Στην εκδήλωση για την ανάδειξη του Αγρότη της Χρονιάς, που οργανώνει κάθε χρόνο η Agrenda, είδαμε κι εφέτος έναν νέο αγρότη, 26 χρονών αυτή τη φορά, τον Κωσταντίνο Κωστούλη από τη Χάλκη της Λάρισας, να γίνεται το καλό παράδειγμα για τη νέα γενιά, που δεν απογοητεύεται από όλα αυτά που έρχονται στο φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και για την ατολμία της πολιτείας να σπάσει το απόστημα, να αλλάξει σελίδα και να δώσει ώθηση στους νέους αγρότες που θέλουν να μείνουν στον τόπο τους, να καλλιεργήσουν τη γη, να κάνουν οικογένεια και να ενισχύσουν την πρωτογενή παραγωγή.
Σε μια εποχή που ο αγροτικός κλάδος βρίσκεται στα μπλόκα και παλεύει για το αύριο, κάποιοι νέοι που έμαθαν να δουλεύουν στα χωράφια από τα γυμνασιακά τους χρόνια, αφού έκαναν σπουδές στη Γεωπονική σχολή Θεσσαλίας, γύρισαν έτοιμοι να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα. Ένας από αυτούς είναι και ο Κωσταντίνος Κωστούλης, που, αν και σπουδασμένος γεωπόνος, επέλεξε να συνεχίσει τις καλλιέργειες του παππού και του πατέρα του για να γίνει αγρότης τρίτης γενιάς.
Η φετινή του βράβευση έρχεται μετά τις καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν τη Θεσσαλία και μέχρι στιγμής η πολιτεία δεν έχει κάνει όλα αυτά που όφειλε για την επούλωση των πληγών που άφησε πίσω του ο Daniel.
«Προσπαθούμε από τότε μέχρι και σήμερα να ξαναφτιάξουμε ό,τι μας κατέστρεψε η πλημμύρα, αλλά αγωνιζόμαστε μόνοι μας και αυτό έχει αξία. Πάμε μπροστά, όμως, γιατί έτσι έχουμε μάθει από τα εφηβικά μας χρόνια. Η πρώτη μου επαφή με τον αγροτικό χώρο έγινε στα 12 μου χρόνια. Αγάπησα από την πρώτη στιγμή την αγροτική ζωή και ανέβηκα πρώτη φορά σε τρακτέρ στα 13 μου χρόνια. Από τότε δεν έχει περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πάω για δουλειά, έστω και για λίγο, στο χωράφι, γιατί καταλαβαίνω τώρα ότι έχω κολλήσει το μικρόβιο του αγρότη. Ο πατέρας μου ξεκίνησε από το 2004 να καλλιεργεί βιομηχανική ντομάτα για σάλτσα σε 60 στρέμματα. Σήμερα καλλιεργούμε οικογενειακά 3.200 στρέμματα, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι ιδιόκτητα και τα υπόλοιπα ενοικιασμένα. Καλλιεργούμε εκ περιτροπής βιομηχανική ντομάτα και αλλάζουμε κάθε χρόνο τα χωράφια στα οποία τη φυτεύουμε. Για τον λόγο αυτό καλλιεργούμε επίσης σκληρό σιτάρι, αρακά και σπανάκι, λίγα βαμβάκια, λίγα ψυχανθή και τελευταία προχωρήσαμε στη δενδροκαλλιέργεια φυτεύοντας 130 στρέμματα φιστίκια Αιγίνης, τα οποία για να μας δώσουν εισόδημα θα πρέπει να περάσουν 8 χρόνια από την ημέρα φύτευσης. Ένα καλό παραγωγικό δέντρο φιστικιάς γίνεται μετά τα 14 χρόνια της ζωής του, αλλά έχει κι ένα καλό… ότι είναι αιωνόβιο», μας είπε ο νεαρός Κωσταντίνος Κωστούλης, που έχει δεσμούς φιλίας με συμφοιτητές του από την Ιεράπετρα.
«Όταν κάνεις φίλους Κρητικούς, σου έχουν το σπίτι τους ανοικτό από την πρώτη στιγμή. Έχω δεχτεί άπειρες προσκλήσεις για φιλοξενία στην Ιεράπετρα, αλλά οι υποχρεώσεις δεν μου το έχουν επιτρέψει μέχρι τώρα να κατεβώ στην Κρήτη. Θυμάμαι ότι ο Γιάννης Χατζάκης, με τον οποίο σπουδάζαμε μαζί στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή, από την πρώτη μέρα της γνωριμίας μας με είχε καλέσει στο σπίτι του στην Ιεράπετρα. Αυτοί είναι οι πραγματικοί Κρητικοί. Τους έχουν προσάψει πολλά τον τελευταίο καιρό και αυτό είναι άδικο, γιατί είναι άνθρωποι που έχουν πάντα ανοικτή μια μεγάλη αγκαλιά», τονίζει ο Κωσταντίνος Κωστούλης.
Έμφαση στη γεωργία ακριβείας
Από την οικογένειά του και κυρίως από τον πατέρα του, τον Πάτροκλο Κωστούλη, ο νεαρός Κωσταντίνος έμαθε από νωρίς ότι θα πρέπει να ενταχθεί σε αυτούς τους νέους αγρότες που καινοτομούν και επιμένουν να επενδύουν στην ελληνική γη.
«Η τεχνολογία στη γεωργία ακριβείας που ακολουθούμε στις καλλιέργειές μας μάς κάνει να εξοικονομούμε το 30% του χρόνου που χρειαζόμαστε, αλλά και να μειώνουμε το υψηλό εργατικό κόστος. Προσπαθούμε να παράγουμε ποιοτικά αγροτικά προϊόντα για να έχουμε τη δυνατότητα να συγκομίζουμε, να συσκευάζουμε και να πουλάμε μόνοι μας την παραγωγή μας στον τελικό αποδέκτη, που συνήθως είναι κάποια μεγάλη εταιρεία μεταποίησης ή λιανικής πώλησης.
Εδώ στη Θεσσαλία καλλιεργούμε πολύ τη βιομηχανική ντομάτα, αλλά υπάρχουν αρκετοί που σκέφτονται να δοκιμάσουν την κατασκευή θερμοκηπίων για την παραγωγή κηπευτικών. Προς το παρόν εδώ θερμοκήπια δεν έχουμε. Κι εδώ έχουμε μεγάλο πρόβλημα με τη λειψυδρία, αλλά και με την εξασφάλιση εξειδικευμένων εργατικών χεριών. Μας υπόσχονται εδώ και πολλά χρόνια ότι θα προχωρήσουν το έργο της εκτροπής του Αχελώου για να ξεδιψάσει ο τόπος, αλλά οι υποσχέσεις μένουν κενό γράμμα.
Εμείς ποτίζουμε από κανάλια με νερό που έρχεται από την Καρδίτσα, ενώ επενδύοντας στην τεχνολογία και στα μηχανικά μέσα, έχουμε καταφέρει να κάνουμε όλες τις δουλειές μας στα 3.200 στρέμματα με 8 ανθρώπους και με πολύ προσωπική εργασία», πρόσθεσε ο νεαρός βραβευμένος αγρότης Κωσταντίνος Κωστούλης.
