Με μια προσωπική και φορτισμένη συναισθηματικά ανάρτηση, ο Βασίλης Κοκοτσάκης, γνωστός δικαστικός πραγματογνώμονας και συνταξιούχος αξιωματικός του Πυροσβεστικού Σώματος, τοποθετείται δημόσια μετά την αποχώρησή του από τον πολιτικό φορέα της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού που είχε στηρίξει. Απευθυνόμενος σε φίλους, συναγωνιστές και πολίτες που τον εμπιστεύτηκαν, επιχειρεί να εξηγήσει τους λόγους της στάσης του, ζητώντας συγγνώμη για την επιλογή του, χωρίς ωστόσο - όπως τονίζει - να αναιρεί τις αξίες και τη δέσμευσή του στον αγώνα για την υπόθεση των Τεμπών.
Αναλυτικά τα όσα αναφέρει στην ανάρτησή του:
«ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ & ΜΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΩ,
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΚΑΝ
Αισθάνομαι την ανάγκη, μετά τη δημόσια ανακοίνωση της αποχώρησής μου, να απευθυνθώ προσωπικά σε όλους εκείνους τους φίλους, συναγωνιστές και πολίτες που επηρεάστηκαν από τη δική μου στάση και επιλογή να στηρίξω το συγκεκριμένο πολιτικό εγχείρημα.
Πολλοί από εσάς δεν γνωρίσατε το εγχείρημα αυτό μέσα από κομματικούς μηχανισμούς ή δημόσιες καμπάνιες. Το γνωρίσατε μέσα από εμένα, μέσα από τις δημόσιες τοποθετήσεις μου.
Μέσα από την προσωπική σχέση εμπιστοσύνης που χτίσαμε όλα αυτά τα χρόνια στον κοινό αγώνα για την αλήθεια στην υπόθεση των Τεμπών. Γι’ αυτό θεωρώ ότι σας οφείλω μια καθαρή κουβέντα.
Όταν στήριξα τη δημιουργία αυτού του φορέα, το έκανα πιστεύοντας ειλικρινά ότι επιχειρούσαμε να οικοδομήσουμε κάτι διαφορετικό: Ένα πραγματικό Κίνημα Πολιτών. Έναν χώρο συμμετοχής, συλλογικότητας, δημοκρατίας και διαφάνειας.
Αυτό πίστεψα. Αυτό υποστήριξα. Αυτό σας μετέφερα.
Σήμερα, μετά από μήνες προσπαθειών, προτάσεων, παρεμβάσεων και αναμονής, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το εγχείρημα ακολούθησε διαφορετικό δρόμο από εκείνον που οραματίστηκα και για τον οποίο ζήτησα τη δική σας εμπιστοσύνη.
Για τον λόγο αυτό αισθάνομαι ότι οφείλω να σας ζητήσω συγγνώμη.
Όχι γιατί ενήργησα με σκοπιμότητα ή γιατί σας παραπλάνησα συνειδητά. Αλλά γιατί σας κάλεσα να πιστέψετε σε μια προοπτική που τελικά δεν εξελίχθηκε όπως όλοι ελπίζαμε.
Η συγγνώμη αυτή είναι για μένα πράξη ευθύνης. Στη ζωή μας δεν κρινόμαστε μόνο από τις επιτυχίες μας, κρινόμαστε και από την ειλικρίνεια με την οποία αναγνωρίζουμε τις λανθασμένες εκτιμήσεις μας.
Θέλω όμως να γνωρίζετε και κάτι ακόμη: Δεν μετανιώνω για τον αγώνα, δεν μετανιώνω για την προσπάθεια, δεν μετανιώνω για την πίστη ότι οι πολίτες μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Αυτό που αλλάζει σήμερα δεν είναι οι αξίες μου, αλλά η πολιτική μου επιλογή.
Παραμένω εκεί όπου βρισκόμουν από την πρώτη ημέρα.
Δίπλα στην αλήθεια, δίπλα στη Δικαιοσύνη, δίπλα στις οικογένειες των θυμάτων των Τεμπών με την τεχνική μας ομάδα, όποτε και αν μας χρειαστούν. Δίπλα, όμως, και στους ανθρώπους που πιστεύουν ότι η Δημοκρατία δεν είναι υπόθεση αρχηγών αλλά ενεργών πολιτών.
Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε όλα αυτά τα χρόνια.
Και σας υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω να λέω την αλήθεια όπως τη βλέπω, ακόμη κι όταν αυτή η αλήθεια είναι δύσκολη ή έχει προσωπικό κόστος. Γιατί, τελικά, η εμπιστοσύνη των ανθρώπων αξίζει περισσότερο από οποιαδήποτε θέση, τίτλο ή πολιτική σκοπιμότητα».
