Με λόγια βαθιά προσωπικά και φορτισμένα από συγκίνηση μίλησε για τον Γιώργο Μαζωνάκη η Ελένη Γιαννατσούλια, η στιχουργός που έγραψε το «Ώρες μικρές», ένα από τα τραγούδια που συνδέθηκαν έντονα με τη φωνή και την καλλιτεχνική του ταυτότητα. Μιλώντας στην ΕΡΤ, θυμήθηκε τον άνθρωπο πίσω από τον καλλιτέχνη, τη μοναχικότητα και την έντονη συναισθηματική φύση του, αλλά και τη στιγμή που λίγοι μόνο στίχοι ήταν αρκετοί για να τον κάνουν να πει αμέσως: «Αυτό το κομμάτι το θέλω τώρα».
Η Ελένη Γιαννατσούλια μίλησε για έναν άνθρωπο χαρισματικό, βαθιά μοναχικό και εξαιρετικά συναισθηματικό, επισημαίνοντας ότι η απώλειά του παραμένει για την ίδια δύσκολη.
Όπως ανέφερε, ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν «μια κατηγορία μόνος του», ένας καλλιτέχνης που κατάφερε να δημιουργήσει τη δική του σχολή στην ελληνική δισκογραφία και δεν φοβόταν να πειραματιστεί ή να καινοτομήσει.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη σημασία που έδινε στους στίχους των τραγουδιών του και στα μηνύματα που αυτοί μετέφεραν. Δεν αντιμετώπιζε τα λόγια ως ένα απλό μέρος ενός τραγουδιού, αλλά αναζητούσε μέσα σε αυτά κάτι με το οποίο μπορούσε να ταυτιστεί.
Η ιδιαίτερη επικοινωνία του με τον κόσμο
Η στιχουργός στάθηκε και στον ξεχωριστό τρόπο με τον οποίο ο Γιώργος Μαζωνάκης επικοινωνούσε με το κοινό του.
Όπως περιέγραψε, στις εμφανίσεις του αναπτυσσόταν ένας πραγματικός διάλογος ανάμεσα στον ίδιο και στους ανθρώπους που βρίσκονταν από κάτω. Εκείνος τραγουδούσε έναν στίχο, το κοινό τον επαναλάμβανε και αυτή η ανταλλαγή δημιουργούσε μια ιδιαίτερη σύνδεση.
«Είχε μια απίστευτη διαλεκτική με τον κόσμο», ανέφερε, χαρακτηρίζοντάς τον «γεννημένο καλλιτέχνη».
Οι στίχοι που τον έκαναν να πει αμέσως «το θέλω»
Ξεχωριστή θέση στις αναμνήσεις της έχει η ιστορία πίσω από το «Ώρες μικρές», σε μουσική του Γιώργου Σαμπάνη και στίχους της ίδιας.
Όταν ο Μαζωνάκης άκουσε το τραγούδι για πρώτη φορά, στάθηκε αμέσως σε δύο συγκεκριμένες φράσεις: «Το ξέρω πως το μπλε στα μάτια μου δεν είναι ακρογιάλι» και «λάμπω σαν φως, μα το σκοτάδι στο σημάδι έχω βάλει».
Σύμφωνα με τη στιχουργό, συγκινήθηκε έντονα και αισθάνθηκε ότι οι συγκεκριμένες λέξεις τον εξέφραζαν απόλυτα. Δεν χρειάστηκε καν να ακούσει ολόκληρο το τραγούδι για να αποφασίσει.
«Αυτό το κομμάτι το θέλω τώρα», ήταν η αντίδρασή του, όπως τη θυμάται η Ελένη Γιαννατσούλια.
Στη συνέχεια αγάπησε έναν προς έναν τους στίχους του τραγουδιού, το οποίο έμελλε να αγαπηθεί ιδιαίτερα και από το κοινό.
«Ο Σαμπάνης μού έκανε δώρο τον Γιώργο Μαζωνάκη»
Η Ελένη Γιαννατσούλια αναφέρθηκε με ιδιαίτερη τρυφερότητα και στον ρόλο του Γιώργου Σαμπάνη στη γνωριμία και την καλλιτεχνική σύνδεσή της με τον Μαζωνάκη.
Τον χαρακτήρισε άνθρωπο καθοριστικό στη ζωή της, λέγοντας πως ένα από τα σημαντικότερα «δώρα» που της έκανε ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης.
Με μια χαρακτηριστική φράση περιέγραψε τη σχέση που απέκτησε εκείνος με τους στίχους της: «Του άπλωσε τον κόσμο των στίχων μου και εκείνος τον περπάτησε με σεβασμό και αγάπη».
Μάλιστα, όπως εξομολογήθηκε, πολλές φορές ο Μαζωνάκης αναρωτιόταν πώς ήταν δυνατόν οι στίχοι που έγραφε να συμπίπτουν τόσο πολύ με όσα βίωνε ο ίδιος τη συγκεκριμένη περίοδο.
«Θα προτιμούσα να ζει...»
Η πιο συγκινητική στιγμή ήρθε όταν η στιχουργός άφησε στην άκρη τη μουσική και τη μεταξύ τους συνεργασία και μίλησε αποκλειστικά για τον άνθρωπο.
«Θα προτιμούσα να ζει ο Γιώργος κι ας μην ξανατραγουδούσε ποτέ τραγούδια μου. Αυτή είναι η αλήθεια», είπε.
Και επέλεξε να τον αποχαιρετήσει όπως ίσως θα ταίριαζε περισσότερο στη δική τους σχέση: μέσα από τους στίχους του «Ώρες μικρές», τις λέξεις που κάποτε εκείνος είχε ακούσει, είχε αναγνωρίσει μέσα τους κάτι από τον εαυτό του και είχε αποφασίσει ότι ήθελε να τις τραγουδήσει.
