Η μετάβαση του ευρωπαϊκού αλιευτικού τομέα σε ένα πιο βιώσιμο και περιβαλλοντικά φιλικό μοντέλο αποτελεί βασική προτεραιότητα για τα επόμενα χρόνια, ωστόσο συνοδεύεται από σημαντικές προκλήσεις. Η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, σε συνδυασμό με τους στόχους για μείωση των εκπομπών και επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας έως το 2050, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη εκσυγχρονισμού του κλάδου.
Παρά τις στρατηγικές κατευθύνσεις που έχουν τεθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο τομέας της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας καλείται να προσαρμοστεί σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον. Η γήρανση του στόλου, τα περιορισμένα οικονομικά περιθώρια και η δυσκολία προσέλκυσης νέων επαγγελματιών λειτουργούν ανασταλτικά στην υιοθέτηση νέων τεχνολογιών.
Την ίδια στιγμή, το υψηλό κόστος επενδύσεων σε «πράσινες» λύσεις, όπως καθαρά καύσιμα και ενεργειακά αποδοτικά συστήματα, σε συνδυασμό με τη δυσκολία πρόσβασης σε χρηματοδότηση, δημιουργούν επιπλέον εμπόδια – ιδιαίτερα για τις μικρές αλιευτικές επιχειρήσεις που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του κλάδου σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Καθοριστικό ρόλο για την επιτυχία της μετάβασης διαδραματίζει η ανάπτυξη κατάλληλων υποδομών στα λιμάνια, που θα επιτρέψουν την αξιοποίηση νέων μορφών ενέργειας και τη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των αλιευτικών δραστηριοτήτων. Παράλληλα, απαιτείται ενίσχυση της καινοτομίας και της τεχνολογικής ετοιμότητας, με τη συμβολή τόσο δημόσιων όσο και ιδιωτικών επενδύσεων.
Σημαντική θεωρείται και η ανάγκη για απλούστευση του θεσμικού πλαισίου, καθώς η αυξανόμενη γραφειοκρατία και οι νέες κανονιστικές απαιτήσεις επιβαρύνουν τον κλάδο και ενδέχεται να επηρεάσουν την ανταγωνιστικότητά του. Ζητήματα όπως οι έλεγχοι αλιευμάτων και τα πληροφοριακά συστήματα παρακολούθησης προκαλούν ήδη αντιδράσεις σε αρκετά κράτη-μέλη.
►Διαβάστε επίσης: Αλιείς: «Είμαστε σε απόγνωση λόγω κόστους καυσίμων και αλιευτικών εργαλείων»
Σε διεθνές επίπεδο, η απουσία συντονισμένων πολιτικών για τη διαχείριση των ιχθυαποθεμάτων επιτείνει τις δυσκολίες, με χώρες της Ευρώπης να ζητούν νέες συμφωνίες για την προστασία κρίσιμων ειδών.
Συνολικά, η επιτυχία της ενεργειακής μετάβασης στην ευρωπαϊκή αλιεία θα εξαρτηθεί από την ισορροπία μεταξύ περιβαλλοντικών στόχων και οικονομικής βιωσιμότητας, καθώς και από την ικανότητα συνεργασίας μεταξύ θεσμών, κρατών και παραγωγικών φορέων σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
