Πολιτισμός

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Γιώργος Σεφεριάδης: Ο Διπλωμάτης που έγινε ποιητής παγκόσμιας κλάσης

Ήταν 20 Σεπτεμβρίου όταν άφησε την τελευταία του πνοή ο Έλληνας ποιητής στον οποίον «υποκλίθηκαν» τα Νόμπελ.

Δείτε αναλυτικά τα γεγονότα που σημάδεψαν τη σημερινή ημέρα.

Βίος και Πολιτεία του Γιώργου Σεφέρη

Το ημερολόγιο έδειχνε 20 Σεπτεμβρίου του 1971, όταν φεύγει από τη ζωή ένας από τους σπουδαιότερους ποιητές του 20ού αιώνα. Ο λόγος για το μεγάλο Γιώργο Σεφέρη, εκ των πλέον επιφανών εκπροσώπων της γενιάς του ’30.

Ο Γιώργος Σεφεριάδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του 1900 στη Σμύρνη. Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του δικηγόρου Στέλιου Σεφεριάδη και της Δέσποινας Τενεκίδη. Το 1914, η οικογένειά του εγκαθίσταται στην Αθήνα, όπου το 1918 ο νεαρός Γιώργος θα τελειώσει τις εγκύκλιες σπουδές του. Στη συνέχεια γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, από την οποία αποφοίτησε το 1924, με διδακτορικό.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, το 1926 διορίζεται υπάλληλος στο υπουργείο Εξωτερικών, ξεκινώντας την καριέρα του στο διπλωματικό σώμα, η οποία κορυφώθηκε το 1957 με την τοποθέτησή του ως πρεσβευτή της Ελλάδας στη Μεγάλη Βρετανία. Ο Σεφέρης εμφανίζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά γράμματα το 1931 με την ποιητική συλλογή “Στροφή”, η οποία προκάλεσε πλήθος - θετικών και αρνητικών - σχολίων στους λογοτεχνικούς κύκλους της πρωτεύουσας. Λίγα χρόνια μετά, το 1935, ο Σεφέρης εκδίδει την ποιητική συλλογή “Μυθιστόρημα”, με την οποία καθιερώνεται ως ένας από τους πιο σημαντικούς ποιητές.

Εκτός από το ποιητικό του έργο, ο Σεφέρης έγραψε και πλήθος δοκιμίων, ενώ έχει να επιδείξει και σημαντικό μεταφραστικό έργο, καθώς - μεταξύ άλλων - μετέφρασε στα ελληνικά έργα του Αμερικανού ποιητή Έλιοτ. Το έργο του Σεφέρη αρχίζει να μεταφράζεται σε ξένες γλώσσες και από τη δεκαετία του ’50 ο ποιητής γίνεται ευρέως γνωστός και στο εξωτερικό. Το Δεκέμβριο του 1963 ήρθε η μεγάλη τιμητική διάκριση με τη βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας «για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες», όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της Σουηδικής Ακαδημίας.

Εξάλλου, στις 28 Μαρτίου του 1969, κατά τη διάρκεια της χούντας των Συνταγματαρχών, ο Σεφέρης προβαίνει στην περίφημη δήλωσή του στο ραδιόφωνο του BBC. «Είναι μια κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης, όπου όσες πνευματικές αξίες κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές, με πόνους και με κόπους, πάνε κι αυτές να καταποντισθούν μέσα στα ελώδη στεκάμενα νερά», είχε δηλώσει, μεταξύ άλλων, ο ποιητής.

Στις αρχές του Αυγούστου του 1971, ο Σεφέρης μπαίνει στο νοσοκομείο για επέμβαση στο δωδεκαδάκτυλο. Θα αφήσει την τελευταία του πνοή ενάμιση μήνα μετά, τα ξημερώματα της 20ής Σεπτεμβρίου, από μετεγχειρητικές επιπλοκές. Λίγα 24ωρα αργότερα, στις 23 Σεπτεμβρίου, το “Βήμα” δημοσιεύει το τελευταίο ποίημα που έγραψε ο ποιητής, το “Επί Ασπαλάθων”, το οποίο αποτελεί καταγγελία σε βάρος του δικτατορικού καθεστώτος της Ελλάδας.

1942: Η ανατίναξη των γραφείων της ΕΣΠΟ

Σαν σήμερα, στις 20 Σεπτεμβρίου του 1942, σημειώνεται μια από τις πιο σημαντικότερες αντιστασιακές πράξεις ενάντια στους ναζί κατακτητές στην Αθήνα: Η οργάνωση Πανελλήνια Ένωση Αγωνιζόμενων Νέων ανατινάζει τα γραφεία της προδοτικής ΕΣΠΟ (Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση), που στεγάζονταν στο κέντρο της πρωτεύουσας. Από την έκρηξη σκοτώνονται Γερμανοί αξιωματικοί, αλλά και Έλληνες δωσίλογοι.

 

Σχόλια