Ψυχολογία

Πως φτάνει κάποιος να πετάξει βιτριόλι σε έναν άλλο; - Η συμπεριφορά τέτοιων ατόμων

Αναλύοντας τη συμπεριφορά ενός ανθρώπου που φτάνει σε μια ακραία επίθεση, όπως αυτή με το βιτριόλι στην 34χρονη

Σίγουρα το περιστατικό με την επίθεση με βιτριόλι στην 34χρονη έχει συγκλονίσει το Πανελλήνιο.

Αυτή η επίθεση, όμως, μας έκανε να θέλουμε να καταλάβουμε πώς μπορεί να σκέφτεται ο δράστης αλλά και πώς θα μπορούσε να υποστηριχτεί στη συνέχεια το θύμα.

Όπως εξηγεί η Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Ειρήνη Λιάγκα, οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν πολλές φορές το συνάνθρωπό τους με βία και ως κοινωνία συλλογικά, δεν θα έπρεπε να την ανεχόμαστε σε καμία μορφή της.

Mπορεί ένας ψυχικά υγιής άνθρωπος να φτάσει σε αυτό το σημείο (μιας τέτοιας επίθεσης);

Οι άνθρωποι μέσα στην κοινωνική τους συναναστροφή, αντιμετωπίζουν πάρα πολύ συχνά το ενδεχόμενο να υπόκεινται ή να προκαλούν αδικίες ο ένας στον άλλον. Ο ψυχικά υγιής άνθρωπος, αντιλαμβάνεται τις αδικίες που του συμβαίνουν ή τις παραβιάσεις του προσωπικού του χώρου ή τα πράγματα που υφίσταται, αλλά δεν δικαιολογεί τον εαυτό του στο να εκδηλώσει βία, επειδή έχει υποστεί κάποια πράγματα.

Ο άνθρωπος στις κοινωνικές του συναναστροφές, μαθαίνει πρώτα από το περιβάλλον του σπιτιού του, αργότερα από το σχολικό περιβάλλον και περαιτέρω από το κοινωνικό του περιβάλλον κι από την αλληλεπίδραση με τα άλλα άτομα στενού κι ευρύτερου περιβάλλοντος, όταν υφίσταται μια συμπεριφορά η οποία δεν είναι του αντιστοιχεί όπως ο ίδιος αξιολογεί ή όπως αντικειμενικά αξιολογείται, να αντιδρά μεν αλλά να μην απαντά με βία, απέναντι σε αυτό που αντιλαμβάνεται ως δίκαιό του.

Με λίγα λόγια το ότι κάποιος άνθρωπος, αντιδρά με βία σε έναν άνθρωπο, δεν πιστοποιεί ότι δεν είναι ψυχικά υγιής αλλά χρειάζεται περισσότερη διερεύνηση. Θα μπορούσε να είναι ένας άνθρωπος, που έχει μεγαλώσει σε ένα κακοποιητικό περιβάλλον ή έχει υιοθετήσει αυτή τη συμπεριφορά βίας, δηλαδή αυτή την εκπομπή βίας όταν αυτοαδειοδοτείται το άτομο, επειδή έχει δίκαιο. Ένα παράδειγμα πολύ συχνό είναι “σου κάνω αυτό” γιατί “εσύ μου έκανες εκείνο”. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά στο περιστατικό που μελετάμε, είναι αυτού του τύπου, δηλαδή το πρόσωπο α’ αξιολογείται ότι έκανε κάτι στο πρόσωπο β’ και το πρόσωπο β’ αυτοαδειοδοτήθηκε να ανταποδώσει.

Πιστεύεις ότι υπήρχαν δείγματα στη συμπεριφορά αυτής της γυναίκας, που έδειχναν ότι θα μπορούσε να φτάσει σε αυτό το σημείο;

Η στάση που έχουμε απέναντι στα πράγματα και οι προσωπικές μας αξίες, είναι αυτές που καθορίζουν και τη συμπεριφορά μας σε σημαντικό βαθμό. Συνεπώς η συμπεριφορά είναι προβλέψιμη, όταν ξέρουμε τις στάσεις ενός ανθρώπου.

Ποιος είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος που φτάνει κάποιος ή κάποια σε αυτή τη μορφή βίας;

Συνηθέστερα, οι άνθρωποι επικαλούνται ως επιχείρημα σε παρόμοιες συνθήκες – όχι της ίδιας έντασης – ότι το δίκαιο που αντιλαμβάνονταν ότι είχαν, τους ώθησε στο να αντιμετωπίσουν έναν άλλον άνθρωπο με βία.

Τι νιώθει ο δράστης μετά την επίθεση; Δικαίωση, τύψεις; Μπορεί να μετανιώσει;

Θα έλεγα ότι γενικότερα, επικρατεί το δίκαιο της πυγμής, δηλαδή αρκετά συχνά στην καθημερινότητα και όχι μόνο στην επικαιρότητα, βλέπουμε το φαινόμενο να υπάρχουν δράστες μεταξύ μας που να δικαιολογούν τη βία που εκπέμπουν γιατί “έχουν δίκαιο”. Να καμαρώνουν γι’ αυτό, να λαμβάνουν κάποια ικανοποίηση, να σχεδιάζουν πλάνα εκδίκησης, τιμωρίας του άλλου ανθρώπου, όπως της στέρησης… Πολλές φορές όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση – αν και σε ακραίο βαθμό – τη βαριά και αμετάκλητη ποινή στον άλλον άνθρωπο, μέσα από σοβαρότατες συνέπειες. Θα χρειαστεί ως άτομα και ως κοινωνία συλλογικά, να μην ανεχόμαστε τη βία σε καμία μορφή, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες χωρίς κανένα ελαφρυντικό, ανεξαρτήτως του θεωρήματος που οποιοσδήποτε αδειοδοτεί τον εαυτό του, να πράξει κάτι εναντίον άλλου ανθρώπου ή θα το διεύρυνε κι έμβιου όντος.

Πώς μπορούν να υποστηριχτούν τα θύματα που έχουν δεχτεί τέτοιου είδους ακραίες επιθέσεις;

Τα θύματα βίαιων πράξεων, όπως αυτό που επεξεργαζόμαστε, κατά κανόνα μπαίνουν μετά την πράξη που έχουν υποστεί σε μια μακροχρόνια συνθήκη αποκατάστασης των ζημιών που έχουν υποστεί. Σε επίπεδο ψυχοκοινωνικό, σωματικό και οικονομικό πολλές φορές, με τεράστιο κόστος. Άρα τα συναισθήματα που υπάρχουν σε αυτή την περίπτωση, είναι τα συναισθήματα της θλίψης, της αδικίας, του ψυχικού πόνου, υπάρχουν ελλείματα τα οποία αναπτύσσονται αφού το θύμα έχει υποστεί και συνεχώς υπόκειται σε αλλαγές στη ζωή του εξαιτίας των τραυματικών γεγονότων και των συνεπειών από αυτό. Τα θύματα λοιπόν χρειάζονται μακροχρόνια υποστήριξη, με πολύ μεγάλο ψυχικό κόστος.

Πηγή: marieclaire.gr

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια