Την απόφασή του να αποσυρθεί από τη διεκδίκηση της προεδρίας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε ο Παύλος Πολάκης, επικαλούμενος την απουσία των προϋποθέσεων για μία ομόφωνη επιλογή νέου επικεφαλής.
Με εκτενή ανάρτησή του στο Facebook, ο βουλευτής Χανίων αφήνει σαφείς αιχμές για τη στάση βουλευτών και στελεχών, θέτοντας ερωτήματα για τις ανεξαρτητοποιήσεις και τις παραδόσεις εδρών, αλλά και για τις πληροφορίες περί νέων αποχωρήσεων σε περίπτωση που αναλάμβανε την ηγεσία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
«Κάτι τέτοιο απαιτεί μια καθαρή λύση στην ηγεσία του κόμματος και μια ομόφωνη απόφαση εκλογής προέδρου Κ.Ο., συνθήκη που από ό,τι φαίνεται δεν υπάρχει. Κάποιοι/ες έχουν κάνει άλλες επιλογές», αναφέρει.
Στη συνέχεια διερωτάται εάν οι αποφάσεις βουλευτών να ανεξαρτητοποιηθούν ή να παραδώσουν τις έδρες τους αποτελούν προσωπικές επιλογές ή μέρος ευρύτερου σχεδίου. Παράλληλα, χαρακτηρίζει ασύμβατες με τη συντροφικότητα τις απειλές αποχώρησης που, όπως υποστηρίζει, διατυπώθηκαν μπροστά στο ενδεχόμενο να αναλάβει την προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
«Άραγε, έχουμε την πολυτέλεια σε μια Κ.Ο. οκτώ ατόμων να έχουμε δύο υποψηφιότητες;», σημειώνει χαρακτηριστικά, εξηγώντας αμέσως μετά την τελική του απόφαση:
«Σε αυτό το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται γύρω μου, κάνω την επιλογή να αποσύρω την υποψηφιότητά μου για την προεδρία της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας».
Ο Παύλος Πολάκης κάνει επίσης αναδρομή στις εσωκομματικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2024, όταν συγκέντρωσε, όπως αναφέρει, σχεδόν το 44% των ψήφων. Υπενθυμίζει ότι τότε δεν οδήγησε τη διαδικασία σε δεύτερο γύρο, κρίνοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διέθετε την πολυτέλεια μιας νέας εσωκομματικής αναμέτρησης.
Όπως επισημαίνει, αποδέχθηκε τη νίκη του Σωκράτη Φάμελλου και συνέχισε τη δραστηριότητά του ως τομεάρχης Διαφάνειας, παρά τις διαφωνίες του για τη στελέχωση των κομματικών οργάνων. Ως παράδειγμα της δουλειάς που πραγματοποιήθηκε από το Τμήμα Διαφάνειας επικαλείται την παραίτηση Λαζαρίδη.
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίζεται για την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής τον Ιούνιο να υποστηρίξει άλλο, νεοσύστατο κόμμα, το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είχε ακόμη παρουσιάσει τις προγραμματικές του θέσεις. Την επιλογή αυτή αποδίδει σε εισήγηση του παραιτηθέντος πλέον προέδρου Σωκράτη Φάμελλου και τη συνδέει με τη δημοσκοπική υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο βουλευτής Χανίων υποστηρίζει ακόμη ότι στην έκτακτη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το περασμένο Σάββατο αποτράπηκαν τα σχέδια όσων επιδίωκαν, όπως αναφέρει, να μείνει ο ΣΥΡΙΖΑ εκτός εκλογικής μάχης, διασφαλίζοντας την αυτόνομη πορεία του κόμματος.
Αναφερόμενος στη συγκρότηση ενός προοδευτικού μετώπου απέναντι στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, επαναλαμβάνει ότι αυτό μπορεί να προκύψει μόνο μέσα από συγκεκριμένη προγραμματική συμφωνία. Ως βασικές προϋποθέσεις θέτει την αναδιανομή του πλούτου υπέρ της εργασίας, την επαναφορά στρατηγικών τομέων της οικονομίας υπό δημόσιο έλεγχο, την κατάργηση άδικων μνημονιακών νόμων και βαθιές αλλαγές στο κράτος και τη Δικαιοσύνη.
Ολοκληρώνοντας την ανάρτησή του, ευχαριστεί όσους τον στηρίζουν επί σειρά ετών και παραπέμπει για τις επόμενες τοποθετήσεις του στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το Σάββατο.
Το μήνυμά του κλείνει με την ίδια μαντινάδα που είχε δημοσιεύσει νωρίτερα από τα Σφακιά:
«Στράτα μου ίδια ήσουνα κι ίδια πομένεις πάντα… και δεν χωρούν στον δρόμο μου των αλλονών κουμάντα».
Η ανάρτηση του αναφέρει: «Τον Νοέμβριο του 2024, έχοντας λάβει σχεδόν 44% στις εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αρνήθηκα να σύρω τον κόσμο μας σε 2ο εκλογικό γύρο.
Τότε, πήρα την απόφαση αυτή, κρίνοντας ότι δεν είχαμε αυτή την πολυτέλεια. Με συντροφικότητα αποδέχτηκα τη νίκη του Σωκράτη Φάμελλου, δεν εξέφρασα καμία πικρία για την αλαζονική και σίγουρα μη συντροφική επιλογή που έκανε όσον αφορά τη στελέχωση των οργάνων του κόμματος και συνέχισα τη δουλειά που έκανα μαζί με τους συντρόφους του Τμήματος Διαφάνειας. Για μια ακόμα φορά, η ομαδική μας δουλειά είχε αποτελέσματα (π.χ. παραίτηση Λαζαρίδη).
Αυτά μέχρι την «ανεξήγητη» στροφή του κόμματος και την αλλοπρόσαλλη απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του Ιουνίου, όταν, με εισήγηση του παραιτηθέντος πια προέδρου, Σωκράτη Φάμελλου, αποφασίσαμε να στηρίξουμε ένα άλλο κόμμα, το οποίο μάλιστα είχε μόλις ιδρυθεί και το οποίο δεν είχε δημοσιοποιήσει καν τις προγραμματικές του θέσεις. Η μοναδική στην παγκόσμια πολιτική ιστορία αυτή απόφαση είχε ως αποτέλεσμα τη ραγδαία δημοσκοπική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.
Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, καταφέραμε να ανατρέψουμε τα σχέδια όσων ήθελαν τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εκτός εκλογικής μάχης και, με την έκτακτη Κ.Ε. του περασμένου Σαββάτου, εξασφαλίσαμε την αυτονομία του κόμματος.
Σήμερα, είμαι μπροστά σε μια ακόμα δύσκολη απόφαση. Έχω από καιρό ξεκαθαρίσει ότι η δημιουργία ενός προοδευτικού μετώπου για την ανατροπή Μητσοτάκη μπορεί να γίνει μόνο στη βάση μιας προγραμματικής σύγκλισης που θα αναδιανέμει πλούτο υπέρ της εργασίας, θα επαναφέρει υπό δημόσιο έλεγχο στρατηγικούς πυλώνες της οικονομίας, θα ακυρώσει τους άδικους μνημονιακούς νόμους, αλλάζοντας κράτος και Δικαιοσύνη.
Κάτι τέτοιο απαιτεί μια καθαρή λύση στην ηγεσία του κόμματος και μια ομόφωνη απόφαση εκλογής προέδρου Κ.Ο., συνθήκη που, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν υπάρχει. Κάποιοι/ες έχουν κάνει άλλες επιλογές.
Άραγε, το αν οι βουλευτές μας ανεξαρτητοποιούνται ή παραδίδουν την έδρα τους είναι ατομική τους απόφαση ή σχέδιο;
Άραγε, οι απειλές για αποχώρηση, αν μου γινόταν η τιμή να ηγηθώ της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, είναι έκφραση συντροφικότητας;
Άραγε, έχουμε την πολυτέλεια, σε μια Κ.Ο. 8 ατόμων, να έχουμε δύο υποψηφιότητες;
Σε αυτό το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται γύρω μου, κάνω την επιλογή να αποσύρω την υποψηφιότητά μου για την προεδρία της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας.
Από καρδιάς, θα ήθελα να ευχαριστήσω για μια ακόμα φορά τον κόσμο που τόσα χρόνια με στηρίζει.
ΥΓ. Τα υπόλοιπα στην Κεντρική Επιτροπή του Σαββάτου.
«Στράτα μου, ίδια ήσουνα κι ίδια πομένεις πάντα…
και δεν χωρούν στον δρόμο μου των αλλονών κουμάντα».
