Η εικόνα της ελληνικής αγοράς εργασίας το 2025 σκιαγραφεί μια πραγματικότητα που μοιάζει περισσότερο με εργασιακό αδιέξοδο παρά με σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος.
Την ώρα που η δημόσια συζήτηση στην Ευρώπη στρέφεται στην τετραήμερη εργασία και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, η Ελλάδα εξακολουθεί να κινείται στον αντίποδα, καταγράφοντας αρνητική πρωτιά στην υπερεργασία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 31,5% των μισθωτών στη χώρα εργάζεται σταθερά τα Σαββατοκύριακα, ποσοστό πολλαπλάσιο σε σχέση με κράτη που κινούνται σε μονοψήφια επίπεδα.
Σε χώρες όπως η Λιθουανία, η Πολωνία και η Ουγγαρία, η εργασία το Σαββατοκύριακο αγγίζει μόλις το 3% – 6%, αναδεικνύοντας το μέγεθος της ελληνικής απόκλισης.
Ακόμη και η Κύπρος και η Μάλτα, με παρόμοια οικονομικά μοντέλα, βρίσκονται χαμηλότερα από την ελληνική «πρωτιά».
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σκληρή για τους αυτοαπασχολούμενους, με ένα εντυπωσιακό 75% να δουλεύει συνεχώς και τα Σαββατοκύριακα, ποσοστό που αποτελεί το υψηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η υπερεργασία δεν είναι επιλογή, αλλά απόρροια μιας οικονομίας που δυσκολεύεται να εξασφαλίσει αξιοπρεπές εισόδημα χωρίς αδιάκοπη προσπάθεια.
Τα επαγγέλματα που πλήττονται περισσότερο ανήκουν σε τομείς όπως οι υπηρεσίες, το λιανεμπόριο, ο τουρισμός, αλλά και οι αγροτικές δραστηριότητες, όπου η ανάγκη για αδιάλειπτη εργασία είναι ακόμη πιο έντονη.
► Διαβάστε επίσης: Τέλος η Σία Κοσιώνη από τον ΣΚΑΪ μετά από 20 χρόνια - Η ανακοίνωση του σταθμού
Σε εργασίες χαμηλής ειδίκευσης, πολλοί εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν επταήμερα μόνο και μόνο για να συμπληρώσουν ένα βασικό εισόδημα.
Η Ελλάδα εμφανίζει ένα σταθερό μοτίβο που επιβεβαιώνει ότι η υπερεργασία δεν είναι προϊόν προσωπικής επιλογής, αλλά αποτέλεσμα οικονομικού αναγκασμού και συνεχούς εργασιακής πίεσης. Με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο να βρίσκεται στο 21,3%, η χώρα καταγράφει μια από τις μεγαλύτερες αποκλίσεις, αποτυπώνοντας μια κοινωνία που εργάζεται συνεχώς, χωρίς ανάσα, χωρίς τον χρόνο που απαιτείται για ξεκούραση, οικογένεια ή προσωπική ζωή.
