Πολιτισμός

Βιβλίο

Παρουσιάζεται η «Καινούρια Μέρα» του Νίκου Χρυσού

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019, 7:30 μμ, Αναλόγιο

Ένα από τα σπουδαιότερα βιβλία της ελληνικής παραγωγής του 2018 θα παρουσιαστεί στο βιβλιοπωλείο “Αναλόγιο”

Πρόκειται για το μυθιστόρημα “Καινούργια μέρα” του Νίκου Χρυσού. Για το βιβλίο και τον συγγραφέα θα μιλήσουν οι Λευτέρης Γιαννακουδάκης, συγγραφέας, και Νίκος Ψιλάκης, συγγραφέας και δημοσιογράφος.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο “Αναλόγιο” (Ρούσσου Χούρδου 8, τηλ. 2810/282.303) την Τετάρτη 6 Μαρτίου, στις 7:30 το απόγευμα. Θα ακολουθήσει συζήτηση των φίλων που θα παρευρεθούν με τον συγγραφέα.

«Μετά το “Μυστικό της τελευταίας σελίδας”, ένα μυθιστόρημα εσωτερικής αναζήτησης κι αναστοχασμού - με στοιχεία νουάρ, μάλιστα - που εκδόθηκε το 2009, ο Νίκος Χρυσός επανέρχεται με την “Καινούργια μέρα”. Στις 700 περίπου σελίδες του νέου του βιβλίου δικαιολογείται απόλυτα ο χρόνος που μεσολάβησε. Για να έχει νόημα ένας τέτοιος όγκος λέξεων θα πρέπει να βρούμε: ένα σημαντικό θέμα, αναπτυγμένους εκφραστικούς τρόπους, ολοκληρωμένους χαρακτήρες, στοχευμένη αντιστοίχιση του μυθιστορηματικού κόσμου με τον πραγματικό και παρεμβατική διάθεση. Όλα αυτά τα βρίσκουμε μέσα στο βιβλίο του Χρυσού», αναφέρεται σε μια σύντομη περιγραφή-κριτική του βιβλίου.

«Το θέμα του βιβλίου με λίγα λόγια έχει ως εξής: Τρεις φασίστες - κυνηγοί απόκληρων - καίνε ζωντανό έναν άστεγο, τον Σεβαστιανό, που ήταν αγαπητός στον κόσμο του για τις περίεργες ιστορίες που αφηγούταν. Η είδηση απασχολεί ελάχιστα τον Τύπο, οι δράστες εξαφανίζονται και απομένει μόνο ο τρόμος που απλώνεται στον κόσμο των αστέγων και η ανάμνησή του στους “φτωχοδιάβολους” φίλους που ζούσαν μαζί του.

Ωστόσο, ο νεαρός Παύλος, ένας από τους τρεις δράστες που σύρθηκε στην αποτρόπαιη αυτή ενέργεια, δεν αντέχει τις ενοχές. Αποφασίζει να ερευνήσει τη ζωή του θύματος (του). Νομίζει πως θα καταφέρει να γλιτώσει από τις τύψεις του. Με αυτόν στη θέση του ερευνητή παρακολουθούμε τις αφηγήσεις των τεσσάρων πιο προσφιλών προσώπων του Σεβαστιανού.

Ο συγγραφέας ενσωματώνει πολλές ξεχωριστές ιστορίες μέσα στο κείμενό του. Έτσι, ενώ αποδεικνύεται οργιώδης στη φαντασία και στην επινόηση, καταφέρνει αυτές τις ιστορίες να τις συνενώσει θεματικά, ώστε να μη διασπαστεί η μυθιστορηματική ροή.

Το κείμενο “τρέχει”, η γλώσσα του Χρυσού είναι δουλεμένη ώστε να αποφεύγονται οι επαναλήψεις και οι “λαϊκισμοί”, το πραγματολογικό υλικό αποκαλύπτει μεγάλη έρευνα από τον συγγραφέα, στοιχεία που κάνουν την αφήγηση να σε τραβά από το μανίκι».

Σχόλια