Euro 2020

Έπρεπε να το αφιερώσουν στη μνήμη του Πάολο Ρόσι, έκανε πολύ κόσμο Ιταλία...

Ξέρετε τι σκεφτόμουν βλέποντας τους πανηγυρισμούς των Ιταλών για την κούπα του Euro; Έπρεπε να το αφιερώσουν στη μνήμη του Πάολο Ρόσι, έκανε πολύ κόσμο Ιταλία...

Το Μουντιάλ του 1982, το Μουντιάλ που θα έχω πάντα μέσα μου γιατί ήταν το πρώτο μου, το Μουντιάλ που έγινα Βραζιλία και αυτό δεν αλλάζει, το Μουντιάλ που είδαμε στην πρώτη μας έγχρωμη τηλεόραση...

Το Μουντιάλ που είδα τη Βραζιλία να χάνει από την Ιταλία (εκείνο το ματς το είδα στην ασπρόμαυρη του παππού και της γιαγιάς) αλλά αν και 6 ετών δεν...άλλαξα εθνική ομάδα!

Δεν αντιπάθησα όμως και την Ιταλία! Στα παιδικά μου μάτια έγινε μια δυνατή εθνική ομάδα που άλλωστε είχε και τη συμπάθεια πολλών ήδη, όπως και του παππού μου ο οποίος είχε καλή άποψη για τους "μακαρονάδες" (έτσι τους έλεγε), από την κατοχή...

Και επειδή το ποδόσφαιρο θα ήταν... φαγητό χωρίς αλάτι δίχως παίκτες- είδωλα, η Ιταλία εκείνη, η Ιταλία του '82 είχε ένα τέτοιο: Πάολο Ρόσι τον έλεγαν, έφυγε πριν λίγους μήνες από τη ζωή και έπρεπε όλα τα μέλη της "Σκουάντρα Ατζούρα" να αφιερώσουν το κύπελλο στη μνήμη του. Γιατί σωστά είπε ο Ντράγκι πως πανηγύρισε πολύς κόσμος την περασμένη Κυριακή και εκτός Ιταλίας αλλά δεν σκέφτηκε πως τη γενιά μου αλλά και τις προηγούμενες τις είχε επηρεάσει πολύ εκείνος ο απίθανος με το Νο20 στην πλάτη που έστελνε τη μπάλα στα δίχτυα όταν αυτή "έκαιγε"...

Πηγή φωτογραφιών: ΑΠΕ

Σχόλια