Ποδόσφαιρο

Οι "Σερίφηδες" που (μας) βαράνε τα κουδούνια…

Το ότι ο Αθανασιάδης και ο Κολοβός διαπρέπουν στους υψηλότερους ορόφους του παγκοσμίου ποδοσφαίρου και δεν… κάνουν για το ελληνικό ποδόσφαιρο, δεν είναι καθόλου τυχαίο… Είναι η διαφορά ποδοσφαίρου και τοξικότητας…

Τυχαία άκουγα πριν από καιρό, τον  Γιώργο Αθανασιάδη σε συνέντευξή του στην Ερα Σπορ, μένοντας με καταπληκτικές έως απίστευτες εντυπώσεις για όσα περιέγραφε από την ομάδα του. Έδειχνε ευτυχής, χαρούμενος και αισιόδοξος, εκφράζοντας πίστη για το ότι η Σέριφ Τίρασπολ, θα μπορούσε να σταθεί άξια στο Τσάμπιονς Λιγκ. Πολύ ενθουσιώδης, λέω...

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκαναν όσα εξιστορούσε για τις συνθήκες και για τον τρόπο που αυτός και ο Κολοβός μένουν προσηλωμένοι μαζί με τους συμπαίκτες τους, σε ένα δημιουργικό έργο χωρίς πίεση και διοικητικές ή παρασκηνιακές φανφάρες, ούτε με αποθεώσεις στα καλά και μαύρες κριτικές στις ήττες, ή κράξιμο στα "κοράκια". Ζουν και δουλεύουν χωρίς φόβο, μαθαίνοντας να διδάσκονται και να βελτιώνονται από τα λάθη τους. Λίγη σημασία έχει ποιος είναι ο προεδράρας τους, αν έχει Μέσα να ελέγχει, αν έχει κουστωδία παρατρεχάμενων και τα λοιπά γνωστά που συμβαίνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι ποδοσφαιριστές λειτουργούν σε ιδανικές συνθήκες χωρίς, να φοβούνται ακόμη και τον ίσκιο τους…

Ένα καθαρό ποδοσφαιρικό περιβάλλον, το άκρως αντίθετο από την ποικίλη τοξικότητα που χαρακτηρίζει το δικό μας.

Κι αυτά από μια Σέριφ Τιράσπολ, από ένα άσημο «φυλάκιο» της Μολδαβίας κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία, που πανηγυρίζει μια από τις πιο εντυπωσιακές ανατροπές στην ιστορία του Champions League μετά τη νίκη της με 2-1 στην έδρα της Ρεάλ, της 13 φορές πρωταθλήτριας της διοργάνωσης. Μια απερίγραπτη νίκη στο 89ο λεπτό από τον Σεμπαστιέν Τιλ έναν διεθνή Λουξεμβούργιο, που άφησε τους οπαδούς της Ρεάλ άφωνους, αφού η ομάδα τους είχε όχι λιγότερες από 31 προσπάθειες για γκολ.

Μια ομάδα από ένα αυτοανακηρυγμένο ανεξάρτητο έθνος από το μη αναγνωρισμένο αποσχισθέν κράτος της Υπερδνειστερίας, το οποίο δεν αναγνωρίζεται από κανένα κράτος μέλος των Ηνωμένων Εθνών, είναι τώρα οι απίθανοι ηγέτες του Δ’ ομίλου του Champions League, έχοντας κερδίσει και τα δύο πρώτα παιχνίδια τους, συμπεριλαμβανομένης της νίκης με 2-0 επί της Σαχτάρ Ντόνετσκ, για να μην πεις ήταν τυχαίο…

Ο ίδιος περιέγραφε σε άλλη του συνέντευξη τι συμβαίνει εκεί: «Η ζωή είναι πολύ ήρεμη εδώ. Μια πόλη με 130 χιλιάδες κατοίκους, κλειστή κοινωνία, χωρίς πολλά πράγματα να κάνεις. Αλλά έχει καλά μέρη για φαγητό, τεράστια πάρκα για την οικογένεια. Εμείς έχουμε ένα καταπληκτικό προπονητικό κέντρο, με 15 γήπεδα για προπόνηση, ξενοδοχείο, κολυμβητήρια, εστιατόρια και τρία γήπεδα για επίσημα παιχνίδια. Μας παρέχουν τα πάντα. Είναι λίγο δύσκολα γιατί είμαστε γκρίζα ζώνη, δηλαδή πετάς για Κισινάου και από εκεί οδικώς σε 60 χιλιόμετρα φτάνεις στο Τίρασπολ. Αλλά μετά από λίγο καιρό το συνηθίζεις».

Και… τρίβοντας τα μάτια για να θέσουμε το αποτέλεσμα σε περαιτέρω πλαίσιο, η Σέριφ ατού του γκρίζουν τόπου, πέρασε από τέσσερις γύρους προκριματικών και έγινε η πρώτη ομάδα της Μολδαβίας που έπαιξε στη φάση των ομίλων της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης συλλόγων.

Ο τερματοφύλακας Γιώργος Αθανασιάδης, αναδείχθηκε παίκτης του αγώνα αφού απέτρεψε τους σούπερ σταρ της Ρεάλ. Ήταν μόλις η δεύτερη φορά που η Ρεάλ ηττάται σε οποιοδήποτε παιχνίδι της φάσης των 32 ομίλων στο Μπερναμπέου. Και το ρεκόρ του απίστευτο στην ιστορία του Champions League, καθώς έκανε δέκα αποκρούσεις, οι οποίες είναι οι περισσότερες ενός γκολκίπερ, ενώ η ομάδα του παίρνει τη νίκη!

Να μια κλασική από τις βασικές αιτίες που παίκτες της ποιότητας Αθανασιάδη και Κολοβού… δεν κάνουν για τις BIG ομάδες της ελληνικής Superleague… Έχει σχέση με την τοξικότητα του όλου φάσματος λειτουργίας από την ΕΠΟ έως τον πάτο… Του τρόπου που λειτουργεί το ποδόσφαιρο, μέσα από τα δεκανίκια της ΕΠΟ, της ΚΕΔ, των Μέσων του φανατισμού και της ακραίας στάσης απέναντι στο σύνολο. Οι δικοί μας οι καλοί και οι άλλοι οι κακοί. Το μίσος και η αντιπαλότητα. Η μονοφαγία των Αρχόντων που θα θέλει ο καθένας τους, όλα δικά του και πέρα από την πάρτη τους δεν βλέπουν ούτε στο ένα μέτρο... 

Δυστυχώς, ούτε αυτά τα κουδούνια που βάρεσαν ο Γιώργος και ο Δημήτρης ως Σερίφηδες του Champions League, θα περάσουν στο ντούκου και οι Big Άρχοντες στην κοσμάρα τους...

(Συνέχεια του άρθρου "Η Ελλάδα που τρώει τους ποδοσφαιριστές της")

 

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια