Πολιτισμός

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Το τέλος των σπουδαίων Αλεξάντρ Πούσκιν και Φίοντορ Ντοστογιέφσκι

Η ζωή και το έργο τους

Σαν σήμερα, στις 29 Ιανουαρίου του 1837 αφήνει την τελευταία του πνοή ο –κατά πολλούς- μεγαλύτερος Ρώσος ποιητής όλω των εποχών. Ο λόγος για τον Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, τον επονομαζόμενο και ως «πατέρα» της νεότερης ρωσικής λογοτεχνίας. Ο Πούσκιν γεννήθηκε στη Μόσχα στις 26 Μαίου του 1799 και σκοτώθηκε στην Αγία Πετρούπολη τον Ιανουάριο του 1837: Ο σπουδαίος ποιητής έπεσε νεκρός σε μονομαχία με τον απατημένο σύζυγο της ερωμένης του.

Την ίδια ημερομηνία που σκοτώθηκε ο Πούσκιν έμελλε να αφήσει την τελευταία του πνοή, αρκετά χρόνια αργότερα, και ο Φίοντορ Ντοστογιέφσκι. Ο κορυφαίος Ρώσος λογοτέχνης πέθανε στις 29 Ιανουαρίου του 1881 σε ηλικία 60 ετών.

Ο Ντοστογιέφσκι έμελλε, πάντως, πολλά χρόνια νωρίτερα, να βιώσει μια άκρως τραυματική εμπειρία η οποία επρόκειτο να του αλλάξει ολόκληρη τη ζωή. Στις 16 Νοεμβρίου του 1849, ο σπουδαίος συγγραφέας καταδικάστηκε σε θάνατο. Μερικούς μήνες νωρίτερα, ο 28χρονος τότε συγγραφέας είχε συλληφθεί μαζί με συντρόφους του από την τσαρική αστυνομία ως μέλη του “κύκλου Πετρασέφσκι”.

Τελικά, στις 16 Νοεμβρίου ο Ντοστογιέφσκι και οι σύντροφοί του δικάζονται και καταδικάζονται στην εσχάτη των ποινών. Τις επόμενες ώρες εκτυλίσσεται ένα δράμα, το οποίο έμελλε να αλλάξει άρδην τη ζωή του νεαρού τότε Φίοντορ: Για ώρες ολόκληρες, οι βασανιστές προχωρούν σε εικονικές εκτελέσεις των μελλοθάνατων, ενώ τους ταλαιπωρούν αφήνοντάς τους να περιμένουν το εκτελεστικό απόσπασμα στην παγωμένη ύπαιθρο. Μετά από έναν απίστευτο ψυχολογικό πόλεμο, ανακοινώνεται στους μελλοθάνατους ότι τους δόθηκε χάρη.

Η ποινή του Ντοστογιέφσκι μετατρέπεται σε τετραετή εξορία στη Σιβηρία. Σήμερα είναι ιστορικά αποδεκτό ότι η εμπειρία αυτή του Ντοστογιέφσκι, σε συνδυασμό με τα χρόνια της εξορίας, υπήρξε καθοριστική στο να εγκαταλείψει τις επαναστατικές ιδέες και να επιστρέψει στην Ορθοδοξία και τις παραδοσιακές ρωσικές αξίες.

1999: Η άφιξη του Οτσαλάν στην Αθήνα

Το ημερολόγιο έδειχνε 29 Ιανουαρίου του 1999 όταν ο ηγέτης του PKK Αμπντουλάχ Οτσαλάν φτάνει στην Αθήνα, όπου παραμένει για δύο ημέρες παράνομα.

Μερικές ημέρες αργότερα ο Οτσαλάν επρόκειτο να συλληφθεί στην ελληνική πρεσβεία της Κένυα και να καταλήξει τελικά στα «χέρια» των τουρκικών Αρχών.  Στις αρχές Φεβρουαρίου του 1999, ο Κούρδος ηγέτης βρέθηκε στην Κένυα, έπειτα από εβδομάδες περιπλανήσεων σε διάφορα ευρωπαϊκά κράτη.

Εκεί, ο Οτσαλάν παρέμεινε κρυμμένος στο σπίτι του Έλληνα πρέσβη, συνοδευόμενος από Έλληνα αξιωματούχο της ΕΥΠ. Η Τουρκία καλεί τις κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών χωρών να μη δεχτούν στην επικράτειά τους τον Οτσαλάν και ο τελευταίος αρχίζει να σκέφτεται το ενδεχόμενο να παραδοθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Τελικά, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, οι οποίες περιβάλλονται μέχρι σήμερα με πέπλο μυστηρίου, ο Οτσαλάν συλλαμβάνεται τα ξημερώματα της 16ης Φεβρουαρίου στην ελληνική πρεσβεία της Κένυα.

Παρά τις μαζικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που διοργάνωσαν Κούρδοι σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ο Οτσαλάν οδηγείται σιδηροδέσμιος στις φυλακές του Ιμραλί, στη θάλασσα του Μαρμαρά.

Μέχρι και σήμερα, ο Κούρδος ηγέτης παραμένει ο μοναδικός κρατούμενος των εκεί φυλακών υψίστης ασφαλείας στη νησίδα Ιμραλί, έχοντας καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη.

Σχόλια