"Μικρά κ' Περίεργα"

Η έντιμη δημοσιογραφία φιμώνεται;

Του Γιώργου Σαχίνη

Αν αυτό δεν είναι πανικός ενός παρακράτους, που εμφανίζεται "ακριβό στα πίτουρα και φθηνό στις κότες", τότε τι είναι; Κι όμως ο συλληφθείς, περίπου ως κακούργος, δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης είναι ίσως ο μόνος που αυτήν τη στιγμή έχει προσφέρει ανεκτίμητη υπηρεσία στη χώρα, δημοσιεύοντας την περίφημη "λίστα Λαγκάρντ" μέσω του περιοδικού του "Hot Doc", βάζοντας τέλος σε μία ακατάσχετη λασπολογία στον ανεμιστήρα επί μέρες κατά πάντων, που έχει φτάσει να κατεδαφίζει κάθε έννοια και θεσμό. Τη στιγμή που επί δύο χρόνια δύο υπουργοί οικονομικών, δύο επικεφαλής του ΣΔΟΕ και δεκάδες εισαγγελείς σφυρίζουν αδιάφορα σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Αλλά ο Κώστας έκανε το "λάθος" να οξύνει πάθη - παραμονή παρέλασης - αντί να κατευνάσει την ένταση, πήγε και "κάρφωσε" 2.000 χιλιάδες ανθρώπους του μόχθου, σπιλώνοντας συνειδητά υπολήψεις και συνειδήσεις, τις οποίες ευτυχώς υπερασπίζονται οι πολιτικές και δικαστικές Αρχές της χώρας, διότι ο Βαξεβάνης, ως γνωστόν, καταπατά βάναυσα τα προσωπικά δεδομένα, προσβάλλοντας την ίδια τη διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Κανονικά, εκτός από την ελληνική Δικαιοσύνη, έπρεπε να έχουν κινηθεί άμεσα η Διεθνής Αμνηστία, οι "κυανόκρανοι" του ΟΗΕ και ο 6ος Στόλος να υπερασπιστούν την τιμή και την υπόληψη των διαπομπευόμενων "πατριωτών", που στήριζαν τη ρευστότητα των κλονισθέντων προσφάτως ελβετικών τραπεζών. Δηλαδή, αντί να πούμε και ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στους ανθρώπους που, αφουγκραζόμενοι τη διεθνή τραπεζική κρίση, βοήθησαν να μη μετακυλιστεί αυτή η κρίση στην κεντρική Ευρώπη, υπαινίσσονται κάποιοι κακόβουλοι και κινδυνολόγοι δόλο και απόπειρα απόκρυψης στοιχείων νόμιμου ή παράνομου πλουτισμού, ή φτάνουν ακόμα και στο σημείο να υπονοούν ανερυθρίαστα ότι αυτοί οι σπουδαίοι Έλληνες μπορεί και να φοροδιέφυγαν.

Αν είναι δυνατόν!!! Φανταστείτε να μην έγραφε κιόλας, παρουσιάζοντας τη λίστα, πως όλοι αυτοί δεν είναι ντε και καλά φοροφυγάδες ή να μη διατύπωνε, όπως έκανε, την άποψη ότι με τη δημοσιοποίηση της λίστας επιχειρεί να βάλει φραγμό σε όσα ως σημεία και τέρατα σε όλη την Αθήνα, ακόμη και από το βήμα της Βουλής, διαδίδονταν για πολιτικούς πρώτης γραμμής. Πού θα φτάσει η δημοσιογραφική διαστροφή του Βαξεβάνη;

Ήρθε η ώρα η κήνσορες της ευταξίας και ευνομίας με τη δίωξη του Κώστα να λειτουργήσουν αποτρεπτικά σε τυχόν άλλους επίδοξους "περίεργους" δημοσιογράφους που έχουν ως πρόθεση να αποκαλύπτουν ονόματα και διευθύνσεις. Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, αν είναι έτσι, η Δικαιοσύνη δεν έχει το δικαίωμα να λειτουργεί με όρους προσωπικής εμπάθειας. Από τη στιγμή που διατάχθηκε η σύλληψη Βαξεβάνη, έπρεπε να διαταχθεί ταυτόχρονα η σύλληψη των κατά το νόμο υπευθύνων όλων των επαγγελματιών της ενημέρωσης που την αναπαρήγαγαν. Αυτούσια μάλιστα.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης δεν μπορεί να επιτρέπει αυτή την αρρωστημένη καθυστέρηση στη δίωξη των υπολοίπων, αφού εκρίθη από κάποιον εισαγγελέα ότι η δημοσιοποίηση της λίστας είναι αδίκημα. Εάν την είχαμε εμείς τη λίστα, θα τη δημοσιεύαμε και ας μας πηγαίνανε στο Αυτόφωρο. Θα ήταν τιμή να μας δικάσουν για αυτόν το λόγο.

Αυτή η λίστα και όλες οι λίστες που κυκλοφορούν πιθανόν να έχουν εξαργυρώσει αίμα, πόνο και δάκρυα των συμπατριωτών μας, που υποφέρουν από την ένοχη σιωπή των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης.

Ήδη συνάδελφοι δημοσιογράφοι σε όλο τον κόσμο υπενθυμίζουν ότι ο Ρίτσαρντ Νίξον δεν παραιτήθηκε το 1974 από πρόεδρος των ΗΠΑ επειδή κάποιοι παρακρατικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος είχαν διαρρήξει την έδρα των Δημοκρατικών στο κτήριο του Γουοτεργκέιτ: Το μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία οφείλεται στο γεγονός ότι ο Νίξον προσπάθησε να συγκαλύψει τη διάρρηξη.

Η υπόθεση με την περίφημη λίστα Λαγκάρντ διαγράφει αντίστοιχη τροχιά: Τα ονόματα των Ελλήνων καταθετών που περιέχει δεν αφορούν παρά μια μόνο τράπεζα στην Ελβετία, την HSBC. Ο Φαλσιάνι, ο υπάλληλος της τράπεζας που διοχέτευσε τους καταλόγους με τις καταθέσεις, το έσκασε το 2008: Επομένως, η λίστα Λαγκάρντ δεν έχει να κάνει με τις μαζικές διαρροές κεφαλαίων που σημειώθηκαν στην Ελλάδα με το ξέσπασμα της κρίσης και την επιβολή των μνημονίων.

Η λίστα που παρέδωσε η τότε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας στην ελληνική κυβέρνηση το 2010 θα μπορούσε να είχε παραμείνει στη σφαίρα ελέγχου της φοροδιαφυγής στα χρόνια των παχιών αγελάδων, αν οι Έλληνες αρμόδιοι υπουργοί κινούντο όπως οι ομόλογοί τους σε άλλες χώρες: Γερμανία 2,5 δισ., Γαλλία 1,1 δισ., Ιταλία 570 εκατ., Ισπανία 6 δισ. Αυτά είναι τα ποσά που άντλησαν τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες μέσα από την αξιοποίηση της λίστας Φαλσιάνι. Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου κόντευε να καταρρεύσει το Φεβρουάριο, επειδή δεν μπορούσε να βρει 300 εκατ. ευρώ...

Όμως ο κ. Παπακωνσταντίνου, που παρέλαβε τη λίστα από τη Λαγκάρντ, ο κ. Βενιζέλος στον οποίο την παρέδωσε, αφού για πάνω από ένα χρόνο την κλωσούσε στο γραφείο του, και οι αρμόδιοι του ΣΔΟΕ είχαν προφανώς άλλες προτεραιότητες. "Πούλησαν" τη συγκάλυψη στους ισχυρούς που φιγουράριζαν στη λίστα και ξεπούλησαν τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους επιχειρηματίες, όλους αυτούς στους οποίους επέβαλαν τα δρακόντεια μέτρα.

«Οι δύο προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις είχαν προχωρήσει σε αντίστοιχες διαδικασίες (όπως στις άλλες χώρες), χωρίς όμως να τις ολοκληρώσουν, κυρίως λόγω των πιέσεων από πολιτικούς και επιχειρηματίες», δήλωνε αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών στους "Financial Times", όταν ένα μήνα πριν άρχισε να ξεδιπλώνεται το κουβάρι της υπόθεσης. Για να επακολουθήσει εκείνο το απίστευτο γαϊτανάκι αλληλοκαρφωμάτων ανάμεσα στους εμπλεκόμενους (μόλις προχθές ο Παπακωνσταντίνου κάρφωσε τον Βενιζέλο) μέχρι που έφτασαν να ισχυριστούν ότι δεν μπορούσαν να αξιοποιήσουν την λίστα επειδή ήταν προϊόν υποκλοπής, αντίθετα με τους κουτόφραγκους Ευρωπαίους που παρανομούντες την αξιοποίησαν και γέμισαν τα ταμεία τους.

Το πραγματικό σκάνδαλο είναι ακριβώς ότι, επειδή είναι τόσο δειλοί και διεφθαρμένοι, η λίστα ήταν σαν το μουτζούρη που όλοι ήθελαν να τον ξεφορτωθούν: Το πρωτότυπο cd της λίστας Λαγκάρντ, δήλωσε ο κ. Παπακωνσταντίνου στην επιτροπή της Βουλής, το είχε παραδώσει σε συνεργάτες του, αλλά τώρα δεν ξέρει πού βρίσκεται, για να καταλήξει: «Δυστυχώς, αυτή είναι η αλήθεια».

Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι αυτή είναι η αλήθεια και υπάρχει σοβαρή πιθανότητα η λίστα να έχει αλλοιωθεί. Από τα ονόματα που δημοσίευσε προχθές το "Hot Doc" λείπουν ονόματα συγγενικών προσώπων σε πρώην υπουργούς Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., που κυκλοφορούσαν τις προηγούμενες εβδομάδες. Παρ' όλα αυτά, το περιοδικό έκανε πολύ καλά που δημοσίευσε τον κατάλογο που έπεσε στα χέρια του (χωρίς καθόλου αυτό να σημαίνει ότι αυτοί που φιγουράρουν σε αυτόν είναι ένοχοι) και είναι εξοργιστική η σύλληψη του Κώστα Βαξεβάνη. Όχι μόνο εξοργιστική αλλά και δείγμα πανικού μιας κυβέρνησης που προσπαθεί να στηρίξει με όλα τα μέσα την παραπαίουσα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Γιατί, ενώ η ίδια η λίστα του "Hot Doc" δεν περιείχε τα τρανταχτά ονόματα που θα προκαλούσαν πολιτικό πρόβλημα, η ποινική δίωξη και το κυνηγητό του εκδότη του εκθέτουν ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση στην ντόπια και διεθνή κοινή γνώμη, επαναφέροντας την υπόθεση στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Όπως και στο σκάνδαλο του Γουοτεργκέιτ, η απόπειρα συγκάλυψης του σκανδάλου θα φέρει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα.

Επιπλέον, η αυτεπάγγελτη ταχύτατη αντίδραση της Δικαιοσύνης για την προστασία προσωπικών δεδομένων, ανήμερα αργίας, προκαλεί τουλάχιστον θυμηδία. Μόλις πριν δέκα μέρες αυτή η ταχύτητα δεν εκδηλώθηκε όταν μεγάλο συγκρότημα του Τύπου έβγαζε προσωπικά δεδομένα καλλιτεχνών φόρα παρτίδα (και καλώς λέμε εμείς), ούτε για τυχόν ευθύνες υπουργών και επικεφαλής ΣΔΟΕ που επί δύο χρόνια γυρόφερναν το στικάκι από χέρι σε χέρι και από προσωπικό συρτάρι σε προσωπικό συρτάρι. Ούτε όταν έφευγαν Καραβέλες και Χριστοφοράκοι στο εξωτερικό. Ούτε όταν επί ημέρες κάθε λίστα και λιστούλα κάνει το γύρο του διαδικτύου ανώνυμα, ανυπόγραφα και υπό τον τύπο διαρροών.

Και μία ακόμη υπόμνηση που αφορά το δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη και τη θέση μας ότι δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Ο Κώστας δεν απέφυγε τη σύλληψη, ίσα-ίσα την προκάλεσε, γνωστοποιώντας και πριν παρέλθει το αυτόφωρο πού βρισκόταν. Έτσι ξεγυμνώθηκαν όσοι ανήμερα του "Όχι" θέλησαν να μας δείξουν για ποιον είναι τελικά αυτό το κράτος, προς όφελος ποιου σπεύδει και ποιον υποστηρίζει.

Ο Κώστας αφέθηκε ελεύθερος και σήμερα πάει στον εισαγγελέα. Είναι ίσως ο χρόνος που χρειάζεται για να δούμε αν στις μέρες μας υπάρχουν ακόμη τα πνεύματα των Τερτσέτη και Πολυζωίδη... και κυρίως αν η έντιμη δημοσιογραφία φιμώνεται λίγο πριν οδηγηθεί στο απόσπασμα;

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια