Περίπου 250 έως 300 παιδιά εγκαταλείπουν κάθε χρόνο το σπίτι τους στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. και του «Χαμόγελου του Παιδιού», με τον πραγματικό αριθμό να εκτιμάται υψηλότερος, καθώς πολλά περιστατικά δεν καταγράφονται επίσημα.
Η φυγή δεν αποτελεί παρορμητική πράξη ή εφηβική «αντίδραση», αλλά αποτέλεσμα μακροχρόνιας πίεσης, ψυχολογικής κακοποίησης, αυταρχισμού ή παραμέλησης στο οικογενειακό περιβάλλον. Όπως επισημαίνουν ειδικοί, τα παιδιά φεύγουν όταν αισθάνονται ότι το σπίτι τους δεν είναι πλέον ασφαλές.
►Διαβάστε επίσης: Πλησιάζει η πληρωμή της δεύτερης δόσης του επιδόματος θέρμανσης
Τα περισσότερα εντοπίζονται μέσα στις πρώτες ημέρες, ωστόσο ένα μικρό αλλά ανησυχητικό ποσοστό παραμένει αγνοούμενο, ενώ 1 στα 6 παιδιά-φυγάδες διατρέχει σοβαρό κίνδυνο εκμετάλλευσης. Το φαινόμενο εμφανίζεται εντονότερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και αφορά κυρίως εφήβους 15–17 ετών, με τα κορίτσια να αποτελούν την πλειονότητα.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η έγκαιρη δήλωση εξαφάνισης και η ουσιαστική στήριξη μετά τον εντοπισμό είναι κρίσιμες, ενώ σε περιπτώσεις σοβαρής κακοποίησης η επιστροφή στο οικογενειακό περιβάλλον δεν είναι πάντα εφικτή.
