Η Ελλάδα είπε το τελευταίο αντίο της, στον Διονύση Σαββόπουλο στη Μητρόπολη Αθηνών εκεί όπου πλήθος κόσμου, καλλιτέχνες και πολιτικοί απεύθυναν το ύστατο χαίρε στον σπουδαίο "Νιόνιο".
Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης τελέστηκε στη Μητρόπολη Αθηνών η εξόδιος ακολουθία του σπουδαίου δημιουργού Διονύση Σαββόπουλου. Πλήθος κόσμου, καλλιτέχνες, πολιτικοί και φίλοι του, τον αποχαιρέτησαν με παρατεταμένα χειροκροτήματα και δάκρυα στα μάτια.
Πρώτος τον λόγο πήρε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, λέγοντας: «Δεν θα σε αποχαιρετήσω με ένα απλό αντίο, αλλά με ένα μεγάλο ευχαριστώ». Ακολούθησε η πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η οποία αποχαιρέτησε συγκινημένη τον «τραγουδοποιό που δεν λύγισε ποτέ».
Η σορός του Σαββόπουλου είχε τεθεί νωρίτερα σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης, όπου εκατοντάδες πολίτες έσπευσαν να πουν το τελευταίο «αντίο». Οι καμπάνες ήχησαν πένθιμα και η μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού απέδωσε τιμές.
Σειρά είχαν οι επικήδειοι από καλλιτέχνες και φίλους του - μεταξύ αυτών η Δήμητρα Γαλάνη, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης και ο Αλέξης Κυριτσόπουλος. Η ταφή θα γίνει στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Ζωντανή εικόνα από τον Ιερό ναό:
«Δεν είμαι εδώ μόνο ως φίλος και θαυμαστής του, αλλά έχω χρέος προς ένα σπουδαίο Έλληνα. Ο Νιόνιος συμβάδισε με τη ζωή της χώρας σε όλη του τη ζωή, δίνοντάς μας ώθηση χαράς στις δύσκολες ανηφόρες και προειδοποιώντας μας. Έχοντας την δική του άποψη για τα πράγματα, ανοιχτή. Γι' αυτό και στη μουσική μπόρεσε να φέρει τη ροκ κοντά στο έντεχνο, έτσι και στην πολιτική.», ανέφερε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά τον επικήδειο.
Ο κ. Μητσοτάκης επικαλέστηκε στίχους του Διονύση Σαββόπουλο από τον Άγγελο - Εξάγγελο, «γιατί αποτελούν ευθύ και δημόσιο λόγο. Πετυχαίνουν να ενώσουν τον ευαίσθητο χώρο της τέχνης με τον πραγματισμό της πολιτικής».
«Τραγούδησες για εμάς, το έθνος, τον λαό και την ιστορία, την παράδοση και το μοντέρνο, τη σύνδεση Ανατολής και Δύσης», είπε η τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου.
«Το έργο σου δεν είναι μόνο μια μουσικά αποτυπωμένη ιστορία του τόπου μας», είπε, λέγοντας ότι έγινε, ήταν και παρέμεινε αληθινός μέχρι τέλους, όπως υποσχέθηκε όταν άφησε τη Θεσσαλονίκη. «Δεν σύρθηκες από το κοινό σου, ήσουν πάντα μπροστά ακόμη και απέναντί του», είπε, προσθέτοντας ότι στάθηκε όρθιος με αξιοπρέπεια, με το κεφάλι ψηλά, με την Άσπα, τη σύζυγό του, πάντα δίπλα του.
«Και ήρθαν τα χρόνια τα τελευταία, της ασθένειας με τις φιλόξενες βραδιές, τους φίλους και τις αναμνήσεις, την πληρότητα της ζωής και την πίστη σου όλα είναι εδώ, τίποτα δεν χάνεται», είπε. «Θα σου την προσέχουμε την Άσπα, να είσαι σίγουρος. Καλό ταξίδι Διονύση αγαπημένε», κατέληξε.
Ο Σταμάτης Φασουλής ανέφερε: «Αφήνεις ένα ελληνικό τραγούδι πάμπλουτο. Το αγάπησες πολύ. Δηλώνοντας συγκινημένος, ο Σταμάτης Φασουλής ανέφερε ότι δεν θέλει να κλάψει. «Δεν θα σου πω αντίο, θα σου πω καλή αντάμωση στο περιβόλι του ουρανού σου».
Ο επικήδειος λόγος της Α. Κοτανίδου:
Ο Γ. Σκαμπανδώνης ανέφερε πως η Ελλάδα και ολόκληρη η Θεσσαλονίκη σε αποχαιρετούν λέγοντας ακόμη πως: «Η μητέρα πόλη σε αποχαιρετά. Με τα ανεμισμένα της κάστρα που έψαλες, τα καΐκια, τα βεγγαλικά, τις χορωδίες, το πλήθος που βλέπει οπτασίες. Η γειτονιά σου η Ανάληψη σου γνέφει. Εκεί κοντά που είδες για πρώτη φορά τον Τσιτσάνη να κρατάει ένα μικρό βιολί και να πετάει δέκα πόντους πάνω από το έδαφος. Οι παλιοί σου φίλοι, ο Μπάμπης ο Καλλιπολίτης, ο Τάκης ο Σιμώτας, οι παιδικοί σου φίλοι σε πικροχαιρετούν».
Η Δήμητρα Γαλάνη κατά τον επικήδειο ανέφερε πως «Το έργο του Σαββόπουλου είναι και θα είναι πάντα ολοζώντανο, νέο, αιώνια κληρονομιά μας»
Μεταξύ άλλων επισήμανε: «Έχουν γράψει κι έχουν πει για σένα πανέμορφα πράγματα. Λόγια ψυχής. Τελικά κατάφερες και μας έκανες όλους ποιητές και ενωμένους. Πραγματικά ο κόσμος τα έχει πει όλα. Τα νιώθει όλα. Και πώς αλλιώς θα ήταν άλλωστε, αφού μας έχεις δώσει τέτοια δώρα. Θέλουμε με κάποιο τρόπο να σου ανταποδώσουμε αυτό το μεγάλο ευχαριστώ».
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης με ένα συγκινητικό επικήδειο, είπε πως ο Σαββόπουλος ανέδειξε το πολύτιμο, ανέβασε το επίπεδο της χώρας.
«Σου άρεσαν οι γιορτές, τα μπουλούκια, τα συμπόσια, τα πανηγύρια. Τα χαιρόσουν», είπε ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ενθυμούμενος ότι η πρώτη συναυλία που πήγε, ως παιδί στη Λευκωσία, ήταν του Διονύση Σαββόπουλου, όταν κανείς δεν υπήρχε.
«Μας ανέθρεψες, μας στήριξες, μας ελευθέρωσες. Μαζί με τους αγαπημένους σου δασκάλους, τον Μάνο Χατζηδάκη και τον Τσιτσάνη, ανέδειξες το πολύτιμο, ανέβασες το επίπεδο της χώρας συλλογικά και το επίπεδο του καθενός».
Επικαλούμενος τον αδερφό του, που του είπε ότι «ο Σαββόπουλος καταργεί το πένθος», ο Αλκίνοος Ιωαννίδης αναρωτήθηκε: «Γιατί έκλαψα τοσο; Για ποιον; Για σένα ή για μένα;». Παράλληλα, αναφέρθηκε στις αντιφάσεις του, λέγοντας ότι ήταν ένας ασκητής με ακριβά γούστα, ένας αμήχανος σοφός. «Δεν ξέραμε πότε ήσουν ρόλος και πότε ο εαυτός σου».
«Μόνο ένας απείθαρχος θα μπορούσε να φτάσει εκεί που έφτασες. Θέλαμε να σε εξηγήσουμε, ήσουν ανεξήγητος. Στην τελευταία σου συναυλία ήσουν πιο ευάλωτος και πιο σίγουρος από ποτέ», είπε.
«Φεύγεις γιορτινός και αιώνιος αφήνοντάς μας τα ανεκτίμητα δώρα του περάσματός σου από τη γη», κατέληξε.
Γιος Σαββόπουλου: Προσπαθούσε να μας πει ότι το άυλο και το υλικό έρχονται ταυτόχρονα
Το ευχαριστώ του προς όλους όσοι πήγαν στην κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου εξέφρασε ο γιος του.
«Εμένα ξηλώθηκε να μου πληρώσει την εκπαίδευσή μου όταν σπούδασα στην Αμερική κι από την άλλη είχε μια πνευματικότητα και αναχωρούσε και πήγαινε στο Πήλιο για εννιά μήνες, είπε ο γιος του.
«Κατάλαβα το μήνυμα που πήγε να μας περάσει είιναι ότι είμαστε αυτό που είμαστε με το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας, τα ρούχα μας, και ταυτόχρονα είμαστε κάτι έξω από αυτό το υλικό, παραδίπλα. Η πνευματική μεριά και η υλική μεριά τρέχουν ταυτόχρονα. Εμείς έχουμε την τάση να τα ξεχνάμε. Αλλά προσπαθούσε να μας πει ότι το άυλο και το υλικό ήταν ταυτόχρονα», ανέφερε.
Εγγονός Σαββόπουλου: Ένιωθα κόμπο στον λαιμό μου από συγκίνηση κάθε φορά που ήμουν μαζί
Ο εγγονός του Διονύση Σαββόπουλου αποκάλυψε ότι όταν ήταν μικρός, ένιωθε «κόμπο στον λαιμό του από συγκίνηση κάθε φορά που ήμασταν μαζί. Αυτή η συγκίνηση ερχόταν από την αγάπη που λάμβανα».
«Μέσα από όλα, η μελαγχολία μας κάνει να αγαπάμε και να νιώθουμε ενωμένοι. Η ψυχή σου μένει μαζί μας. Σ' αγαπώ πολύ», είπε.
Λόγω της τελετής έχουν τεθεί σε ισχύ κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στο κέντρο της Αθήνας.
Η σορός του Διονύση Σαββόπουλου έφτασε λίγο πριν τις 08.00 το πρωί, στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών, εκεί όπου τον αποχαιρέτησε πλήθος κόσμου, αποδίδωντας του τον τελευταίο φόρο τιμής.
Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης, η σορός του εκτέθηκε στη Μητρόπολη, με πολίτες κάθε ηλικίας να συρρέουν για να πουν το ύστατο αντίο στον αγαπημένο δημιουργό. Ο σπουδαίος τραγουδοποιός, που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή με την ποίηση, το χιούμορ και τον στοχασμό του, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα έργο που σημάδεψε γενιές.
Ο Χρήστος Θηβαίος ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που έφτασε στον Ιερό Ναό.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού τραγουδιού. Με μια πορεία που διέσχισε δεκαετίες και με δημιουργίες που συνόδευσαν τις πιο καθοριστικές στιγμές της μεταπολεμικής Ελλάδας, ο «Νιόνιος» θα μείνει στη μνήμη όλων ως ο καλλιτέχνης που συνέδεσε ποίηση, μουσική και πολιτισμό σε ένα ανεπανάληπτο σύνολο.
