Τις πρώτες φωτογραφίες από την αποστολή Artemis II έδωσε στη δημοσιότητα η NASA, αποκαλύπτοντας μοναδικά στιγμιότυπα από την πορεία των αστροναυτών γύρω από τη Σελήνη.
Η πρώτη εικόνα, με τίτλο «Earthset», καταγράφηκε από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης και απεικονίζει τη Γη να «χάνεται» πίσω από τον σεληνιακό ορίζοντα. Η λήψη αποτελεί σαφή αναφορά στην ιστορική φωτογραφία «Earthrise» που κατέγραψε η αποστολή Apollo 8 πριν από περισσότερα από 50 χρόνια.
Όπως ανέφερε η NASA, η φωτογραφία τραβήχτηκε στις 6 Απριλίου 2026, κατά τη διάρκεια της τροχιάς του σκάφους γύρω από τη Σελήνη, θυμίζοντας το εμβληματικό στιγμιότυπο που είχε καταγράψει ο αστροναύτης Bill Anders το 1968.
Η δεύτερη εικόνα, με τίτλο «The Artemis II Eclipse», αποτυπώνει τη στιγμή που η Σελήνη καλύπτει τον Ήλιο, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό φαινόμενο έκλειψης όπως φαίνεται από σεληνιακή τροχιά.
«Ολότητα, πέρα από τη Γη», ανέφερε ο Λευκός Οίκος σε ανάρτησή του, τονίζοντας ότι πρόκειται για ένα θέαμα που ελάχιστοι άνθρωποι στην ιστορία είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν.
Οι εικόνες δημοσιοποιήθηκαν λίγες ώρες αφότου οι αστροναύτες της NASA, Reid Wiseman, Victor Glover και Christina Koch, μαζί με τον Καναδό αστροναύτη Jeremy Hansen, έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι μετά από περισσότερα από 50 χρόνια που πέταξαν γύρω από την αθέατη πλευρά της Σελήνης.
Μια τρίτη φωτογραφία αποτυπώνει τους δακτυλίους της λεκάνης Orientale, μιας από τις πιο εντυπωσιακές γεωλογικές δομές της Σελήνης. Σύμφωνα με τη NASA, σε συγκεκριμένο σημείο διακρίνονται δύο μικρότεροι κρατήρες, τους οποίους το πλήρωμα πρότεινε να ονομάσει «Integrity» και «Carroll».
Κατά τη διάρκεια της εξάωρης προσέγγισης της Σελήνης, το πλήρωμα έφτασε σε απόσταση μεγαλύτερη των 406.000 χιλιομέτρων από τη Γη, ξεπερνώντας το ρεκόρ των αποστολών Apollo και καταγράφοντας νέο ιστορικό υψηλό για επανδρωμένη πτήση.
Με αυτόν τον τρόπο, οι αστροναύτες έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι εδώ και μισό αιώνα που είδαν με γυμνό μάτι την αθέατη πλευρά της Σελήνης.
Από υψόμετρο περίπου 66.000 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια, η Σελήνη φαινόταν περίπου στο μέγεθος μιας μπάλας μπάσκετ που κρατά κάποιος με τεντωμένο το χέρι.
Οι εικόνες προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με χρήστες να τις χαρακτηρίζουν «από τις πιο όμορφες που έχουν δει ποτέ», ενώ άλλοι σημείωσαν ότι «η ανθρωπότητα χρειάζεται να απομακρύνεται από τη Γη για να θυμηθεί τι πραγματικά είναι».
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε και η φωτογραφία της έκλειψης, την οποία χρήστες χαρακτήρισαν «απολύτως καθηλωτική» και «σχεδόν εξωπραγματική».
Κατά τη διέλευση από την αθέατη πλευρά, οι αστροναύτες κατέγραψαν όσο το δυνατόν περισσότερα δεδομένα για την επιφάνεια, τραβώντας φωτογραφίες, κάνοντας σκίτσα και ηχογραφώντας τις παρατηρήσεις τους.
Η πλευρά αυτή της Σελήνης παρουσιάζει σημαντικές διαφορές σε σχέση με εκείνη που είναι ορατή από τη Γη, με έντονα κρατηρογενές τοπίο, παχύτερο φλοιό και λιγότερες ηφαιστειακές πεδιάδες.
Οι αστροναύτες ανέφεραν ότι παρατήρησαν εντυπωσιακά γεωμετρικά μοτίβα, ελικοειδείς σχηματισμούς που περιέγραψαν ως «σκαριφήματα», αλλά και απρόσμενες αποχρώσεις πράσινου και καφέ στο τραχύ σεληνιακό έδαφος.
Ορισμένα από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν έχουν καταγραφεί ποτέ ξανά από ανθρώπινο μάτι, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν δορυφορικές εικόνες της περιοχής.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν νέοι κρατήρες που ξεχωρίζουν σαν μικρές οπές, θυμίζοντας – όπως περιέγραψαν οι αστροναύτες – τρύπες σε αμπαζούρ με φως να περνά μέσα από αυτές.
Η Christina Koch περιέγραψε την εικόνα λέγοντας ότι οι φωτεινοί, νέοι κρατήρες, αν και μικροί, ξεχωρίζουν έντονα στην επιφάνεια.
Ο Jeremy Hansen ζήτησε από το κέντρο ελέγχου να δοθούν ονόματα σε δύο από αυτούς τους κρατήρες, που παρατηρήθηκαν τόσο με γυμνό μάτι όσο και με τηλεφακό.
Ο πρώτος προτάθηκε να ονομαστεί «Integrity», από το όνομα της κάψουλας Orion, ενώ ο δεύτερος «Carroll», στη μνήμη της συζύγου του Reid Wiseman, που έφυγε από τη ζωή το 2020.
Σε μια συγκινητική αναφορά, ο Hansen μίλησε για την απώλεια που σημάδεψε το πλήρωμα, τονίζοντας ότι το σημείο αυτό στη Σελήνη θα είναι ορατό από τη Γη σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές.
Η ανακοίνωση αυτή οδήγησε τους αστροναύτες σε αγκαλιές, ενώ στο κέντρο ελέγχου επικράτησε σιωπή, σε μια σπάνια στιγμή συναισθηματικής φόρτισης.
Μετά την ολοκλήρωση της πορείας γύρω από τη Σελήνη, η κάψουλα Orion βρίσκεται πλέον σε τροχιά επιστροφής προς τη Γη, αξιοποιώντας τη βαρυτική έλξη του πλανήτη.
Η επιστροφή αναμένεται να κορυφωθεί με την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα, μια από τις πιο επικίνδυνες φάσεις της αποστολής, καθώς το σκάφος θα εισέλθει με ταχύτητα που ξεπερνά τα 40.000 χιλιόμετρα την ώρα.
Στη συνέχεια, θα αναπτυχθούν αλεξίπτωτα πριν την τελική προσθαλάσσωση στον Ειρηνικό Ωκεανό, που αναμένεται να πραγματοποιηθεί την Παρασκευή.
Artemis II: Τα βασικά στοιχεία της αποστολής
Η αποστολή Artemis II της NASA εκτοξεύθηκε την 1η Απριλίου, σηματοδοτώντας ένα κρίσιμο βήμα για την επιστροφή ανθρώπων στη Σελήνη μετά από δεκαετίες.
Κεντρικός στόχος είναι η πραγματοποίηση μιας πλήρους διέλευσης γύρω από τη Σελήνη, με το διαστημόπλοιο να περνά από την αθέατη πλευρά της, ενώ παράλληλα θα δοκιμαστούν κρίσιμα συστήματα ενόψει μελλοντικής προσελήνωσης.
Η συνολική απόσταση που θα καλύψει η αποστολή αγγίζει το ένα εκατομμύριο χιλιόμετρα, ενώ η διάρκειά της υπολογίζεται στις δέκα ημέρες.
Το κόστος του προγράμματος ανέρχεται σε περίπου 44 δισεκατομμύρια δολάρια, εκ των οποίων 23,8 δισ. αφορούν τον πύραυλο Space Launch System και 20,4 δισ. το διαστημόπλοιο Orion.
Στην αποστολή συμμετέχουν τέσσερις αστροναύτες: ο διοικητής Ριντ Γουάιζμαν, ο πιλότος Βίκτορ Γκλόβερ και οι ειδικοί αποστολής Κριστίνα Κοχ και Τζέρεμι Χάνσεν.
Η αποστολή θα ξεκινήσει από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι, με την εκτόξευση από την εξέδρα 39Β. Στη συνέχεια, το σκάφος θα πραγματοποιήσει ελιγμούς σε τροχιά γύρω από τη Γη, αυξάνοντας σταδιακά το ύψος της τροχιάς του μέσω του ανώτερου σταδίου πρόωσης.
Αφού αποσπαστεί από το στάδιο αυτό, θα εκτελέσει την πορεία προς τη Σελήνη, σε ένα ταξίδι διάρκειας περίπου τεσσάρων ημερών.
Κατά τη διέλευση, το σκάφος θα φτάσει σε μέγιστη απόσταση περίπου 8.889 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης, πριν ξεκινήσει την επιστροφή του προς τη Γη, η οποία θα διαρκέσει επίσης περίπου τέσσερις ημέρες.
Στο τελικό στάδιο της αποστολής, η κάψουλα του πληρώματος θα αποχωριστεί από το υπόλοιπο σύστημα και θα πραγματοποιήσει επανείσοδο στην ατμόσφαιρα, πριν καταλήξει με προσθαλάσσωση στον Ειρηνικό Ωκεανό.
