Με έναν λιτό αλλά ιδιαίτερα συμβολικό τρόπο επέλεξε ο Ορφέας Περίδης να αποχαιρετήσει τον Γιώργο Μαζωνάκη, λίγες ημέρες μετά τον ξαφνικό θάνατο του δημοφιλούς ερμηνευτή.
Ο τραγουδοποιός δημοσίευσε την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ένα ποίημα αφιερωμένο στον Μαζωνάκη, με τίτλο «Στα παλιά δεν θέλω να ξαναγυρίσω». Το κείμενο αποτελείται από δύο σύντομες στροφές και κινείται γύρω από εικόνες της Νίκαιας, του φωτός, του πόνου και της οριστικής απομάκρυνσης από το παρελθόν.
Ο τίτλος που «συναντά» ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του Μαζωνάκη
Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του ποιήματος βρίσκεται ήδη στον τίτλο του. Το «Στα παλιά δεν θέλω να ξαναγυρίσω» παραπέμπει ευθέως στο «Θέλω να γυρίσω στα παλιά», ένα από τα τραγούδια που συνδέθηκαν έντονα με τον Γιώργο Μαζωνάκη και τη σχέση του με τη γενέτειρά του.
Το τραγούδι, με στίχους του Νίκου Βουρλιώτη και μουσική των Τάκη Μπουγά και Μιχάλη Παπαθανασίου, αναφέρεται στη Νίκαια, την Κοκκινιά και τις γειτονιές όπου μεγάλωσε ο τραγουδιστής. Η ίδια η Νίκαια αποτελούσε διαχρονικά σημείο αναφοράς στη δημόσια εικόνα και στη μουσική διαδρομή του.
Έτσι, η επιλογή του Περίδη να χρησιμοποιήσει μια αντεστραμμένη εκδοχή της φράσης αποκτά ιδιαίτερο συμβολικό βάρος. Εκεί όπου το γνωστό τραγούδι μιλούσε για την επιθυμία επιστροφής στις αναμνήσεις και στη γειτονιά, το ποίημα που γράφτηκε μετά τον θάνατο του Μαζωνάκη χρησιμοποιεί την ίδια αναφορά για να μιλήσει για μια οριστική απομάκρυνση.
Η Νίκαια ως κεντρική εικόνα
Η πρώτη εικόνα του ποιήματος τοποθετεί την αφήγηση στη Νίκαια, με τον Περίδη να αναφέρεται σε ένα ουράνιο τόξο και να αντιπαραβάλλει το φως με εικόνες ανθρώπινου πόνου.
Η επιλογή της περιοχής δεν είναι τυχαία ως προς τη βιογραφία του Μαζωνάκη. Ο τραγουδιστής γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νίκαια, ενώ η σχέση του με τη γειτονιά υπήρξε διαρκής και αποτυπώθηκε και στο «Θέλω να γυρίσω στα παλιά».
Ακόμη πιο έντονη γίνεται η σύνδεση μετά τον θάνατό του, καθώς η εξόδιος ακολουθία πραγματοποιήθηκε στην Αγία Τριάδα Νίκαιας στις 14 Σεπτεμβρίου και η ταφή ακολούθησε στο Γ΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Η Νίκαια, επομένως, αποτέλεσε τόσο σημείο αναφοράς στη ζωή και το έργο του όσο και τον τόπο του τελευταίου αποχαιρετισμού του.
Τις ημέρες πριν από την κηδεία, μάλιστα, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στη Νίκαια για να αποτίσουν φόρο τιμής στον τραγουδιστή, με το «Θέλω να γυρίσω στα παλιά» να ακούγεται κατά τη διάρκεια του αποχαιρετισμού.
«Μαύρη πέτρα» και επιστροφή στο παρελθόν
Στο δεύτερο βασικό μοτίβο του ποιήματος κυριαρχεί η εικόνα της «μαύρης πέτρας», η οποία συνδέεται με την επαναλαμβανόμενη φράση για το παρελθόν.
Η επανάληψη λειτουργεί ως ο βασικός άξονας της σύνθεσης. Το ποίημα δεν επιχειρεί να αφηγηθεί τη ζωή του Μαζωνάκη ούτε να καταγράψει την καριέρα του. Αντίθετα, ο Περίδης χρησιμοποιεί λίγες και έντονες εικόνες για να δημιουργήσει ένα σύντομο ποιητικό αποτύπωμα της απώλειας. Η Νίκαια, το ουράνιο τόξο, το αίμα, η «έκρηξη χρωμάτων» και η «μαύρη πέτρα» συνθέτουν ένα κείμενο που αφήνει χώρο στον αναγνώστη να δώσει τη δική του ερμηνεία.
Το ποίημα δημοσιεύτηκε μόλις μία ημέρα μετά την κηδεία του Μαζωνάκη, γεγονός που προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη χρονική εγγύτητα στην αφιέρωση. Ο τραγουδιστής είχε φύγει από τη ζωή στις 9 Σεπτεμβρίου 2026, σε ηλικία 54 ετών.
Η ιδιαίτερη σύνδεση Περίδη και Μαζωνάκη μέσα από τη μουσική
Η επιλογή του Ορφέα Περίδη να αποχαιρετήσει τον Μαζωνάκη με ένα ποίημα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και λόγω της διαφορετικής μουσικής διαδρομής των δύο καλλιτεχνών.
Ο Περίδης έχει ταυτιστεί με την έντεχνη και τραγουδοποιητική σκηνή, ενώ ο Μαζωνάκης αποτέλεσε μία από τις χαρακτηριστικές παρουσίες του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού. Η αφιέρωση, επομένως, λειτουργεί ως συνάντηση δύο διαφορετικών μουσικών κόσμων μέσα από την ποίηση.
Και στο συγκεκριμένο κείμενο ο Περίδης δεν επιλέγει ένα συμβατικό μήνυμα συλλυπητηρίων. Επιλέγει να γράψει ένα καινούργιο ποιητικό κείμενο, χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς έναν τόπο που σημάδεψε τη ζωή του Μαζωνάκη και έναν τίτλο που συνομιλεί άμεσα με το δικό του ρεπερτόριο.
Η συγκυρία κάνει ακόμη πιο εμφανή αυτή τη σύνδεση: ο Μαζωνάκης αποχαιρετήθηκε στη Νίκαια, τη γειτονιά που τραγούδησε και στην οποία αναφερόταν συχνά, ενώ το ποίημα που γράφτηκε για εκείνον ξεκινά επίσης από τη Νίκαια.
Το «Στα παλιά δεν θέλω να ξαναγυρίσω» καταγράφεται έτσι ως ένας διαφορετικός αποχαιρετισμός στον Γιώργο Μαζωνάκη: ένα σύντομο ποίημα που συνδέει τη Νίκαια, το παρελθόν και ένα από τα τραγούδια-σημεία αναφοράς της πορείας του, μετατρέποντας μια γνώριμη φράση του ρεπερτορίου του σε τίτλο ενός νέου κειμένου για την απώλειά του.
