Αθλητισμός

Ροναλντίνιο: Ένα γράμμα κι ένα τραγούδι για το γελαστό παιδί!

Η αποχώρηση του Ροναλντίνιο από την ποδοσφαιρική δράση έγινε δεκτή με δυνατά συναισθήματα από την παγκόσμια ποδοσφαιρική κοινότητα και δη από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της, αλλά και τους φορείς όπως η FIFA και η UEFA.

Θα μπορούσε μάλιστα να ξαναγραφτεί το τραγούδι "το γελαστό παιδί", με διαφορετική πτυχή και οπτική στη ζωή, εμπευσμένο από το μόνιμο χαμόγελο στα χείλη του. Όλοι πάντως ένοιωσαν την ανάγκη να τον ευχαριστήσουν για τις όμορφες στιγμές που τούς πρόσφερε.

Μερικά από τα μηνύματα, όπως τα παρακάτω που πήρε ο Ροναλντίνιο, είναι πολύ ενδεικτικά και ειδικά εκείνο του Λιονέλ Μέσι που πλημμυρίζει από ευγνωμοσύνη:

 ΠΑΟΥΛΟ ΝΤΙΜΠΑΛΑ (Γιουβέντους): «Σε ευχαριστώ για κάθε χαμόγελο, για κάθε αγώνα»!

 ΤΟΜ ΓΟΥΑΤ (Σκωτσέζος επιθετικός της Λέουβεν): «Εξαιτίας του Μέσι δεν εκτιμήσαμε αρκετά την αξία του Ροναλντίνιο. Ο τύπος αυτός μπορούσε να κάνει με ένα τσαλακωμένο πακέτο τσιγάρα, όσα δεν μπορώ εγώ με τη μπάλα!»

 UEFA Champions League (επίσημος λογαριασμός στο twitter): «Ο Ροναλντίνιο ήταν ασταμάτητος. Ηταν άραγε ο πιο δημοφιλής παίκτης στην Ιστορία του Champions League;»

 ΑΛΕΞΑΝΤΡ ΛΑΚΑΖΕΤ (Αρσεναλ): «Ευχαριστούμε για όλα Θρύλε, Είδωλο, Ροναλντίνιο»

 FIFA (επίσημος λογαριασμός στο twitter): «1 Παγκόσμιο κύπελλο, 2 FIFA World Player of the year, 1 Κύπελλο Συνομοσπονδιών, 1 Παγκόσμιο Κύπελλο U17. Ο Ροναλντίνιο κατέκτησε πολλά τρόπαια, αλλά μας χάρισε πολύ περισσότερες αναμνήσεις»

 ΠΑΡΙ ΣΕΝ ΖΕΡΜΕΝ (επίσημος λογαριασμός στο twitter): «17 χρόνια μετά την υπογραφή του στην Παρί, ο Ροναλντίνιο ανακοίνωσε το τέλος της καριέρας του. Σε ευχαριστούμε για δύο υπέροχα χρόνια με τα χρώματά μας»

 ΝΕΪΜΑΡ (Παρί Σεν Ζερμέν): «Πόσο μεγάλη τιμή να είμαι μέρος της ιστορίας σου. Θα θυμάμαι για πάντα τη χαρά που έβγαζες στο γήπεδο. Αφησες κληρονομιά που δύσκολα μπορεί να συγκριθεί με ο,τιδήποτε στην τέχνη του ποδοσφαίρου»

 ΛΙΟΝΕΛ ΜΕΣΙ (Μπαρτσελόνα): «Όπως έλεγα πάντα, έμαθα πολλά δίπλα σου. Θα σου είμαι πάντοτε ευγνώμων επειδή έκανες τα πάντα εύκολα όταν ήρθα στην πρώτη ομάδα. Ήμουν αρκετά τυχερός να μοιραστώ μαζί σου πολλά πράγματα και πραγματικά χαρούμενος γι' αυτό, επειδή, εκτός από αστέρας στο γήπεδο, ήσουν και εξαιρετικός άνθρωπος και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Αν και αποφάσισες να αποσυρθείς, το ποδόσφαιρο ποτέ δεν θα ξεχάσει το χαμόγελό σου. Σου εύχομαι τα καλύτερα, Ροναλντίνιο Γκαούτσο»

Η επιστολή του Ροναλντίνιο στον 8χρονο εαυτό του...

Το ποιος είναι ο Ροναλντίνιο, δεν φαίνεται μόνο από την εικόνα του στα γήπεδα, αλλά μέσα από την παιδική αθωότητα που εκφράζει προς τον εαυτό του, με μια επιστολή γεμάτη συναισθηματική φόρτιση που έγραψε στα 36 του χρόνοα προς τον οκτάχρονο ...εαυτό του.

Το γράμμα αυτό δημοσιεύθηκε στο The Players Tribune, και γράφει μέσα για την ημέρα που έχασε τον πατέρα του, την πρώτη φορά που άκουσε το όνομα του Λιονέλ Μέσι στη Βαρκελώνη, την άνοδό του μέσα από τις τάξεις των Νέων της Γκρέμιο, τα χρόνια του στην Ευρώπη με Παρί Σεν Ζερμέν, Μπαρτσελόνα και Μίλαν, καθώς και τα διεθνή κατορθώματά του με τη Βραζιλία.

 Αξίζει τόσο πολύ να το διαβάσεις!

«Αγαπητέ οκτάχρονε Ροναλντίνιο,

 Αύριο, όταν θα γυρίσεις σπίτι έχοντας παίξει ποδόσφαιρο, θα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί. Οι θείοι σου, φίλοι της οικογένειας και κάποιοι άλλοι άνθρωποι που δεν θα αναγνωρίσεις θα βρίσκονται στην κουζίνα. Στην αρχή, θα νομίσεις ότι απλά άργησες για το πάρτι. Όλοι θα είναι εκεί για να γιορτάσουν τα 18α γενέθλια του αδερφού σου, Ρομπέρτο. Συνήθως, όταν επιστρέφεις σπίτι έχοντας παίξει ποδόσφαιρο, η μαμά είναι πάντα εκεί, γελώντας ή κάνοντας αστεία.  Αλλά αυτή τη φορά θα κλαίει. Και μετά θα δεις τον Ρομπέρτο. Θα τυλίξει το μπράτσο του γύρω σου και θα σε φέρει μέσα στο μπάνιο, ώστε να είστε μόνοι. Μετά θα σου πει κάτι που δεν θα καταλάβεις.  «Έγινε ένα ατύχημα. Ο μπαμπάς έφυγε. Είναι νεκρός».  Δεν θα μπορέσεις να το καταλάβεις. Τι σημαίνει αυτό; Πότε θα επιστρέψει; Πώς μπορεί να έφυγε;  Ο μπαμπάς ήταν ο μόνος που είχε πει να παίζεις δημιουργικά στο γήπεδο, ο μόνος που σου είχε πει να παίζεις με ελεύθερο στιλ -απλά να παίζεις- με τη μπάλα. Πίστευε σε εσένα περισσότερο από οποιονδήποτε. Όταν ο Ρομπέρτο ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικό ποδόσφαιρο για την Γκρέμιο την προηγούμενη χρονιά, ο μπαμπάς είπε σε όλους «ο Ρομπέρτο είναι καλός, αλλά περιμένετε να δείτε τι θα κάνει ο νεότερος αδερφός του που έρχεται». Ο μπαμπάς ήταν ένας υπερήρωας. Αγαπούσε το ποδόσφαιρο τόσο πολύ, ώστε ακόμα και αφού είχε δουλέψει στις αποβάθρες κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, θα δούλευε ως security στο γήπεδο της Γκρέμιο το Σαββατοκύριακο. Πώς γίνεται να μην τον ξαναδείς ποτέ; Δεν μπορείς να καταλάβεις τι θέλει να σου πει ο Ρομπέρτο.  Δεν πρόκειται να νιώσεις στεναχώρια αμέσως. Θα έρθει αργότερα. Λίγα χρόνια μετά, θα αποδεχθείς ότι ο μπαμπάς δεν θα ξαναέρθει ποτέ στη Γη. Αλλά αυτό που θέλω να καταλάβεις είναι ότι κάθε φορά που θα έχεις τη μπάλα στα πόδια σου, ο μπαμπάς θα είναι μαζί σου.  Όταν έχεις μια μπάλα ποδοσφαίρου στα πόδια σου, είσαι ελεύθερος. Είσαι ευτυχισμένος. Είναι σχεδόν σαν να ακούς μουσική. Το αίσθημα αυτό θα σε κάνει να θέλεις να μοιράσεις χαρά στους άλλους».

    Στη συνέχεια  αναφέρεται στην καριέρα του και το πέρασμα στην Ευρώπη. Το 2001 βρέθηκε στην Παρί Σ. Ζ, δύο χρόνια αργότερα στην Μπαρτσελόνα, από το 2008 μέχρι το 2011 στην Ιταλία με την Μίλαν, πριν επιστρέψει στην Βραζιλία.  Έπαιξε για την Φλαμένγκο και την Ατλέτικο Μινέιρο και είχε ένα πέρασμα στο Μεξικό με Κερετάρο πριν από την ένταξή του στη  Φλουμινένσε το 2015.

    «Κατά τη διάρκεια των τρελών πανηγυρισμών για την κατάκτηση του Μουντιάλ το 1994, θα γίνει ξεκάθαρο σε εσένα τι θέλεις να κάνεις για το υπόλοιπο της ζωής σου. Θα καταλάβεις επιτέλους τι σημαίνει το ποδόσφαιρο για τους Βραζιλιάνους. Θα καταλάβεις τη δύναμη του παιχνιδιού. Το πιο σημαντικό από όλα, θα δεις τη χαρά που μπορεί να προσφέρει το ποδόσφαιρο στους απλούς ανθρώπους. Όταν όμως θα γίνεις 18, θα πετύχεις κάτι για το οποίο ο πατέρας σου θα ήταν πολύ υπερήφανος. Θα κάνεις το ντεμπούτο σου με την μικρή ομάδα της Γκρέμιο.

 Την επόμενη χρονιά, θα παίξεις το πρώτο παιχνίδι σου με την μικρή εθνική ομάδα της Βραζιλίας.  Το 2001, θα υπογράψεις στην Παρί Σεν Ζερμέν.  Πως μπορώ να πω σε ένα παιδί που γεννήθηκε σε ένα ξύλινο σπίτι σε μια φαβέλα πως θα είναι η ζωή στην Ευρώπη; Είναι αδύνατο. Μείνε ελεύθερος και θα κατακτήσεις ένα Παγκόσμιο Κύπελλο για τη Βραζιλία.  Μείνε ελεύθερος και θα κατακτήσεις Champions League, πρωτάθλημα στην Ισπανία και στην Ιταλία. Μείνε ελεύθερος και θα κατακτήσεις μια «Χρυσή Μπάλα».  Στην Μπαρτσελόνα, θα ακούσεις για ένα πιτσιρίκι στην ομάδα νέων. Θα φορά το 10 όπως εσύ. Είναι μικρός όπως εσύ. Παίζει όπως εσύ. Εσύ και οι συμπαίκτες σου θα τον παρακολουθήσετε σε ένα παιχνίδι της ομάδας νέων της Μπαρτσελόνα και εκείνη τη στιγμή θα αντιληφθείς ότι αυτός θα γίνει κάτι περισσότερο από ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής. Το παιδί είναι διαφορετικό. Το όνομά του είναι Λιονέλ Μέσι.  Θέλω να του δώσεις μια συμβουλή.  Να του πεις: "Να παίζεις με χαρά. Να παίζεις ελεύθερα. Απλά να παίζεις με τη μπάλα»...

(Με πληροφορίες από το The Players Tribune και το ΑΠΕ ΜΠΕ)

Σχόλια