Με αιχμές για θεσμική συγκάλυψη και άνιση μεταχείριση των πολιτικών προσώπων, επανέρχεται με νέα δημόσια παρέμβαση η Μαρία Καρυστιανού. Σε ανάρτησή της την Παρασκευή (13/12), η πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών κάνει λόγο για εκτεταμένη αποσιώπηση από μεγάλο μέρος των Μέσων Ενημέρωσης ενός κρίσιμου θεσμικού ζητήματος που η ίδια έθεσε σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η Μαρία Καρυστιανού κατηγορεί την κυβέρνηση ότι αξιοποιεί την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία προκειμένου να αποφεύγεται η απόδοση ποινικών ευθυνών σε πολιτικά πρόσωπα, δημιουργώντας -όπως τονίζει- ένα καθεστώς ασυλίας που δεν ισχύει για τους υπόλοιπους πολίτες. Όπως σημειώνει, το άρθρο 86 του Συντάγματος λειτουργεί ως «νομικό παράθυρο» που οδηγεί σε de facto απαλλαγή των κυβερνητικών στελεχών από ουσιαστικό έλεγχο.
Στην ίδια ανάρτηση, ασκεί έντονη κριτική σε πρόσφατες δηλώσεις κυβερνητικού στελέχους, οι οποίες –κατά την άποψή της– υπονομεύουν την έννοια της δικαιοσύνης και της λογοδοσίας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η πολιτική εξουσία κρίνει τον εαυτό της.
Η παρέμβασή της έρχεται λίγες ημέρες μετά την ομιλία της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου, με θέμα την υπεροχή του ευρωπαϊκού δικαίου έναντι του εθνικού σε υποθέσεις διαφθοράς. Εκεί, η Μαρία Καρυστιανού υποστήριξε ότι το ενωσιακό δίκαιο πρέπει να εφαρμόζεται χωρίς εξαιρέσεις και πως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία οφείλει να διερευνά και τις ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων, όταν αυτές προκύπτουν.
Στην τοποθέτησή της ανέδειξε, επίσης, θεσμικά κενά και παραλείψεις που –όπως τόνισε– συνέβαλαν στη διαχείριση της υπόθεσης των Τεμπών, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αυστηρότερη εποπτεία, ουσιαστική εφαρμογή του ευρωπαϊκού δικαίου και ενίσχυση της λογοδοσίας τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Κλείνοντας, επισημαίνει ότι πλέον η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να τοποθετηθεί ξεκάθαρα: αν θα επιμείνει στην εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου ή αν θα ανεχθεί, για ακόμη μία φορά, την παράκαμψή του.
Στην ανάρτησή της η κ. Καρυστιανού αναφέρει:
«Επειδή για άλλη μία φορά τα Μέσα Ενημέρωσης στην Ελλάδα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝ το τεράστιο θεσμικό θέμα που έθεσα στην Ευρώπη, οφείλω να σας ενημερώσω.
Ενώ όλοι μας είμαστε υπόλογοι απέναντι στον νόμο, οι Έλληνες πολιτικοί δεν είναι, διότι τους προστατεύει το άρθρο 86 του Συντάγματος. Ακόμη και για να γίνει έρευνα σε βάρος τους για κακουργήματα, πρέπει να δώσει άδεια η Βουλή. Η άδεια όμως αυτή για ό,τι εκθέτει την Κυβέρνηση δεν δίνεται, με κατάχρηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Όπως είπε και ο κ. Άδωνης Γεωργιάδης, εμείς θα αποφασίσουμε αν είμαστε ένοχοι ή όχι.
Αυτό το ξέπλυμα ποινικών ευθυνών μέσα από το νομικό “παράθυρο” του άρθρου 86 του Συντάγματος, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήταν υποχρεωμένες να το αποκλείσουν και να αποκαταστήσουν τη νομιμότητα. Παρά ταύτα μέχρι και σήμερα δεν το έπραξαν, με αποτέλεσμα η Ευρώπη να ομιλεί στα λόγια για Κράτος Δικαίου, αλλά στην πράξη να ευλογεί στην Ελλάδα Κράτος αδίκου, η δε Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να μην ακουμπάει τους ποινικά υπόλογους πολιτικούς που έχουν καταχραστεί τα δισεκατομμύρια των Ευρωπαίων πολιτών και άρα εκ των πραγμάτων να μην ανταποκρίνεται στον ρόλο της.
Με την αρωγή της νομικής συμβούλου μου, Μαρίας Γρατσία, κατέθεσα ήδη από τις 30.06.2024 αλλά και κατά την 01.10.2025, αναλυτικά Υπομνήματα στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, με αίτημα την εφαρμογή της αρχής της υπεροχής του ενωσιακού δικαίου (supremacy principle), και άρα την παράκαμψη του άρθρου 86 του Συντάγματος, η εφαρμογή του οποίου αποκλείεται όταν αντίκειται στον ενωσιακό δίκαιο, στις διατάξεις για την τήρηση του Κράτους Δικαίου, στον Κανονισμό 1939/2017 για την EPPO και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τη δίκαιη δίκη και την ισότητα απέναντι στον νόμο.
Με το από 01.10.2025 Υπόμνημα μου αναδείχθηκε και το ψευδοεπιχείρημα της ανύπαρκτης παραγραφής, με το πρόσχημα της οποίας η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν ακούμπησε στο ελάχιστο την ποινική δικογραφία των Τεμπών για τους πολιτικούς, παρά μόνο άρον άρον την έστειλε στη Βουλή, όπου και αυτονόητα θάφτηκε.
Η Ευρώπη πλέον καλείται άμεσα να πάρει θέση για το αν θα εφαρμόσει το ενωσιακό δίκαιο ή αν θα το ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙ για άλλη μία φορά, όπως έκανε η Γενική Διεύθυνση Μεταφορών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (DG MOVE) και ο ERA, οι οποίοι αν είχαν σταματήσει τον ελληνικό σιδηρόδρομο όπως υποχρεούνταν, αφού ήξεραν ότι δεν πληρούσε το ενωσιακό δίκαιο για την ασφάλεια των μεταφορών, σήμερα το παιδί μου, η Μάρθη μου θα ζούσε.
Τέλος, ευχαριστώ τον Ευρωβουλευτή, κ. Φαραντούρη, ο οποίος αναγνώρισε τη βαρύτητα του άνω θεσμικού θέματος και οργάνωσε στο Ευρωκοινοβούλιο την εκδήλωση της 9ης Δεκεμβρίου, και τους εξέχοντες ομιλητές, κ. Juan Fernando Lopez Aguilar, Ευρωβουλευτή S&D και πρώην Υπουργό Δικαιοσύνης της Ισπανίας, κ. Χρήστο Ράμμο, π. Πρόεδρο της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) και επίτιμο Αντιπρόεδρο του ΣτΕ, κ. Ιωάννη Δρόσο, Ομότιμο Καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών, και κα. Daniela Mainenti, Καθηγήτρια Συγκριτικού Ποινικού Δικαίου, Catholic University if Sacro Cuore, Ρώμη, και βέβαια και τους λοιπούς Ευρωβουλευτές, τους δημοσιογράφους και όλους όσους τίμησαν με την παρουσία τους.
Όλοι κατανοούμε ότι η αποδοχή του παραπάνω νόμιμου αιτήματος θα αποτελέσει σταθμό στην ιστορία της Ελλάδος, αφού οι ποινικά υπόλογοι πολιτικοί επιτέλους θα ανακριθούν και δικαστούν με βάση τον νόμο που ισχύει για όλους μας, οι δε μέλλοντες πολιτικοί, που πλέον θα γνωρίζουν ότι μετά από δεκαετίες η ατιμωρησία έληξε, θα φροντίσουν να είναι έντιμοι και συνεπείς στον όρκο τους απέναντι στη χώρα μας και τους πολίτες.
Μαρία Καρυστιανού, παιδίατρος, μητέρα της Μάρθης».
