Σαφή παρέμβαση για τη θεραπευτική πλασμαφαίρεση κάνει ο διευθυντής της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού του ΠΑΓΝΗ και καθηγητής Κωνσταντίνος Στυλιανού , με αφορμή τη μεγάλη δημοσιότητα που έχει πάρει το θέμα τις τελευταίες ημέρες. Όπως επισημαίνει, υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί φόβος απέναντι σε μια καθιερωμένη ιατρική πράξη, η οποία σε συγκεκριμένες περιπτώσεις μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια για τη ζωή ενός ασθενούς.
Σε ανάρτησή του, ο καθηγητής εκφράζει την ανησυχία του για το ενδεχόμενο ασθενείς που πραγματικά χρειάζονται πλασμαφαίρεση να αντιμετωπίσουν πλέον τη θεραπεία με καχυποψία ή ακόμη και να την αρνηθούν εξαιτίας όσων ακούγονται και γράφονται το τελευταίο διάστημα.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Φοβάμαι πως, μετά από όλη αυτή τη δημοσιότητα γύρω από την πλασμαφαίρεση, μπορεί να έρθει η στιγμή που θα πούμε σε έναν ασθενή ότι χρειάζεται πλασμαφαίρεση για να σωθεί η ζωή του — και η πρώτη του αντίδραση να είναι ο φόβος ή ακόμη και η άρνηση».
Ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι η θεραπευτική πλασμαφαίρεση αποτελεί καθιερωμένη και πολύτιμη ιατρική θεραπεία, η οποία εφαρμόζεται με συγκεκριμένες και επιστημονικά τεκμηριωμένες ενδείξεις.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει μάλιστα στην εμπειρία της Κρήτης και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού του ΠΑΓΝΗ η θεραπευτική πλασμαφαίρεση πραγματοποιείται εδώ και 35 χρόνια από νεφρολόγους, καλύπτοντας περιστατικά όχι μόνο από την Κρήτη αλλά και από τη Νότια Ελλάδα.
Όπως σημειώνει, πραγματοποιούνται πάνω από 200 αφαιρέσεις τον χρόνο με ασφάλεια και επιτυχία, ενώ όλα αυτά τα χρόνια έχουν σωθεί εκατοντάδες ασθενείς που αντιμετώπιζαν σοβαρές και απειλητικές για τη ζωή τους παθήσεις.
Μεταξύ των νοσημάτων στα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί η θεραπευτική πλασμαφαίρεση περιλαμβάνονται η Θρομβωτική Θρομβοπενική Πορφύρα (TTP), η νόσος anti-GBM ή Goodpasture, το σύνδρομο υπεργλοιότητας, η μυασθένεια Gravis και το σύνδρομο Guillain–Barré.
Σε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις, όπως τονίζει, η θεραπεία μπορεί να έχει καθοριστική σημασία για την επιβίωση του ασθενούς.
Το μήνυμα του καθηγητή είναι ξεκάθαρο: η συζήτηση που έχει ανοίξει δεν πρέπει να οδηγήσει σε γενίκευση ή φόβο απέναντι στην ίδια τη θεραπευτική μέθοδο.
«Είναι μια σπουδαία θεραπευτική δυνατότητα της σύγχρονης Ιατρικής. Μην αφήσουμε τον θόρυβο της δημοσιότητας να δημιουργήσει φόβο απέναντι σε μια θεραπεία που, όταν χρησιμοποιείται σωστά και εκεί που πραγματικά χρειάζεται, μπορεί να είναι σωτήρια», καταλήγει.
