Δεν είναι πλέον μόνο το όνειρο του ήλιου, της θάλασσας και μιας καλύτερης ζωής. Είναι η αναζήτηση μιας ζωής που να… βγαίνει. Σχεδόν ένας στους δύο πολίτες των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της Δυτικής Ευρώπης βλέπει πλέον θετικά το ενδεχόμενο να μετακομίσει σε άλλη χώρα, καθώς το κόστος διαβίωσης, η ποιότητα ζωής, η εργασία και η ανάγκη για περισσότερη ασφάλεια και ελεύθερο χρόνο επηρεάζουν όλο και περισσότερο τις αποφάσεις τους.
Και ενώ για χρόνια η Μεσόγειος αποτελούσε το μεγάλο ευρωπαϊκό όνειρο, τα δεδομένα φαίνεται να αλλάζουν. Η Ελλάδα, μάλιστα, δεν περιλαμβάνεται στους κορυφαίους προορισμούς που προτιμούν οι πολίτες Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας και Ηνωμένου Βασιλείου, σύμφωνα με έρευνα της ψηφιακής ασφαλιστικής πλατφόρμας Feather.
Ένας στους δύο κοιτάζει προς το εξωτερικό
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 2.000 ενήλικες στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο και αποτυπώνει μια τάση που φαίνεται να ενισχύεται: η μετακόμιση σε άλλη χώρα δεν θεωρείται πλέον απαραίτητα μια μεγάλη, οριστική απόφαση.
Σχεδόν οι μισοί ερωτηθέντες βλέπουν θετικά το ενδεχόμενο να ζήσουν κάποια στιγμή στο εξωτερικό, ενώ μόλις ένας στους δέκα απορρίπτει κάθε τέτοιο ενδεχόμενο.
Πιο θετικοί εμφανίζονται οι Γάλλοι, σε ποσοστό 57%, ενώ ακολουθούν οι Γερμανοί με 52%, οι Ιταλοί με 49% και οι Βρετανοί με 48%.
Ιδιαίτερα έντονη είναι η τάση στη Βρετανία, όπου το 28% δηλώνει ότι σκέφτεται σοβαρά ή σχεδιάζει ενεργά να μετακομίσει στο εξωτερικό. Μάλιστα, το 92% των Βρετανών αναφέρει ότι τα τελευταία χρόνια έχει γίνει περισσότερο θετικό απέναντι στην προοπτική μιας ζωής εκτός συνόρων.
Δεν φεύγουν μόνο για τον ήλιο – φεύγουν για να ζήσουν καλύτερα
Πίσω από την επιθυμία για μετακόμιση βρίσκεται κυρίως ένας παράγοντας: το κόστος ζωής.
Το αυξημένο κόστος διαβίωσης αποτελεί τον σημαντικότερο λόγο για το 53% των Βρετανών, το 48% των Γάλλων, το 43% των Γερμανών και το 32% των Ιταλών.
Οι προτεραιότητες, ωστόσο, διαφέρουν.
Οι Βρετανοί αναζητούν κυρίως χαμηλότερο κόστος και καλύτερη καθημερινότητα, με το 45% να θεωρεί το φθηνότερο κόστος διαβίωσης βασικό κίνητρο.
Οι Γάλλοι δίνουν μεγαλύτερο βάρος στην ποιότητα ζωής, η οποία συγκεντρώνει ποσοστό 40%, έναντι 35% για το χαμηλότερο κόστος.
Οι Γερμανοί μοιράζουν σχεδόν ισόποσα τις προτεραιότητές τους ανάμεσα στο κόστος και την ποιότητα ζωής, ενώ οι Ιταλοί εμφανίζονται περισσότερο προσανατολισμένοι στην εργασία, τις επαγγελματικές ευκαιρίες και την ισορροπία μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής.
Από τους expats στους «semi-pats»
Μαζί με την παραδοσιακή εικόνα του ανθρώπου που μετακομίζει μόνιμα σε μια άλλη χώρα, εμφανίζεται ένα νέο μοντέλο ζωής: οι semi-pats.
Δεν εγκαταλείπουν οριστικά την πατρίδα τους. Μοιράζουν τη ζωή τους ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες χώρες.
Μπορεί να ζήσουν για έξι μήνες σε μια χώρα, να εργάζονται εξ αποστάσεως, να επιστρέψουν στην πατρίδα τους και στη συνέχεια να φύγουν ξανά – ενδεχομένως για έναν εντελώς διαφορετικό προορισμό.
Η λογική αυτή φαίνεται να συνδέεται άμεσα με την τηλεργασία, την ελευθερία μετακίνησης και την αλλαγή των αντιλήψεων για το πού βρίσκεται πλέον το «σπίτι».
Οι σημερινοί νέοι, σύμφωνα με την ανάλυση της έρευνας, είναι πιθανό να μεγαλώσουν σε έναν κόσμο όπου η καριέρα, οι φιλίες και η προσωπική ταυτότητα δεν θα συνδέονται απαραίτητα με μία και μόνο χώρα.
Πού θέλουν να πάνε οι Ευρωπαίοι
Οι επιλογές διαφέρουν ανάλογα με τη χώρα προέλευσης.
Οι Βρετανοί επιλέγουν κυρίως Ισπανία (24%), Αυστραλία (19%) και Καναδά (15%).
Οι Γερμανοί δείχνουν μεγαλύτερη προτίμηση στην Αυστρία (17%), ενώ ακολουθούν η Ισπανία και η Ελβετία με 11%.
Οι Γάλλοι επιλέγουν Καναδά (17%), Ισπανία (16%) και Ιταλία (14%).
Οι Ιταλοί παραμένουν περισσότερο προσανατολισμένοι στον ευρωπαϊκό Νότο, με την Ισπανία να συγκεντρώνει 20%, ενώ ακολουθούν η Πορτογαλία και η Ελβετία με 12%.
Το νέο κριτήριο δεν είναι μόνο ο καιρός
Η μεγάλη αλλαγή είναι ότι ο καλός καιρός και το όμορφο τοπίο δεν αρκούν πλέον.
Οι υποψήφιοι expats αναζητούν έναν συνδυασμό από οικονομική προσιτότητα, ποιότητα ζωής, υγειονομική περίθαλψη, υποδομές, πρόσβαση στη φύση και ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική αλλαγή.
Έτσι, χώρες όπως η Αυστραλία, ο Καναδάς και η Νέα Ζηλανδία εμφανίζονται ως ανερχόμενες επιλογές, χάρη στον χώρο, τη φύση και την ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής.
Την ίδια ώρα, Σλοβενία, Μαυροβούνιο και Κροατία κερδίζουν έδαφος, καθώς προσφέρουν μεσογειακό τρόπο ζωής χωρίς – τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό – την πολυκοσμία, την ακρίβεια και τους ακραίους θερινούς καύσωνες που αντιμετωπίζουν δημοφιλέστεροι προορισμοί.
Η Πορτογαλία παραμένει ισχυρή επιλογή, χάρη στην ασφάλεια, την αίσθηση κοινότητας και τον πιο χαλαρό τρόπο ζωής, ενώ η Κόστα Ρίκα προσελκύει όσους αναζητούν φύση, βιοποικιλότητα και ευεξία.
Και η Ελλάδα;
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας.
Η Ελλάδα δεν εμφανίζεται στους κορυφαίους προορισμούς που επιλέγουν οι πολίτες των τεσσάρων δυτικοευρωπαϊκών χωρών.
Και αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρά πλεονεκτήματα: κλίμα, θάλασσα, φυσικό περιβάλλον, μεσογειακό τρόπο ζωής και τουριστική αναγνωρισιμότητα.
Όμως οι προτεραιότητες φαίνεται να αλλάζουν.
Η ακρίβεια, η στεγαστική πίεση, ο υπερτουρισμός, οι υψηλές θερμοκρασίες και η ολοένα μεγαλύτερη συζήτηση για την κλιματική ανθεκτικότητα δημιουργούν νέα δεδομένα.
Ιδιαίτερα η Αθήνα, ως μεγάλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, αντιμετωπίζει πλέον τις ίδιες πιέσεις που έχουν αρχίσει να προβληματίζουν κατοίκους και υποψήφιους μετανάστες και σε άλλες δημοφιλείς πόλεις της Μεσογείου.
Το τέλος του «μεσογειακού ονείρου»;
Ίσως όχι. Αλλά το μεσογειακό όνειρο αλλάζει.
Οι άνθρωποι που σκέφτονται να μετακομίσουν δεν ρωτούν πλέον μόνο «πού έχει ήλιο;» ή «πού είναι όμορφα;».
Το ερώτημα γίνεται όλο και περισσότερο:
«Πού μπορώ να ζήσω καλά όλο τον χρόνο;»
Και αυτό αλλάζει τον χάρτη της Ευρώπης.
Οι ακριβές πρωτεύουσες, οι υπερτουριστικοί προορισμοί και οι περιοχές που δοκιμάζονται από ακραία ζέστη μπορεί να χάσουν μέρος της ελκυστικότητάς τους, ενώ μικρότερες πόλεις, περιοχές με περισσότερη φύση, χαμηλότερο κόστος και καλύτερη ποιότητα καθημερινότητας διεκδικούν πλέον μια θέση στο νέο ευρωπαϊκό όνειρο.
Για την Ελλάδα, το μήνυμα είναι σαφές: η θάλασσα και ο ήλιος εξακολουθούν να αποτελούν τεράστιο πλεονέκτημα, αλλά ίσως δεν αρκούν πια για να κάνουν μια χώρα πραγματικά ελκυστική για να ζήσει κάποιος.
Πηγή: in.gr – έρευνα Feather/ Φωτο Αρχείου
