Μόλις δύο χρόνια χρειάστηκαν για να καταρρεύσει το σχέδιο των Ατλάντα Χοκς γύρω από τον Ζακαρί Ρισασέ.
Ο Γάλλος φόργουορντ, τον οποίο η ομάδα της Τζόρτζια είχε επιλέξει στην κορυφή του NBA Draft το 2024, παραχωρήθηκε στους Ντάλας Μάβερικς στο πλαίσιο ανταλλαγής τριών ομάδων, ολοκληρώνοντας πρόωρα και μάλλον απογοητευτικά τη θητεία του στην Ατλάντα.
Η κίνηση προκάλεσε αίσθηση, καθώς δεν είναι συνηθισμένο μία ομάδα να εγκαταλείπει τόσο γρήγορα έναν παίκτη που είχε επιλέξει στο Νο. 1, ιδιαίτερα όταν αυτός βρίσκεται ακόμη στην αρχή της επαγγελματικής του διαδρομής.
Στο πλαίσιο της συμφωνίας, οι Χοκς απέκτησαν τον Λου Ντορτ και τον Ράιαν Νέμπχαρντ, ενώ το Ντάλας πήρε τον Ρισασέ και ένα προστατευμένο pick δεύτερου γύρου για το 2027.
Ένα Νο. 1 χωρίς τον χαρακτήρα του μελλοντικού σούπερ σταρ
Από την ημέρα της επιλογής του, ο Ρισασέ δεν αντιμετωπίστηκε ως παίκτης του επιπέδου του Βίκτορ Γουεμπανιάμα, του Πάολο Μπανκέρο ή του Κούπερ Φλαγκ.
Το Draft του 2024 θεωρούνταν εξαρχής μία από τις λιγότερο ισχυρές φουρνιές των τελευταίων ετών, χωρίς έναν αδιαμφισβήτητο μελλοντικό ηγέτη ή έναν παίκτη που θα μπορούσε άμεσα να αλλάξει την πορεία ενός οργανισμού.
Ο Γάλλος επιλέχθηκε κυρίως για τον συνδυασμό μεγέθους, μήκους, περιφερειακού σουτ και αναπτυξιακής προοπτικής που παρουσίαζε. Το προφίλ του παρέπεμπε περισσότερο σε έναν σύγχρονο φόργουορντ τύπου «3-and-D», ικανό να προσφέρει άμυνα, αποστάσεις και ισορροπία, παρά σε μία αδιαμφισβήτητη πρώτη επιθετική επιλογή.
Η δεύτερη χρονιά έφερε υποχώρηση αντί για πρόοδο
Η rookie σεζόν είχε αφήσει περιθώρια αισιοδοξίας, όμως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη.
Στη δεύτερη χρονιά του ο χρόνος συμμετοχής του μειώθηκε από περίπου 24 σε 22 λεπτά ανά αγώνα, ενώ η επιθετική παραγωγή του υποχώρησε από τους 13 στους 9,6 πόντους κατά μέσο όρο.
Παράλληλα, περιορίστηκε ο αριθμός των προσπαθειών του και μειώθηκε αισθητά η εμπλοκή του στη δημιουργία και στην ανάπτυξη του επιθετικού παιχνιδιού των Χοκς.
Ο Ρισασέ δεν βρισκόταν μεταξύ των βασικών χειριστών της μπάλας, ούτε αναλάμβανε συχνά προσωπικές ενέργειες. Για μεγάλα διαστήματα έμοιαζε να βρίσκεται στο παρκέ χωρίς να επηρεάζει ουσιαστικά την εξέλιξη των αγώνων.
Το αρνητικό ιστορικό στατιστικό
Η πτώση του αποτυπώθηκε και σε ένα ιδιαίτερα δυσμενές ιστορικό στοιχείο.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στατιστικά, τα τελευταία 50 χρόνια μόνο τρεις παίκτες που είχαν επιλεγεί στο Νο. 1 του Draft ολοκλήρωσαν τη δεύτερη σεζόν τους με λιγότερους από 750 συνολικούς πόντους, έχοντας αγωνιστεί σε τουλάχιστον 40 αναμετρήσεις.
Οι δύο προηγούμενοι ήταν ο Κουάμε Μπράουν και ο Άντονι Μπένετ, δύο από τις πλέον απογοητευτικές κορυφαίες επιλογές στην ιστορία του NBA Draft. Στη συγκεκριμένη λίστα προστέθηκε πλέον και ο Ρισασέ.
Το ποσοστό του στα τρίποντα κινήθηκε στο 36,8%, επίδοση αξιοπρεπής αλλά όχι αρκετή για να τον καταστήσει έναν από τους κορυφαίους σουτέρ του ρόστερ.
Αμυντικά, επίσης, οι προχωρημένες μετρήσεις δεν δικαίωσαν τις προσδοκίες που υπήρχαν όταν επιλέχθηκε. Παίκτες όπως ο Ντάισον Ντάνιελς, ο Νικέιλ Αλεξάντερ-Γουόκερ και ο Κόρεϊ Κίσπερτ προσέφεραν πιο αξιόπιστες λύσεις στους ρόλους που θεωρητικά θα έπρεπε να καλύπτει ο Γάλλος.
Από την αρχική πεντάδα στο περιθώριο
Η πιο χαρακτηριστική ένδειξη της απώλειας εμπιστοσύνης ήρθε προς το τέλος της περιόδου.
Ο Ρισασέ άρχισε τη σεζόν ως βασικός, όπως είχε συμβεί και στην πρώτη του χρονιά, όμως σταδιακά έχασε τη θέση του στην πεντάδα και είδε τον ρόλο του να περιορίζεται ακόμη περισσότερο.
Στις 9 Απριλίου, ανήμερα των 21ων γενεθλίων του, παρέμεινε για πρώτη φορά σε ολόκληρο παιχνίδι στον πάγκο, χωρίς να χρησιμοποιηθεί ούτε για ένα δευτερόλεπτο.
Ο προπονητής Κουίν Σνάιντερ είχε εξηγήσει ότι άλλοι παίκτες είχαν αποκτήσει πλέον μεγαλύτερη θέση στο rotation.
Από τη στιγμή που ο Γάλλος έπαψε να ξεκινά βασικός, η εικόνα των Χοκς βελτιώθηκε αισθητά. Η Ατλάντα σημείωσε ρεκόρ 16-4, ενώ μετά το trade deadline παρουσίασε το τρίτο καλύτερο ρεκόρ στο NBA, πίσω μόνο από τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ και τους Σαν Αντόνιο Σπερς.
Δεύτερη ευκαιρία δίπλα στον Κούπερ Φλαγκ
Η μετακίνησή του στο Ντάλας αποτελεί αναμφίβολα πλήγμα για έναν παίκτη που μόλις πριν από δύο χρόνια βρισκόταν στην κορυφή του Draft.
Ταυτόχρονα, όμως, μπορεί να λειτουργήσει ως ευκαιρία επανεκκίνησης.
Στους Μάβερικς δεν θα χρειαστεί να κουβαλήσει το βάρος του franchise player ούτε να δικαιολογεί καθημερινά την ταμπέλα του Νο. 1.
Θα έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί δίπλα στον Κούπερ Φλαγκ και να διεκδικήσει έναν περισσότερο καθορισμένο ρόλο, βασισμένο στο μέγεθος, στην άμυνα και στο περιφερειακό του σουτ.
Το Ντάλας επενδύει στην ηλικία και στην προοπτική του, θεωρώντας ότι ένα διαφορετικό αγωνιστικό περιβάλλον μπορεί να του επιτρέψει να αξιοποιήσει στοιχεία που δεν κατάφερε να αναδείξει στην Ατλάντα.
Στα 21 του χρόνια, ο χρόνος εξακολουθεί να λειτουργεί υπέρ του.
Το ερώτημα είναι αν η νέα αρχή στους Μάβερικς θα τον βοηθήσει να ανατρέψει την έως τώρα πορεία του ή αν η παρουσία του στο Νο. 1 του Draft του 2024 θα μείνει ως μία ακόμη μεγάλη χαμένη επένδυση στην ιστορία του NBA.
Με πληροφορίες από το pickandroll.gr
