Πολιτισμός

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

«Αντέτι»: Η συναρπαστική ιστορία ενός μοναδικού βιβλίου - Τι λέει η συγγραφέας

Η συγγραφέας Μαρία Πρινάρη - Καρκαβατσάκη μιλάει για το νέο της βιβλίο

Το νέο πολυαναμενόμενο μυθιστόρημα της Μαρίας Πρινάρη - Καρκαβατσάκη, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Πνοή»

Από το πρώτο λεπτό ανάγνωσής του, κερδίζει τον αναγνώστη, καθώς οι ιστορίες των ηρώων είναι συναρπαστικές και γεμάτες ανατροπές, πρόκειται για το νέο βιβλίο με τίτλο «Αντέτι», της Κρητικιάς Μαρίας Πρινάρη - Καρκαβατσάκη.

Ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινά γεγονότα και προκαλεί στον αναγνώστη έντονα συναισθήματα. Άλλοτε θυμό, ενώ άλλοτε τον παρασέρνει να ταυτιστεί απόλυτα με τον ήρωα και να μοιραστεί τα συναισθήματά του. 

Πρόκειται για μία ιστορία που ξεκινά πριν από έναν αιώνα στην Κρήτη και καταλήγει στην Αθήνα του σήμερα ακολουθώντας τις ζωές των ανθρώπων τριών γενεών. Ζωές που η πορεία τους καθορίστηκε από το «αντέτι» και την πίστη τους στο εθιμικό δίκαιο.

«Στον τόπο του γενναίου αλλά και του παραλόγου κάποιες φορές, όπου ο άντρας πιστεύει πως την εκδίκηση πρέπει να την παίρνει ο ίδιος με τη χέρα του, ο σασμός σάζει και σώζει καταστάσεις εμποδίζοντάς τες να εξελιχθούν σε βεντέτα», τονίζει η συγγραφέας, στην αναφορά της για το βιβλίο.

Το neakriti.gr, συνάντησε τη συγγραφέα του βιβλίου, κ. Μαρία Πρινάρη - Καρκαβατσάκη, η οποία μας μίλησε για το «Αντέτι». Μας εξομολογήθηκε ποια ήταν η πηγή έμπνευσής της για το όμορφο και νοσταλγικό αυτό ταξίδι… που έκανε μαζί με τους ήρωες, τι ήταν εκείνο που την γοήτευσε περισσότερο και ποιο το κίνητρό της.

 

Κυρία Πρινάρη πρόκειται για το τρίτο σας βιβλίο, το οποίο διακρίνεται από έντονο συναίσθημα και ρεαλισμό. Τι ήταν εκείνο  που σας… παρακίνησε να δώσετε… «ζωή» σε μία ιστορία, που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Υπήρξε κίνητρο και ποιο ήταν αυτό;

«Σκοπός μου ήταν να δει και να μάθει ο κόσμος και την άλλη πλευρά. Ήξερε μόνο τη μία, αυτή της βεντέτας. Οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν ακούνε τη λέξη βεντέτα, τη συνδέουν αμέσως με την Κρήτη. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά κι αυτή είναι ένα αντέτι, ένας άγραφος νόμος δηλαδή, που είναι ο σασμός. Το κίνητρό μου ή η πρόκληση αν θέλετε, ήταν να βάλω το καλό απέναντι στο κακό».

 

Η ιστορία διαδραματίζεται έναν αιώνα πριν στην Κρήτη και καταλήγει στην Αθήνα του σήμερα, πρόκειται για την ιστορία των ηρώων τριών γενεών, των οποίων οι ζωές και η πορεία καθορίστηκε από το «αντέτι». Τι είναι εκείνο που σας γοήτευσε περισσότερο γράφοντας αυτή την ιστορία και ποιο το μήνυμα που ενδεχομένως θα θέλατε να περάσετε μέσα από βιβλίο σας;

«Ολόκληρο αυτό το νοσταλγικό ταξίδι με διάρκεια σχεδόν ενός αιώνα, έχει από μόνο του μια γοητεία. Η αναβίωση παλιών εθίμων έχει την αξία της, καθώς αποτελούν κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Το οδοιπορικό στις ζωές αυτών των ανθρώπων, είναι συναρπαστικό. Αυτό που με γοητεύει περισσότερο όμως, είναι η αξία, η δύναμη αλλά και η υπακοή στον λόγο τιμής αυτών των ανθρώπων. Αυτό είναι και ένα από τα μηνύματα που θέλω να δώσω, αλλά και πολλά άλλα. Όπως ότι αξίζει να αφήσουμε στην άκρη την περηφάνια μας προκειμένου να αποφύγουμε μια δύσκολη κατάσταση, ή ότι σήμερα είναι η ώρα που πρέπει να κάνουμε κάτι γιατί το αύριο μπορεί ξαφνικά να γίνει ποτέ… Ας μην τα πούμε όμως όλα, αλλά να αφήσουμε τον αναγνώστη να τα ανακαλύψει μόνος του ταξιδεύοντας στις σελίδες του βιβλίου!».

 

Από το πρώτο λεπτό ανάγνωσής του, κερδίζει τον αναγνώστη, καθώς οι ιστορίες των ηρώων είναι συναρπαστικές και γεμάτες ανατροπές. Πόσο καιρό το δουλεύατε;

«Έρευνα και συγγραφή έγιναν παράλληλα στη διάρκεια τριών χρόνων. Είναι ένα θέμα ευαίσθητο, οι ισορροπίες λεπτές και χρειάζονται προσοχή άρα και χρόνο».

 

Αν και ο σασμός είναι η ιδανική λύση, το τίμημα που καλούνται να πληρώσουν οι ήρωες της ιστορίας είναι ο εκτοπισμός, η θυσία της αγάπης, ο συμβιβασμός. Πιστεύετε στον σασμό;

«Όλα στη ζωή έχουν κάποιο τίμημα. Σασμός, σημαίνει φτιάξιμο, διόρθωμα και στην περίπτωση που γίνεται για να αποφευχθεί η εξέλιξη μιας κατάστασης σε βεντέτα, είναι η συμφιλίωση δυο αντιμαχόμενων πλευρών. Πιστεύω λοιπόν ότι ο σασμός, ακόμα κι αν γίνει με κάποιο «τίμημα», είναι προτιμότερος από το να χαθούν ζωές. Είναι παραδεκτό από πολύ κόσμο, ότι οι σασμοί έχουν συμβάλει στη μείωση της βεντέτας. Χρειάζεται προσοχή όμως! Δεν πρέπει κανείς, έχοντας κατά νου ότι αφού κάποιοι θα φροντίσουν να φτιάξουν τα πράγματα, άρα μπορούν να ενεργούν αλόγιστα και άνομα γιατί έτσι τους αρέσει! Αυτό βέβαια το έχουν υπ’ όψιν τους οι άνθρωποι που ασχολούνται με τους σασμούς και τέτοιες περιπτώσεις, αν υπάρξουν, τις απομονώνουν».

 

Ποιον ήρωα μέσα από το βιβλίο αγαπήσατε περισσότερο ή ταυτιστήκατε με αυτόν;

«Ίσως ακουστεί κοινότοπο αν πω ότι τους αγάπησα όλους γιατί εγώ τους έπλασα, αλλά έτσι είναι. Κι αυτούς που έπαιξαν τους πρώτους ρόλους αλλά και τους δεύτερους. Όλων η παρουσία είχε τη σημασία της. Ταυτίστηκα με κάποιο τρόπο με όλους κάποιες στιγμές αλλά απόλυτα με κανέναν. Πολλοί από τους ήρωες, είχαν στοιχεία που θα μπορούσε να είναι και δικά μου».

 

Πρόκειται για το τρίτο βιβλίο σας βιβλίο. Πώς ξεκινήσατε να γράφετε το πρώτο σας βιβλίο;

«Ξεκίνησα να γράφω όταν πλέον είχα συνταξιοδοτηθεί από τη δουλειά μου. Ήταν κάτι που χρωστούσα στον εαυτό μου. Ήταν μια ανάγκη που πάντα είχα, ένα όνειρο που όμως έμοιαζε πολυτέλεια η πραγμάτωσή του τα χρόνια που δούλευα και παράλληλα έπρεπε να φροντίζω την οικογένειά μου. Ξέρετε, πολλοί άνθρωποι ονειρεύονται να κάνουν ένα μεγάλο ταξίδι σαν δώρο στον εαυτό τους, όταν θα πάρουν τη σύνταξη. Για μένα το πρώτο μου βιβλίο ήταν η αρχή του δικού μου μεγάλου ταξιδιού».

 

Από που αντλείτε έμπνευση, συνήθως για τα βιβλία σας; Τι σας επηρεάζει περισσότερο και σας «αγγίζει», ποια τα ερεθίσματα συνήθως τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν κινητήριος δύναμη και να ξεκινήσετε να γράφετε;

«Ο,τιδήποτε μπορεί να είναι πηγή έμπνευσης. Μια κουβέντα, μια εικόνα, ένα συναίσθημα ή ένα όνειρο. Το χαμόγελο ενός παιδιού ή τα δάκρυα στα μάτια ενός ηλικιωμένου… Κινητήριος δύναμη πάντα, είναι η αγάπη για τη συγγραφή. Νομίζω αυτή είναι που μετατρέπει κάθε ερέθισμα, συναισθηματικό, οπτικό ή ακουστικό σε έμπνευση. Είναι η ανάγκη να κάνεις λέξεις τα κομμάτια της ψυχής σου».

 

Ξεχωρίζετε κάποιο από τα βιβλία σας και αν ναι, ποιο από όλα περισσότερο;

«Συνηθίζουμε να λέμε ότι τα βιβλία μας είναι τα πνευματικά παιδιά μας. Σαν παιδιά μου λοιπόν, όλα τα αγαπάω. Μια αδυναμία παραπάνω, έχω στο νεογέννητό μου, που είναι το "Αντέτι"».

 

Σας ευχαριστούμε πολύ! Καλοτάξιδο το βιβλίο σας!

«Ευχαριστώ πολύ κι εγώ! Καλά Χριστούγεννα, χρόνια πολλά, καλή χρονιά, με υγεία και αγάπη. Και ειρήνη σε όλο τον κόσμο!».

 

 

 

 

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια