Ποδόσφαιρο

Μηνύματα και σήματα που στάλθηκαν μέσα σε μια μέρα...

Η συνέντευξη της ΠΑΕ ΟΦΗ, το "ριφιφί" εγγράφων στην ΕΠΣΗ και ο κόσμος του Τζιάνι

 Ο ΟΦΗ αξίζει την στήριξη όλων. Αυτονόητο. Οι φίλαθλοι έχουν σταθεί με υπέροχο τρόπο κι αν συγκρίνεις αναλογικά με τα stats του οποιοδήποτε ελληνικού επαγγελματικού πρωταθλήματος, είναι πρωταθλητές. Πάντα όμως μπορεί να συμβεί το περισσότερο. Ακούσαμε με προσοχή τα όσα είπαν χθες οι παράγοντας της ΠΑΕ.

Δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς στη θέση του προέδρου της ΠΑΕ Γιώργου Αλετρά «Η ομάδα είναι πλέον σε μια τάξη», αλλά και του αντιπροέδρου Κώστα Καζανάκη «Ο ΟΦΗ δε μπορεί να ζητιανεύει κάθε μέρα για να πληρώνει». Το τελευταίο αποτελεί μια σκληρή πραγματικότητα και μάλιστα με τον τρόπο που γίνεται (και το χρώμα του).

Ο ΟΦΗ διαθέτει φιλάθλους, κύρος, όνομα, ιστορία, παλιά τον λέγανε «μαγαζί γωνία», εκείνο λοιπόν που αναζητεί και λείπει είναι αυτός ο ένας, ο –κατά ποδοσφαιρική έννοια-  επενδυτής, που θα βάλει χρήμα, σχέδιο, όραμα, κατάλληλους συνεργάτες και όλα τα άλλα γνωστά που θα ανεβάζει όλους τους δείκτες. Αυτόν δεν μπορούν να τον βρουν οι φίλαθλοι.

Είναι και τομέας ευθύνης των παραγόντων, των μετόχων και όλων των ευώνυμων επιχειρηματιών του τόπου που έχουν τους κωδικούς και μιλούν την γλώσσα να προσεγγίσουν αυτό το ζητούμενο.

Έριξαν πολύ χαμηλά τον πήχη

Μπορούν να αναλογιστούν τις ευθύνες τους, όσοι κατέβασαν τόσο χαμηλά τον πήχη του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου στο Ηράκλειο; Μιλάμε για ποδοσφαιρικό πολιτισμό, αλλά η γλώσσα κινείται με δηλητηριώδη αγκάθια πάνω της και τα χέρια κάνουν πράξεις που παραπέμπουν σε ιστορίες της Καλαβρίας.
Ντροπή.
Τίποτε δεν μπορεί να καλύψει τις χοντρές «χειραγωγήσεις» που τάχα δεν γίνονται εδώ, με ενέργειες αυτού του είδους. Ούτε, όταν η γάτα την ώρα που θαυμάζει το πρόσωπό της στον καθρέπτη, να βγαίνουν τα ποντίκια και να ροκανίζουν την όποια αξιοπιστία και την ιστορία ενός θεσμού, που υπάρχει για να προσφέρει κάτι καλό στην αθλητική κοινωνία.
Στις εκλογές που έρχονται, ευτυχώς υπάρχουν πρόσωπα με προσωπικότητα και καλή έξωθεν μαρτυρία και με πολύ έργο στο ποδόσφαιρο, για είναι υποψήφιοι προς επιλογή με κριτήρια την προαγωγή και όχι την οπισθοδρόμηση στα όσα έχουν επιτευχθεί στα τοπικά και παιδικά μας πρωταθλήματα.

Δυσφήμιση για το ποδόσφαιρο του Ηρακλείου το «ριφιφί» εγγράφων και πρακτικών στην οδό Ιδομενέως από εκείνους που το τόλμησαν, αλλά και προβολή ταυτόχρονα που αποκαλύπτει στο ευρύ κοινό τις δικές τους «πρακτικές». Όποιοι κι αν είναι…

-Συμβαίνουν πολλά σε αυτή τη χώρα που μαρτυρούν ότι υπάρχει μια τάση να μας πηγαίνουν ολοταχώς προς τα πίσω, με προοδευτικό μανδύα…


Φαινόμενο της εποχής. Κι έχει δίκιο ο πρόεδρος της UEFA να ξεσπαθώνει κατά του Ινφαντίνο για τη μανία του χρήματος και της εξουσίας: «Το ποδόσφαιρο δεν είναι προς πώληση».

«Δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι μερικοί άνθρωποι που τυφλώνονται από την αναζήτηση κέρδους σκέφτονται να πουλήσουν την ψυχή του ποδοσφαίρου σε νεφελώδη ιδιωτικά κεφάλαια» (Αλεξάντερ Τσεφερίν, πρόεδρος της UEFA).

Ασορτί με τον πρόεδρο της ισπανικής La Liga, Χαβιέ Τέμπας που επιτέθηκε στον ίδιο με μια άλλη φράση: «Θα υπάρξει τροφή σήμερα και πείνα αύριο»!

#Η Δικαιοσύνη στο ελληνικό ποδόσφαιρο, έχει κανονισμούς που είναι ξεχωριστοί για κάθε ομάδα. Με αφορμή τα χάδια της, προς ΠΑΕ ΑΕΚ και ΠΑΟΚ μετά τη συναυλία βίας στο τελικό του κυπέλλου. (Αυτό είναι εξυγιαντικό και δεν παράγει βία;)

#Βαράτε βιολιτζήδες! Από την ακατάλυτη αυτή φράση εμπνεύστηκε άραγε ο πρόεδρος της ΕΠΣ Αθηνών, Παναγιώτης Δημητρίου καταθέτοντας στην ΕΠΟ την πρόταση να μην είναι λόγος διακοπής ενός αγώνα η περίπτωση τραυματισμού ενός φυσικού προσώπου, με μόνη εξαίρεση τον διαιτητή; Οι υπόλοιποι δηλαδή να τρώνε κοτρώνες και θα κινδυνεύει πολλαπλά η ακεραιότητά τους;

Ωστόσο είναι θετικό να ορίζονται από τους κεντρικούς φορείς ποδοσφαίρου οι γιατροί των αγώνων.

#Πρωτάθλημα ομίλων είχαμε τελευταία φορά στη χώρα μας το 1958! Ο Βασιλειάδης με το σχέδιό του για 20 ομάδας στην Σούπερ Λίγκα που έρχεται, τορπιλίζει την πρόταση του για αναδιάρθρωση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων και αποκαλύπτει τον «βέβηλο» σκοπό της, βαπτίζοντας τη σάρα και τη μάρα με το κακό συναπάντημα, ως πρόοδο!

#Το ποδόσφαιρο ξανά στο βωμό των κομματικών ή και προσωπικών πολιτικών συμφερόντων; Αναδύει ή όχι μπόχα αυτή η πρόταση, με έντονη την οσμή των πολιτικών εκλογών;

#Το έχουμε ζήσει αυτό κάθε φορά που στην "διπολική"  κομματικά Ελλάδα είχαμε εκλογές και το κουμάντο στο ποδόσφαιρο το είχε η εκάστοτε κυβέρνηση. Τα πρωταθλήματα γίνονταν με ρουσφέτια απανωτών αναδιαρθρώσεων, διότι η σωτηρία ομάδων ή η προαγωγή τους εκτός προκηρύξεων, λειτουργούσε ως ναρκωτικό που προκαλούσε ευφορία και πανηγύρια καθώς κάθε γειτονιά έπαιζε στα πάνω πρωταθλήματα, ακούγοντας σε πρώτο πρώτο πρόσωπο του "Διακογιάννη τη φωνή"!

#Ποια ανάπτυξη; Τσίρκο η κατάσταση…

Σχόλια