρροια και οργανική ανεπάρκεια, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις εκδηλώνονται εσωτερικές και εξωτερικές αιμορραγίες.
• Οι επιδημίες ξεκινούν όταν άνθρωποι μολύνονται από άγρια ζώα, όπως νυχτερίδες φρούτων.
• Υπάρχουν εμβόλια μόνο για το στέλεχος Ζαΐρ του Έμπολα και όχι για το Bundibugyo.
Ο ιός Έμπολα εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1976 σε περιοχή που σήμερα ανήκει στη ΛΔ Κονγκό και θεωρείται ότι προήλθε από νυχτερίδες. Πρόκειται για τη 17η επιδημία της θανατηφόρας νόσου στη χώρα.
Δεν υπάρχει αποδεδειγμένη θεραπεία για τον Έμπολα, ενώ το μέσο ποσοστό θνησιμότητας φτάνει περίπου το 50%, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.
Το Africa CDC είχε ήδη εκφράσει ανησυχία για τον αυξημένο κίνδυνο εξάπλωσης λόγω των αστικών περιοχών Ρουαμπάρα και Μπουνία, αλλά και των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων στο Μονγκουάλου.
Ο εκτελεστικός διευθυντής του οργανισμού, καθηγητής Ζαν Κασεγιά, υπογράμμισε ότι η «σημαντική μετακίνηση πληθυσμών» μεταξύ των πληγεισών περιοχών και των γειτονικών χωρών καθιστά απαραίτητο τον περιφερειακό συντονισμό.
Περίπου 15.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους από τον ιό σε αφρικανικές χώρες τα τελευταία 50 χρόνια.
Η πιο φονική επιδημία στο Κονγκό σημειώθηκε μεταξύ 2018 και 2020, όταν έχασαν τη ζωή τους σχεδόν 2.300 άνθρωποι.
Πέρυσι, ακόμη 45 άνθρωποι πέθαναν έπειτα από επιδημία σε απομακρυσμένη περιοχή.
