Διεθνές Ποδόσφαιρο

European Super League: Τα χαρτιά πάνω στο τραπέζι και οι μεγάλες τρύπες...

Η διοργάνωση των Ελίτ, δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από την παγκόσμια ποδοσφαιρική πηγή - Καμιά πλευρά δεν μπορεί να το πάει στα άκρα... - Αλήθεια τι θα βγει από τις συζητήσεις;

Καθόλου τυχαίο που επιμένουμε σε αναρτήσεις δηλώσεων του Αρσέν Βενγκέρ, που ενώ εκείνη τη στιγμή δεν προκαλούν ευρύτερο ενδιαφέρον, στο πέρασμα του χρόνου βγαίνουν σαν προφητείες του Νοστράδαμου! Από το 2009 είχε μιλήσει ο Αλσατός την European Super League!

Ασφαλώς και λειτούργησαν αντανακλαστικά, μεταφέροντας τον περασμένο Οκτώβριο την είδηση από το Sky Sports, για την επικείμενη επέλαση των Ελίτ, μέσα από μια Super ή Premier European League. Αν και το δεύτερο ταίριαζε καλύτερα, λόγω του αγγλικού πλήθους…

Τότε μιλούσαν για χρηματοδότηση 6 δις από την αμερικανική τράπεζα JP Morgan, μετά είπαν 4 και τώρα 3,5. Φυσικά δεν θα είναι ο μοναδικός επενδυτής στο «ταμείο» της. Υπάρχουν εικασίες ότι τα χρήματα της Σαουδικής Αραβίας θα υποστηρίζουν μεγαλύτερο μέρος της. Αν αληθεύει, τότε το πράγμα θα αντιμετωπίσει βαθύτερη πολιτική υπόσταση. Βέβαια, όπως επιμένουν διεθνή οικονομικά πόρταλ, επρόκειτο για την Softbank της Ιαπωνίας με χρήματα της Σαουδικής Αραβίας που υποστήριζε όμως, την πρόταση ανανέωσης του διεθνούς προγράμματος της FIFA συμπεριλαμβανομένου ενός Παγκόσμιου Κυπέλλου Συλλόγων, όπως το Μουντιάλ.

Από το ποδόσφαιρο των φιλάθλων στο ποδόσφαιρο της ελίτ, ως προσομοίωση μιας νέας τάξης πραγμάτων με είδωλο λατρείας το χρήμα.

Οι ομάδες των μεγάλων ιδιοκτητών που τα θέλουν όλα δικά τους, μέσα από ένα ποδόσφαιρο που θα κινείται αδέσποτο από τις βασικές αρχές της αλληλεγγύης, μοιάζει με επιχείρηση όπου το ίδιο το ποδόσφαιρο θα αποτελεί το άρμα μεταφοράς πλούτου στα ταμεία των «άπληστων» ιδιοκτητών, χωρίς την παραμικρή ανταπόδοση.

Το ποδόσφαιρο ως το λαοφιλέστερο άθλημα στον πλανήτη δεν μπορεί να είναι μια Eurolegue όπως στο μπάσκετ, για τον κύριο λόγο, αυτής της δυναμικής επίδρασης και σύνδεσης του με τις κοινωνίες, που δημιουργεί και τις οικονομικές υπεραξίες. Γι' αυτό και οι αντιδράσεις στην κίνηση, είναι έντονες ακόμη και από τις πολιτικές ηγεσίες των χωρών.

Επί της ουσίας θα πρόκειται για έναν αθέμιτο ανταγωνισμό, αν οι ομάδες που θα συνδέσουν το νέο οικοδόμημα, συνεχίσουν να συμμετέχουν κανονικά στα πρωταθλήματά τους και οι παίκτες θα μπορούν να ανεβάζουν αξίες στα ταμεία του κάθε Πέρεθ και Ανιέλι, μέσω των εθνικών ομάδων. Μια διοργάνωση από απόσχιση, χωρίς να προσφέρει το παραμικρό στις ζώνες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, αλλά μόνο να παίρνει, μοιάζει με έκτρωμα.

Το πράγμα θα ήταν αλλιώς, αν είχε συνθετικό κρίκο με το ποδόσφαιρο των όλων, με συνδεόμενη διάρθρωση με την πηγή.

Από την άλλη πρόκειται για ευκαιριακό μόρφωμα, αφού οι «12» είναι μόλις από τρεις χώρες και πολλές φέτος δεν βγαίνουν καν στην Ευρώπη, από τα εθνικά τους πρωταθλήματα.

Η λογική λέει ότι όλα είναι ανοικτά και θα το δείξουν οι συναντήσεις ανάμεσα στους εκπροσώπους των FIFA, UEFA και European Super League. Κανέναν τους δεν συμφέρει να πάει στα άκρα. Ούτε η UEFA να χάσει τις ομάδες από το Champions League, ούτε η FIFA να δει το Μουντιάλ της να μειώνεται από την έλλειψη των αστέρων, αλλά και τους νέους διοργανωτές να έχουν το βαρύ εμπόδιο να μην μπορούν οι δικοί τους παίκτες να παίζουν στις εθνικές ομάδας.

Άλλωστε υπάρχει και ο ιογενής κίνδυνος το ευρωπαϊκό φαινόμενο Πέρεθ - Ανιέλι να μεταφέρεται ως μεταλλαγμένος ιός στην Λατινική Αμερική και στην Ασία. Από αυτές τις απειλές κάτι άλλο θα βγει..

- Με συμπυκνωμένο βιτριόλι η επίθεση του Τσεφερίν  «στην επαίσχυντη, αυτοεξυπηρετούμενη πρόταση… από επιλεγμένους λίγους συλλόγους που τροφοδοτούνται καθαρά από την απληστία πάνω απ' όλα σε αυτό το κυνικό σχέδιο». Σπάνια, έχει μιλήσει έτσι ηγέτης της FIFA ή της UEFA.

-Μετά από μήνες μυστικών διαπραγματεύσεων στο παρασκήνιο από τα ελίτ κλαμπ της γηραιάς ηπείρου, το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο έχει βυθιστεί σε μια άνευ προηγουμένου κρίση και διχοτόμηση.

-Έχει σημασία πως το σκέφτονται οι οπαδοί. Η ανακοίνωση από το Football Supporters Europe (FSE) χαρακτηρίζει τα σχέδια ως «παράνομα, ανεύθυνα και αντιανταγωνιστικά» που «θα είναι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου». «Οδηγούνται αποκλειστικά από την απληστία», προσθέτει. «Οι μόνοι που κερδίζουν είναι τα αμοιβαία κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου, οι ολιγάρχες και μια χούφτα ήδη πλούσιων συλλόγων, πολλοί από τα οποίους έχουν κακή απόδοση στα δικά τους εγχώρια πρωταθλήματα παρά το ενσωματωμένο πλεονέκτημά τους».

-Το όλο θέμα δεν είναι ποδοσφαιρικό ως αιτία, είναι οικονομικό με προπέτασμα καπνού την πανδημία, αλλά τίποτε δεν είναι στέρεο. Οι τρύπες στη νέα διοργάνωση είναι μεγάλες με πιο εμφανείς την απουσία εκπροσώπων από τη Γαλλία και τη παραδοσιακή μηχανή της Γερμανίας καθώς οι Ιδρυτικοί Σύλλογοι συγκεντρώνονται σε επτά πόλεις σε τρεις χώρες της Δυτικής Ευρώπης.

-Το νέο οικοδόμημα θα εμφανιζόταν ισχυρότερο με ένα ευρύτερο γεωγραφικό εύρος και αν είχαν μπει όλοι οι συμμετέχοντες στην προβλεπόμενη εναρκτήρια σεζόν.

Η πιθανότητα τώρα, με τα περισσότερα χαρτιά να ρίχνονται στο τραπέζι από ποτέ σε ένα παιχνίδι πόκερ που παίζεται εδώ και χρόνια, είναι ότι αυτό που έρχεται να είναι μια έντονη, επείγουσα περίοδος συζήτησης για το μέλλον του παιχνιδιού.

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια