Σοβαρή αβεβαιότητα σκιάζει τη φετινή διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλόριζου «Beyond Borders», καθώς η 11η έκδοσή του βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο αναστολής, εξαιτίας έντονων οικονομικών δυσκολιών και έλλειψης σταθερής χρηματοδότησης.
Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση της διοργάνωσης, η αποχώρηση βασικού στρατηγικού χορηγού αποτέλεσε την αφετηρία μιας αλυσιδωτής αντίδρασης, με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν και άλλοι θεσμικοί αλλά και ιδιωτικοί υποστηρικτές. Η εξέλιξη αυτή έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον πλήρους χρηματοδοτικής αστάθειας, αφήνοντας το φεστιβάλ χωρίς το ελάχιστο απαιτούμενο πλαίσιο για να συνεχίσει τη λειτουργία του.
Το «Beyond Borders» έχει καθιερωθεί ως ένα από τα σημαντικά πολιτιστικά γεγονότα με διεθνή απήχηση, συμβάλλοντας ουσιαστικά τόσο στην εξωστρέφεια της χώρας όσο και στην προβολή του ποιοτικού ντοκιμαντέρ. Παράλληλα, λειτουργεί ως γέφυρα διασύνδεσης για Έλληνες δημιουργούς με τη διεθνή κοινότητα, ενώ ενισχύει την πολιτιστική ζωή στο ακριτικό Καστελλόριζο, προσδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στη γεωγραφική του θέση.
Η διοργάνωση επισημαίνει ότι το πρόβλημα πλέον ξεπερνά τα όρια της διαχείρισης και αποκτά σαφή θεσμική και πολιτική διάσταση, θέτοντας ερωτήματα σχετικά με τη βούληση της Πολιτείας να στηρίξει σταθερά πολιτιστικές πρωτοβουλίες σε περιοχές με ιδιαίτερη εθνική και διεθνή σημασία. Σε αυτό το πλαίσιο, απευθύνεται δημόσια έκκληση προς αρμόδιους φορείς και ιδιώτες να παρέμβουν άμεσα, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχιση του θεσμού.
Την ίδια ώρα, η καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ, Ειρήνη Σαρίογλου, προχώρησε σε ανοιχτή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό, αναδεικνύοντας τη σημασία της πολιτιστικής παρουσίας στα σύνορα. Όπως τονίζει, το φεστιβάλ, που εδώ και δέκα χρόνια συνδέει την Ελλάδα με τη διεθνή δημιουργική σκηνή, κινδυνεύει να διακοπεί όχι λόγω έλλειψης δυνατοτήτων, αλλά εξαιτίας της απουσίας σταθερής στήριξης.
Στην επιστολή της, υπογραμμίζει ότι «ο πολιτισμός στα σύνορα δεν είναι πολυτέλεια — είναι παρουσία», επισημαίνοντας τον ιδιαίτερο ρόλο του Καστελλορίζου ως σημείου όπου η πολιτιστική δραστηριότητα αποκτά ευρύτερο συμβολισμό. Θέτει, μάλιστα, το ερώτημα κατά πόσο η χώρα μπορεί να διασφαλίσει τη συνέχιση τέτοιων πρωτοβουλιών σε κρίσιμες περιοχές, εφόσον δεν υπάρξει ξεκάθαρη πολιτική επιλογή.
Η ίδια τονίζει ότι η ενδεχόμενη απουσία στήριξης συνιστά ουσιαστικά απόφαση με συνέπειες, καλώντας την Πολιτεία να αναλάβει την ευθύνη σε μια περίοδο όπου η σημασία των συνόρων επανέρχεται στο προσκήνιο. Με τον χρόνο να πιέζει, η τύχη της φετινής διοργάνωσης παραμένει αβέβαιη, ενώ οι εξελίξεις αναμένονται κρίσιμες για το μέλλον του φεστιβάλ.
Αναλυτικά η επιστολή της:
«Ο πολιτισμός στα σύνορα δεν είναι πολυτέλεια — είναι παρουσία»
Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,
Σας απευθύνω αυτή την επιστολή δημόσια, όχι για να καταγγείλω, αλλά για να θέσω ένα ερώτημα που αφορά την ουσία της πολιτιστικής μας πολιτικής.
Το Beyond Borders Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου, ένας θεσμός με διεθνή αναγνώριση, που εδώ και δέκα χρόνια συνδέει την Ελλάδα με τη διεθνή δημιουργική κοινότητα, βρίσκεται σήμερα σε άμεσο κίνδυνο αναστολής.
Όχι γιατί έλειψε η προσπάθεια.
Αλλά γιατί απουσίασε η σταθερή στήριξη.
Και εδώ τίθεται το κρίσιμο ζήτημα:
Ο πολιτισμός στα σύνορα δεν είναι πολυτέλεια — είναι παρουσία.
Το Καστελλόριζο δεν είναι απλώς ένας τόπος διοργάνωσης.
Είναι ένα σημείο όπου η έννοια της χώρας αποκτά καθημερινό και ουσιαστικό περιεχόμενο.
Και κάθε πολιτιστική δράση εκεί δεν είναι ένα “γεγονός”, αλλά μια πράξη δημόσιας παρουσίας.
Σήμερα, αυτός ο θεσμός κινδυνεύει όχι από έλλειψη ιδεών ή δυνατοτήτων, αλλά από την απουσία ενός σταθερού πλαισίου που θα του επιτρέψει να συνεχίσει.
Και τότε προκύπτει ένα εύλογο, αλλά και δύσκολο ερώτημα:
Αν η ίδια η χώρα δεν μπορεί να διασφαλίσει τη συνέχεια μιας τέτοιας παρουσίας στα σύνορά της, ποιος θα το κάνει;
Το ερώτημα αυτό δεν τίθεται για να προκαλέσει.
Τίθεται για να υπογραμμίσει την ανάγκη μιας καθαρής πολιτικής επιλογής.
Γιατί η απουσία στήριξης δεν είναι ουδετερότητα.
Είναι απόφαση — με συνέπειες.
Κύριε Πρωθυπουργέ,
Η συνέχιση του φεστιβάλ δεν είναι ένα επιμέρους ζήτημα πολιτιστικής διαχείρισης.
Είναι μια επιλογή που αφορά την εικόνα και την παρουσία της χώρας.
Σε μια στιγμή όπου η σημασία των συνόρων επανέρχεται στο προσκήνιο, η απουσία του πολιτισμού από αυτά δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.
Η ευθύνη είναι σαφής.
Και ο χρόνος πλέον περιορισμένος».
