Ψυχολογία

Η μάχη μου με τα κιλά... «Το φαγητό ήταν πάντα εκεί να με αγκαλιάσει όταν δεν υπήρχε κανένας άλλος»

Γράφει η Μαρία Αρχοντάκη

Και έρχεται η στιγμή εκεί γύρω στα  40-45 που τα έχεις κάνει θάλασσα.

Βλέπεις το είδωλο σου στον καθρέφτη και αυτό που απεικονίζει δεν σου αρέσει καθόλου..

Σφίγγεις τα δόντια χαμηλώνεις το βλέμμα..

Λυπάσαι..

Στενοχωριέσαι ...

Και λες σήμερα θα προσπαθήσω .....

Η ώρα περνάει και μέχρι το μεσημέρι έχεις ήδη ξεχάσει τι έχεις πει το πρωί.. ο εγκέφαλος ζητάει μακαρόνια με κιμά,

Αχ, να φτιάξω μακαρόνια με κιμά με τυρί και ψωμί και φέτα.....και ελιές και ίσως ένα αβοκάντο και ένα λίτρο αναψυκτικό. Ίσως μια δυο πάστες για γλυκό ...

Και στο λεπτό η σκέψη γίνετε πράξη. Το νερό βράζει ...Ο κιμάς ψήνεται. Η φέτα και οι ελιές  είναι στο τραπέζι ..όλα έτοιμα.

Και ξεκινάς και πάλι για ένα τόσο ωραίο γευστικό γεύμα..Σηκώνεσαι όταν πλέον δεν μπορείς να πάρεις ανάσα.

Νιώθεις γεμάτη

Νιώθεις πλήρης..

Νιώθεις τόσο ωραία ...

Σαν να τυλίγει την κοιλίτσα σου μια τεράστια αγκαλιά.

Το απόγευμα χτενίζεις τα μαλλιά σου... Βλέπεις το ίδιο είδωλο που είδες το πρωί....Και θυμάσαι τι είπες....

Δεν προσπάθησα και σήμερα λες... Δεν τα κατάφερα...Ίσως αύριο… προσπαθήσω πιο πολύ.

Σφίγγεις τα δόντια ξανά...χαμηλώνεις το βλέμμα ..στενοχωριέσαι ...

Δάκρυα πλημμυρίζουν τα μάτια σου..

Είναι τόσο ωραία η γεύση.....Πληθώρα γεύσεων.....όνειρο που ξεχνώ τα πάντα λες...Αλλά αυτό τώρα που βλέπεις  στον καθρέφτη  δεν σου αρέσει... σε στενοχωρεί…σε θλίβει…

Αχ τι ωραία να έτρωγα τα πάντα και να μην πάχαινα λες.Αύριο ίσως προσπαθήσω. Πιο πολύ… ίσως αύριο τα καταφέρω...

Όχι… ίσως....

Αύριο θα προσπαθήσω.....

Αχ να έρθει η μέρα που θα βάλω εκείνο το παντελόνι που φορούσα 7 - 10  χρόνια πριν...Και κοιτάζεις τον εαυτό σου...

Και κοιτάζεις το σώμα σου και κοιτάζεις τα μάτια σου και βουρκώνεις που δεν μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου...θέλεις αλλά δεν μπορείς ....είναι τόσο πάνω από εσένα...Και κοιτάζεσαι ξανά στον καθρέφτη και ξανά ...και ξανά και ξανά...και μένεις εκεί. Να κοιτάς...το σώμα σου..Και μια στιγμή ...αγκαλιάζεις αυτό που βλέπεις...στον καθρέφτη.

Αγκαλιάζεις τον καθρέφτη.

Αυτό που δεν σου άρεσε μέχρι πριν λίγο …τώρα έχει πάρει άλλη μορφή.

Βλέπεις εμένα. Βλέπεις μέσα από εσένα.. αγκαλιάζεις το είδωλο σου..

Χαϊδεύεις τον καθρέφτη.. Συνειδητοποιείς κάτι... Και σιγοψυθίριζεις....

"Βρήκα ανακούφιση στο φαγητό στον χωρισμό μου, τις ώρες εκείνες που σε αναζητούσα ήταν το φάρμακο μου ...Βρήκα ανακούφιση τις στιγμές που με έπνιγε το δίκιο μου όταν μου φώναζαν στην δουλειά"

Τους μήνες που έμεινα άνεργη

Τις φορές που έπεσα

Τις φορές που σηκώθηκα

Τις φορές που έπεσα ξανά ..Τις φορές που με πλήγωναν οι λέξεις...

Που ήμουν ψυχολογικά πεσμένη ...Που έκλαιγα.Που γέλαγα. Που γιόρταζα...

Το φαγητό ήταν πάντα εκεί να με αγκαλιάσει .Όταν δεν υπήρχε κανένας άλλος..."

Και κλαις

Και κλαις...

Και κλαις...

Και αισθάνεσαι ευγνωμοσύνη ..που ήταν εκεί.. Πάντα στα καλά σου και στα άσχημα σου… Γιατί αν δεν ήταν το φαγητό ίσως ήταν κάτι άλλο...Και αισθάνεσαι ότι πρέπει να δεχτείς την κατάσταση σου και να βοηθήσεις τώρα το σώμα σου..Να βοηθήσεις τα χεράκια σου. Τα ποδαράκια σου. Που έτρεξαν για ανθρώπους

Που αγκάλιασαν

Που χάιδεψαν

Που ήσουν πάντα εκεί  να βοηθήσεις και που ΝΑΙ ίσως να μην το άξιζαν,

Αλλά το έκανες με την καρδιά σου χωρίς κανένα αντάλλαγμα ...

Που σε πλήγωσαν

Σε πρόδωσαν

Και το φαγητό ήταν εκεί

Να σε αγκαλιάσει άλλη μια φορά...

Και άλλη μια φορά...σε όλες τις πληγές σου .Πληγές που τις βλέπεις μια μια στο σώμα σου ολοκάθαρα μπροστά σου...

"Πόσο σε πλήγωσα εαυτέ μου... Πρώτα από όλα εσένα.."

Ήρθε η ώρα ..Ναι ήρθε η ώρα.. "Έχω την δύναμη λες"...

Έχεις τη δύναμη

Να βοηθήσεις τον εαυτό σου..

Το αξίζω κι εγώ.

Κι εγώ ΜΠΟΡΩ να ζω χωρίς να κουράζομαι ..Χωρίς να σκέφτομαι πως θα περάσει κι αυτή η μέρα με τον πόνο  στα πόδια μου..

"Τώρα σε αγαπώ πια έτσι όπως είσαι" λες.. Με τις πληγές σου...οι πληγές σου είναι η ζωή σου..Είσαι όμορφη αλλά θα σε κάνω ακόμα πιο όμορφη..

"Μόνο για σένα.. Όμορφη και υγιής..

Μόνο για σένα..

Δώρο μόνο για σένα. Μόνο για μένα ."

Φαγητό σε ευχαριστώ για όλα . Για τις καλές στιγμές και άσχημες μου που ήσουν πάντα εκείνα με ανακουφίζεις. Τώρα όμως πρέπει να σε αφήσω ..όπως σε ήξερα και να γνωρίσω την καλή σου πλευρά."Εαυτέ μου σε αποδέχομαι..Θα σε βοηθήσω να ζήσεις… υγιής"

"Θα σε βοηθήσω γιατί σήμερα..

Τώρα… Αυτήν την στιγμή

Σε αγαπώ..

Σε αγαπώ όπως αγαπώ ένα μωρό.

Θα σε φροντίσω."

Σήμερα.

"Αφιερωμένο σε όλες τις υπέρλαμπρες γυναίκες που παλεύουν με τα κιλά τουςΈχουμε όλες την δύναμη .."

ΜΠΟΡΩ. ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια