Τοποθέτηση εξέδωσε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Αρβανίτης, με αφορμή τον θάνατο δύο εργαζομένων μέσα σε μία ημέρα: του 19χρονου ΕΠΟΠ Ραφαήλ από το Τυμπάκι, κατά τη διάρκεια άσκησης στη Ρόδο, και ενός τεχνικού του ΗΣΑΠ. Ο κ. Αρβανίτης αποδίδει τις τραγωδίες σε συστημικές ελλείψεις στους κανόνες υγείας και ασφάλειας στην εργασία.
Όπως υποστήριξε, οι απώλειες αυτές «δεν πρόκειται για ατυχή συγκυρία», αλλά «για προδιαγεγραμμένο έγκλημα», το οποίο, όπως ανέφερε, προκύπτει από μια κυβερνητική πολιτική που «αφήνει την Υγεία και Ασφάλεια στην τύχη της, με διαλυμένο ΣΕΠΕ και ανεπαρκείς ελέγχους». Επικρίνοντας το πλαίσιο εργασίας, σημείωσε ότι η θεσμοθέτηση διευρυμένων ωραρίων οδηγεί στην εξουθένωση των εργαζομένων, αυξάνοντας τον κίνδυνο σοβαρών ατυχημάτων.
Ο ευρωβουλευτής ζήτησε «ουσιαστικά μέτρα» για την ενίσχυση της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία, αλλά και αποτελεσματικούς ελέγχους που θα περιορίσουν τα θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα. Έκλεισε τη δήλωσή του εκφράζοντας τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των θυμάτων, τονίζοντας πως «η λύση δεν είναι τα λόγια, αλλά η εφαρμογή κανόνων και η προστασία της ζωής στην εργασία».
Αναλυτικά η δήλωση του: «Δύο ακόμη εργαζόμενοι — ένας επαγγελματίας οπλίτης στη Ρόδο και ένας τεχνικός του ΗΣΑΠ — χάθηκαν εν ώρα εργασίας. Δεν πρόκειται για “ατυχή συγκυρία”, αλλά για προδιαγεγραμμένο έγκλημα.
Είναι το αποτέλεσμα μιας κυβερνητικής πολιτικής που αφήνει την Υγεία και Ασφάλεια στην τύχη της, με διαλυμένο ΣΕΠΕ και ανεπαρκείς ελέγχους.
Μιας πολιτικής που θεσμοθετεί “ξεχείλωμα” ωραρίων μετατρέποντας την εξουθένωση των εργαζομένων σε κανονικότητα και θέτοντας σε κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα, την ίδια τους τη ζωή.
Την Παρασκευή 21/11 η έρευνα που παρουσιάστηκε στην εκδήλωσή μας έκανε λόγο για 178 ανθρώπινες απώλειες από την αρχή του έτους. Ήδη, μετράμε τουλάχιστον 180…
Και επειδή η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τις συλλογικές συμβάσεις, να υπενθυμίσουμε πως αυτό επιτάσσει η κοινοτική οδηγία. Αφού προχώρησε μονομερώς σε καθορισμό του κατώτατου μισθού, προσπαθεί μετά από μήνες καθυστερήσεων να ρίξει στάχτη “νομιμοποίησης” στα μάτια των εργαζομένων.
Ελπίζουμε να επαναφέρει πράγματι το συλλογικό εργατικό δίκαιο που επιμόνως καταργούσε καθ’ όλη την περίοδο της διακυβέρνησής της η Νέα Δημοκρατία.
Γνωρίζει όμως η Κυβέρνηση και η κ. Υπουργός ότι κυρίαρχο αίτημα αποτελεί ο καθορισμός του κατώτατου μισθού από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας – ζήτημα στο οποίο η κ. Υπουργός χθες ούτε που αναφέρθηκε;
Και αφού έχει ξεχάσει την ΕΓΣΣΕ, ας επαναφέρει έστω τη μονομερή προσφυγή στη διαδικασία του ΟΜΕΔ χωρίς όρους και αστερίσκους – αν και ούτε για αυτό δεσμεύτηκε χθες – μέτρο το οποίο σε κάθε περίπτωση αναμένουμε να προκύψει (εάν προκύψει) από τις νομοθετικές διατάξεις, που θα φέρει εντός Ιανουαρίου όπως δεσμεύτηκε, στη Βουλή.
Και ας λάβει επιτέλους μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζόμενων.
Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των εργαζόμενων που έχασαν τη ζωή τους. Αλλά η λύση δεν είναι τα λόγια: είναι η νομοθέτηση σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, οι αποτελεσματικοί έλεγχοι, η εφαρμογή κανόνων και μέτρων ασφαλείας και η προστασία της ζωής στην εργασία.
Όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να γυρίζουν σπίτι τους. Και αυτό πρέπει να αποτελεί μέριμνα της Κυβέρνησης. Όμως δε δείχνει να το αντιλαμβάνεται».
